ซึ่งบรรพชนแห่งกาญจนบุีรีให้ความเคารพนับถือต่อเนื่องกันมายาวนาน
ย้อนรอยวัดกาญจนบุรีเก่า-1
โสภณ เปียสนิท
...........................
ถนนสองเลนส์สายกาญจนบุรี-น้ำตกเอราวัณทอดยาว ตัดผ่านผ่ากลางระหว่างวัดท่าเสา กับศาลเจ้าพ่อเขาชนไก่ ซึ่งบรรพชนแห่งกาญจนบุรีให้ความเคารพนับถือต่อเนื่องกันมายาวนาน ไม่มีเบื้องต้น ไม่มีเบื้องปลายว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อใด ถนนสายนี้หากมองจากด้านบนอากาศ เห็นเหมือนงูยักษ์ทอดร่างคดโค้งตามแนวลำน้ำแควใหญ่ชัดเจน สายน้ำคือเส้นทางคมนาคมสายเก่า มีชุมชนเล็กบ้าง ใหญ่บ้างแทรกซุกป่าใหญ่ติดลำน้ำเพิ่มขึ้นทีละน้อย หลังจากมีถนนสายนี้เกิดขึ้น ชุมชนกลับหลังหันหน้าสู่ถนน เกิดชุมชนใหม่ติดเส้นทางคมนาคมสายใหม่แทน
วัดกาญจนบุรีเก่า เก่าแก่สมชื่อ ไม่มีใครรู้ว่าเกิดขึ้นมาเมื่อใด รู้แต่เพียงว่า เป็นวัดประจำเมืองกาญจนบุรีมาตั้งแต่ยุคเมืองอโยธยาเป็นราชธานี เพราะมีหลักฐานบ่งบอกว่าสร้างขึ้นสมัยอยุธยาเหลืออยู่บ้าง สมัยโน้นเมืองกาญจน์เป็นเมืองแห่งการศึกษาทั้งทางโลกและทางธรรม จำได้ว่า ขุนแผนสมัยเด็กทางบ้านต้องการให้ไปบวชเณรศึกษาวิทยาคมกับท่านสมภารวัดส้มใหญ่ ที่จังหวัดกาญจนบุรี ยังไม่รู้ว่าวัดส้มใหญ่ปัจจุบันคือวัดใด ตอนออกเดินทางลงจากเรือน บรรยายด้วยคำกวีอันซาบซึ้งใจว่า “แม่รักลูกลูกก็รู้อยู่ว่ารัก คนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน จะจากเรือนเหมือนจากแม่ไปแต่ตัว”
โบสถ์มหาอุตม์ ประตูเข้าทางเดียวอาจเป็นหลักฐานเก่าแก่อีกอย่างหนึ่งที่บอกความเก่า แม้อาจไม่ชัดเจนนัก ฐานอิฐของเจดีย์เก่า พระพุทธรูปหินทรายเก่าแก่ที่หลงเหลืออยู่ เป็นหลักฐานอีกชิ้นหนึ่งที่มาจากฝีมือของช่างทางอยุธยา นอกจากนั้น หลักฐานต่างๆ ถูกขุดเจาะกะเทาะทำลายโดยนักแสวงโชคจนพรุน แทบไม่เหลือชิ้นงานให้วิเคราะห์ได้อย่างชัดเจน
สมัยโน้นเณรน้อยอายุ 15 ปี จากวัดท่ามะขาม เข้าสอบนักธรรมชั้นตรี ณ ศาลาเล็กๆ ในบริเวณใกล้วัดแห่งนี้ เช้าตรู่อากาศเย็นจัดจนหมอกหม่นมัวทั่วหุบเขากินอาณาบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล อ้าปากเจรจามีหมอกควันออกปากทุกครั้ง กลุ่มเณรน้อยพระหนุ่มเดินตามหลังกันมาที่ศาลาของวัดท่าเสาเพื่อ ฉันอาหารเช้าก่อนเข้าสอบภาคเช้า มีญาติโยมนำภัตตาหารมาถวายจากหลายทิศทาง บ่ายมีเวลาว่าง พระเณรบางองค์เดินเข้าหลังวัด บริเวณสระระฆัง ยังเห็นสระน้ำตื้นๆ กว้างขวางเกิน 2 งาน มีตำนานปากเล่าขานกันมากมาย
สวัสดีค่ะอาจารย์
No one is too old to learn.
