โดนเจ้าเวรตามรังควาน เหมือนโดนอสรพิษร้าย ไล่ล่าตลอดเวลา เหนื่อยล้าเมื่อใด ก็ตกเป็นเบี้ยล่าง เพราะตามกันทันเสียแล้ว เหมือนตกอยู่ในอุ้งมือมาร เสียเปรียบทันที

   บันทึกก่อนเขียนเรื่องเจ้ากรรม  หรือผู้บันทึกและตัดสินกรรมของเรา สุดแท้แต่ว่า กรรมใดจะมีผลเหนือกว่ากัน อันจะมีผลให้เราได้รับสิทธิ์ ที่ก่อกรรมมา ก่อนหลัง

 

   แล้วเจ้าเวร หรือนายเวรของเราล่ะ คือใครกันหนอ?

 

ไม่ว่าจะอยู่หนใด ก็ตามหากันจนเจอ

 ถ้าการที่เราได้มาพบเจอกัน ผูกพันกัน จนถึงมีการทำกรรมร่วมกัน และต่อกันมา ผู้เขียนขอเรียกว่าโชคชะตานะคะ เพราะเป็นโชคที่ทำให้เราได้มาพบกัน แต่เราทั้งสองต่างหาก ที่ไม่นำโชคดีนั้น มาต่อสายใยบุญต่อกัน กลับคิดอาจหาญทำลายน้ำใจไมตรี เหยียดหยาม รังเกียจ และผลักดันในรูปแบบต่างๆ ทำไปเท่าไหร่ ย่อมได้รับผลเท่านั้น เกลียดมาก ก็ได้รับผลการเกลียดตอบอย่างมากเช่นกัน จากผูกพันแต่แรกเริ่ม ก็กลายเป็นการผูกเวร จองเวร และพยาบาท อาฆาตรมาดร้ายต่อไป

 ด้วยชีวิตไม่สิ้นสุดเพียงชาติเดียว เราต่างเป็นนักเดินทาง ที่สุดก็จะวนมาประสบพบกันอีกครั้ง ยิ่งมีแรงดึงดูด ที่อีกฝ่ยติดตามและค้นหา ก็ยิ่งทำให้เราเจอคู่กรณีเก่าจนได้ จากนั้นกรรมที่ดลให้มาพบกันครั้งใหม่ อาจทำให้ติดตราตรึงใจ อยากใกล้ชิด ไม่สามารถที่จะไปไกลตาได้ดังนี้ ไม่นานพลังล้างผลาญ ประสงค์ร้าย ก็จะแผลงฤทธ์แผดเผา ด้วยความแค้นเคือง อย่างสะใจ เกินจะคาดคิด

  บางคน บุญเดิมยังมี ถูกทำให้ตายก่อนกำหนด ก็ยังเร่ร่อน กับอารมณ์คับแค้นตลอดเวลา จนที่สุดก็ตามหากันจนเจอ ต่อจากนั้น การจองเวรก็เริ่มขึ้น ตอบโต้ด้วยความสะใจ เท่าที่กำลังในภพนั้นของตนที่มีอยู่ มนุษย์ทั้งหลาย จึงมีเจ้าเวรกันมากมาย ทั้งเป็นเจ้าเวรเสียเอง และโดนเจ้าเวรตามรังควาน เหมือนโดนอสรพิษร้าย ไล่ล่าตลอดเวลา เหนื่อยล้าเมื่อใด ก็ตกเป็นเบี้ยล่าง เพราะตามกันทันเสียแล้ว เหมือนตกอยู่ในอุ้งมือมาร เสียเปรียบทันที

  เจ้าเวร จึงต่างกับเจ้ากรรมโดยสิ้นเชิง เจ้าเวรเปี่ยมไปด้วย ความคับแค้น ไม่พึงใจ น้อยใจ และโศกเศร้า เป็นเบื้องต้น ส่วนใครจะมีวิธีการทวงแค้นขนาดไหน ก็สุดแต่ใจจะไขว่คว้า หาวิธีการตามอุปนิสัยเดิมของเขาแหละค่ะ

   เจ้าเวร จึงเป็นสิ่งที่ติดตามหาเราเสมอมา ดูน่าเกรงกลัว และใจหาย เมื่อเหลียวหลังไป แล้วพบว่า เจ้าเวรของเรา กำลังมุ่งตรงมาหาเรา อย่างไม่รามือ และนับเวลา ก็ยิ่งใกล้เข้ามาทุกที

ที่สำคัญ เขามากันหลายคน และเรียงลำดับก่อนหลัง ตามกฎแห่งกรรม ที่เราทำเขาไว้ทีเดียวค่ะ

    แล้วเราจะขอพักยก  หรือชักธงรบกับเขาดีล่ะคะ

 บันทึกหน้า เราค่อยพูดคุยเรื่องนี้กันต่อนะคะ