สงขลามีสถานที่ที่ให้เรียนรู้มากมาย
สงขลาเป็นเมืองเก่า ที่มีทั้งศิลปวัฒนธรรมและสถานที่ที่สวยงามให้ชม ไม่ว่าจะเป็นวัดวาอาราม หรือชายหาดที่สวยงาม แต่ในการจัดประชุม ส่วนใหญ่จะไปจัดที่หาดใหญ่ เพราะสะดวกในการเดินทางทั้งผู้เข้าประชุมและวิทยากรที่มาจากส่วนกลาง
วันที่ 1-4 ธันวาคม 2553 ผู้เขียนได้ไปประชุมที่สงขลา ซึ่งเดิมจะจัดที่หาดใหญ่ แต่เนื่องจากโรงแรมไม่พร้อมจากน้ำท่วมใหญ่ที่ผ่านมา เลยต้องมาจัดที่สงขลาแทน
ในช่วงนั้นมีข่าวจากกรมอุตุนิยมวิทยาว่า จะเกิดน้ำท่วมที่ภาคใต้อีกครั้ง รวมทั้งสงขลาและหาดใหญ่ ช่วงที่ผู้เขียนเดินทางฝนตกตลอด แต่ผู้เขียนก็มั่นใจว่า น่าจะไม่เกิดเหตุการณ์ซ้้ำกับเมื่อต้นเดือนก่อนที่เกิดเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ เพราะไม่มีดีเปรสชั่น และทุกคนมีประสบการณ์มาแล้ว น่าจะป้องกันได้ดีขึ้น
ช่วงวันที่ 1-2 ธันวาคม 53 ที่สงขลาอากาศมืดครึ้มตลอด บางช่วงฝนตกหนัก พอล่วงเข้าวันที่ 3 ธันวาคม 53 เริ่มมีแสงแดดอ่อน ๆ ผู้เขียนก็เลยไม่ต้องจับเจ่าอยู่ที่โรงแรม ได้ออกไปชมทัศนียภาพข้างนอก
ชายหาดสมิหรายามเย็น
ซากต้นไม้ล้ม กิ่งไม้หักที่ยังคงเหลือร่องรอยให้เห็น
ที่ชายหาดมีคนมานั่งเล่นเป็นทิวแถว บางคนก็มาทอดแห เป็นภาพที่ผู้เขียนชอบมาก เขาบอกว่าปลาที่ได้ ส่วนใหญ่เป็นปลากระบอกค่ะ
เห็นตู้ของเทศบาลรูปลักษณ์เข้าท่าเลยถ่ายภาพเก็บไว้ค่ะ
ผู้เขียนได้แผ่นปลิว ชวนเที่ยว สงขลาแต่แรก ดูแล้วน่าสนใจ งานอย่างนี้พลาดไม่ได้...
งานถนนคนเดิน ภาพซ้ายบนเป็นบ้านป๋าเปรมในอดีต ช่วงนี้กำลังปรับปรุงไม่ได้ให้เข้าชม แต่ผู้เขียนเคยเข้าชมมาแล้ว น่าเสียดายที่ภูมิทัศน์ของบริเวณใกล้เคียง เป็นตึกสมัยใหม่ทำให้ดูแปลกตาอยู่บ้าง





สวัสดีค่ะอาจารย์
บรรยากาศสงขลาเห็นแล้วชวนให้นึกถึงบรรยากาศของเมืองสายบุรี ปัตตานี ซึ่งชาวงนี้มีคนไปเยี่ยมชมกันเยอะมากหลังจากที่มีเรือจากต่างประเทศมาติดอยู่คึ่งลำ ชาวบ้านแห่กันมาดูจนกลายเป็นแหล่งทำมาหากินของพ่อค้าแม่ค้ากันไปอีกที่หนึ่ง
ขอบคุณมาก
เอาพลุเชียงใหม่มาฝาก
ฝากบอกคนในภาพข้างล่าง
ว่าอย่ากินเยอะเดี๋ยวจะ "ไว้พุง" อิอิ
สวัสดีครับคุณหนุ่ยนักอ่าน
"เขาบอกว่าปลาที่ได้ ส่วนใหญ่เป็นปลากระบอกค่ะ"
อะไรเอ่ย...ปลาปากเปียก แงกับส้มแหลงได้ .....ตอบปลาบอก แกงกับส้มพูด (ส้มพูด ลูกคล้ายมังคุด เนื้อส้มแกงปลาอร่อยมาก)
อ้อแวะมาชวนไปอ่านจม.คนแต่แรกเขาเขียนถึงกันที่บ้าน "วอญ่า"ครับ
สวัสดีค่ะ
เมื่อวันเสาร์ที่ 5 กพ. รถ ศูนย์อนามัยที่ 12 มาจอดที่ปากพะยูน งานแต่ง ไปชะเงิ้อดูว่าจะมีคนรู้มาด้วย (มาถึงถิ่นไม่ถามหาจะถูกเจ้าที่เจ้าทาง)