เขียนถึงคนบนฟ้า
สวัสดีตอนเช้าคะ พรุ่งนี้ก็จะถึงวันสำคัญอีกวันหนึ่งของคนไทยแล้วนะค่ะ ทุกคนคิดกันแล้วหรือยังค่ะว่าจะพาคนที่เรารักไปไหน แต่หนูคงจะไปทำบุญ
มีหลายคนเคยบอกหนูว่า คนเราทุกคนเกิดมาตัวเปล่า เวลาจากโลกนี้ไปก็ไปตัวเปล่าเหมือนกัน แต่หนูไม่เชื่ออย่างนั้นนะค่ะ หนูเชื่อว่า คนเราเกิดมาพร้อมกับ ของขวัญชิ้นที่มีค่ามากที่สุดคือ พ่อ กับ แม่ เป็นของขวัญสองชิ้น ที่ไม่สามารถหามาทดแทนได้ หากเสียไป เพราะทุกคนมีกันแม่คนละสองชิ้น แต่เรามักมองข้ามของสองชิ้นนี้ จะมาให้ความสำคัญก็ต่อเมื่อวันที่มันสายไป บางคนอาจยังโชคดีที่มีของขวัญทั้งสองชิ้นนี้ครบสมบูรณ์ และจงใช้เวลาที่มีค่านี้ให้ดีที่สุด เพราะถ้าปล่อยให้สายไปแล้ว ต่อให้เราอ้อนวอนขอให้เวลาย้อยกลับมาก็คงไม่มีประโยชน์
นับจนถึงวันนี้ ก็ครบ 5 ปีแล้วที่พ่อไม่ได้อยู่กับหนู หนูอยากบอกพ่อว่า หนูคิดถึงพ่อมาก คิดถึงมากที่สุด อยากกอด อยากไปเที่ยวด้วยกัน อยากจับมือพ่อเวลาที่หนูรู้สึกท้อใจไม่สบายใจ แต่หนูก็ยังหวังเสมอว่าซักวันหนึ่งเราคงได้เจอกัน แล้ววันนั้นหนูจะบอกพ่อว่า หนูรักพ่อ