ฝรั่งเขาว่ากันไว้อย่างนั้น เรียนรู้ด้วยใจรัก กลายเป็นความภาคภูมิใจไม่เหน็ดเหนื่อย คนไทยมีความเห็นเรื่องความรู้ไว้ว่า "รู้ไว้ใช้ว่าใส่บ่าแบกหาม" ส่งเสริมให้มีความรุ้เข้าไว้ก่อนเป็นดี
ประมาณปี 2524
ครู ป.1 ไปฝึกสอนที่นั่น
เด็กๆน่ารัก ชุมชนก็น่ารักค่ะ
สวัสดีค่ะ
สมัยโน้นเป็นชุมชนเล็กๆ รองจากชุมชนลาดหญ้า แต่ดีใจที่ครูเคยผ่านแถวนั้น อาจทำให้เห็นภาพได้ง่าย
คุ้นชินกับเส้นทางอาจทำให้เห็นภาพได้ง่าย ยุคของเณรน้อยยังเป็นป่าอยู่มาก แถวหลังวัดไม่ค่อยมีใครกล้าเดินเท่าไร หลังพระอาทิตย์ตกดิน ซากปรักหักพังของวิหาร ฐานเจดีย์ เก่าแก่ดูไม่ออกว่าอุายุเท่าไร ผลักดันความวังเวงยิ่งขึ้น
สวัสดีค่ะ
ได้ไปเยี่ยมชมมาแล้ว เห็นวัฒนธรรมเก่าๆ ยังดำรงแล้วรู้สึกดีใจ ไม่รู้ว่าผมเป็นคนขวางโลกหรือไม่อย่างไร อิอิ

รูปแม่และน้องชาย กุฏิพระสองชั้น ศาลาหลังใหม่ และลุงอีกภาพหนึ่ง

พระอุโบสถมหาอุตม์ซ่อมแซมใหม่ เห็นเจดีย์เก่ารำไรด้านหลัง และศาลาหลวงพ่อประทานโชค ที่มีการแห่ให้สักการะกันทุกปี
ศาลาหลวงพ่อประทานโชค และกุฏิพระ
เข้ามาเยี่ยมครับอาจารย์ เคยได้ยินชื่อวัดนี้เหมือนกันครับแต่ไม่ทราบประวัติครับ.
บันทึกได้อย่างมีความหมาย คมคาย และงดงาม
จะเข้ามาอ่านจนจบซีรีย์นะครับ
อาจารย์...
พอดีเลยผมนำมาเขียนไว้เป็นตอนๆ เล็กๆ นะ หลายตอนต่อกัน เพื่อว่า ไหนๆ ก็กลับบ้านเมืองกาญจน์ทั้งที เอามาฝากเพื่อนชาวเราเสียเลย
มีบางอย่างที่ค้นประวัติไม่ได้ คือ ความเป็นมาของต้นตอ สระระฆัง และ ศาลเจ้าพ่อเขาชนไก่ ว่าเป็นใครมาจากไหน จะให้เดาก็ไร้หลักฐาน....
อย่าลืมกล้องกับสมุดโน้ตนะครับ จะรออ่านความคิดเห็นจากมุมมองของคนป่าติ้ว ป่าอะไรครับ ต้นติ้วเป็นอย่างไร ครับ แนะ ฝากเป็นการบ้านอีกแล้ว อิอิ
ถือว่าเป็นคำมั่นก็แล้วกันนะครับ ผมเขียนไว้หลายตอนกลัวไม่มีใครอ่าน คุณทิมดาบช่วยเป็นหน้าม้าให้หน่อย อิอิ
นาทีแห่งบุญ แม่ได้ทำบุญเป็นประธานทอดกฐินสมใจ ได้เกลี่ยทรัพย์ลงในพระศาสนา
แม่สนทนาธรรมกับแม่ชี ขณะลูกชายตัวดีแอบไปคุยกับชายชราลึกลับ สืบสาวเรื่องราวจากอดีตมานำเสนอแก่เพื่อนพ้องน้องพี่ ชาว g2k
