เหลียวด้านซ้ายหมายตามองหาเพื่อน

นกน้อยในดงหนาว

 

                          นกน้อยหนึ่งบินหลงในดงกว้าง

อยู่ระหว่างไพรพงในดงหนาว

ระหว่างลมเย็นจัดที่พัดพราว

คงถึงคราวโบยบินจนสิ้นแรง

                        เหลียวด้านซ้ายหมายตามองหาเพื่อน

หิมะเกลื่อนโปรยปรายไปทุกแห่ง

จึงหม่นเศร้าเขลาขลาดหวาดระแวง

ไม่เห็นแสงสว่างซึ่งจะพึ่งพา

                       ไม่มีคอนนอนอุ่นให้หนุนหลับ

ไม่อาจจับคอนที่ซึ่งดีกว่า

เห็นเพียงช่องว่างว่างตรงหางตา

ให้พึ่งพาเกาะอยู่เพียงครู่ยาม

                       แดดอ่อนอ่อนลิบไกลก็ไม่อุ่น

หวังอรุณเอาไว้เคยไถ่ถาม

ส่องสำลีสีสดดูงดงาม

แต่ซุกความโหดร้ายใต้ความเย็น

                      เมื่อโหยหิวมองหาแหล่งอาหาร

แม้เนิ่นนานเพียงใดยังไม่เห็น

ทั้งปวดข้อเจ็บไข้ไห้ลำเค็ญ

จะแสนเข็ญคับขันถึงวันใด

                      ชีวิตคนเปรียบไปยิ่งคล้ายนก

ที่ผินผกทุกวันอย่างหวั่นไหว

แต่ละยุคทุกยากลำบากใจ

ที่หวังไว้คงถึงสักหนึ่งวัน

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110