คนที่รู้จักคนอื่น คน..คนนั้น ย่อมถูกคนอื่นระแวง คนที่เข้าใจคนอื่น คน...คนนั้น ย่อมเอาเปรียบคนอื่นได้ง่าย คนที่มองเห็นคนอื่น คน...คนนั้น ย่อมอยู่เหนือความคาดการณ์ คนที่เก่งมากกว่าคนอื่น คน...คนนั้น ย่อมต้องรู้จักโง่ให้มากกว่าคนอื่น คนที่มองไม่เห็นตัวเอง คน...คนนั้น ย่อมเป็นได้ทั้งอรหันต์และพระยามาร
เข้าใจยากเหมือนกันนะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์พิมล
พยายามอ่านให้เข้าใจ
ขอบคุณค่ะที่ไปเยือน..
อาจารย์เป็นคนสกลนครหรือคะ
ก็เป็นศิษย์เก่าวิทยาลัยครูสกลนครเช่นกัน
ดีใจที่เป็นคนบ้านเดียวกันเด้อ
อ่านแล้วต้องพยายามตีความอีกที
แต่ก็ขอบคุณกับข้อคิดเกี่ยวกับ คน คน และคน นะคะ
ขอบระคุณทุกท่านที่เข้ามาเยือน
ผมก็เห็นด้วยกับท่านนะครับที่ว่าเข้าใจยาก
พอดีผมเขียนตอนจิตตก มันก็เลยไม่ค่อยได้สาระเท่าไรนัก
คนที่รู้จักตนเอง คือคนที่น่าสรรเสริญครับ
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมชมบล๊อค
ทำอย่างไรจึงจะรู้จักตนเอง อย่างแท้จริง
ขอบคุณ คุณPeter p และบุรุษนิรนามที่ให้ความสมบูรณ์แก่ข้อเขียนนะครับ จริงอย่างที่พระท่านว่าครับ ชนะตนนั้นแหละดี