๔ จอมมาร  ไม่ใช่เรื่องของละครไทยจักๆวงศ์  ที่เผยแพร่ทางทีวี หรือนวนิยาย แต่เป็นข้อคิดเตือนสติตามหลักธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนาศาสนาพุทธเรา  ประกอบด้วย สุรา  กามราคะ  สมบัติ  โมหะ  รวมเป็น  ๔   จอมมาร ที่เรียกได้ว่าเป็นอุปสรรคขวางกั้นการบรรลุผลต่างๆ  ข้าพเจ้าจำได้ว่าตอนเป็นเด็ก คุณยายผู้ที่คอยชี้แนะสั่งสอนหลานๆ ท่านเป็นครูคนแรกที่สอนเรื่องธรรมะกับข้าพเจ้าก็ว่าได้ คุณยายจะพูดถึงเรื่อง ๔ จอมมาร ให้ฟังบ่อยครั้งจนชินในประสาทสัมผัส เพราะถ้าเมื่อไรหลานๆ เกิดซุกซนคุณยายก็จะเริ่มรายวิชาธรรมะใส่หลานๆ ข้าพเจ้าเป็นหลานคนโตที่สุดของบ้านมีน้องอีก ๒ คน รวมกันเป็น ๓  คน  ด้วยความเป็นพี่คนโต  และโดนเอาอกเอาใจมาแต่เล็กๆ ก่อนน้องๆ ก็จะชอบแกล้งน้อง บ่อยๆ แย่งของเล่น (อิธิพลมาก) พอน้องร้องไห้ ก็จะไม่รับผิด  คุณยายก็เลยเรียกข้าพเจ้าว่า "มารโมหะ"  ข้าพเจ้าชอบใจมากเพราะคิดว่า คงเป็นชื่อของตัวละครไรซักอย่าง  จนวันหนึ่งข้าพเจ้าสงสัยว่ามารโมหะ คือ อะไรทำไมคุณยายถึงชอบเรียกข้าพเจ้าบ่อยๆทุกครั้งที่แกล้งน้องร้องไห้คุณยายเลยเล่ารายละเอียดของ ๔ จอมมารให้ฟัง พอสรุปได้  ตามความจำที่ข้าพเจ้าจดจำไว้จากคำสอนของยาย  ดังนี้

>>มารสุรา  ก็คือผู้ชอบดื่มเหล้ามักเมาเป็นประจำ  เมื่อเหล้าออกฤทธิ์ก็เกิดอารมณ์ขวาง
สะลึมสะลือ  ครองสติไม่อยู่  พูดเอะอะโวยวาย  จนเป็นเหตุนำไปสู่การทะเลาะวิวาท
หรือบางครั้งใช้อารมณ์เหล้า  ถือมีดไม้ไปทำร้ายเข่นฆ่าผู้อื่น  สร้างความเดือดร้อนแก่ตน
และครอบครัวก็มีไม่น้อย 

>>มารกามราคะ  กามนั้นทุกคนต่างชอบเข้าใกล้  ทว่ากามราคะร้ายกาจยิ่งกว่าคมดาบ
กามราคะสามารถทำลายผู้คน  ผู้ใดเข้าใกล้จะทำให้สูญเสียพลัง  ทำให้ผิดศีลธรรม
ทำให้อายุสั้นเพราะกามราคะ  (ประพฤติผิดในกาม)  ทำให้ครอบครัวไม่สงบสุข 
สามีภรรยาแตกร้าว  ทำให้เกิดการหึงหวงจนเข่นฆ่ากันหรือฆ่าตัวตายก็มีไม่น้อย
 ในอดีต  เจียอ๋องต้องตายเพราะนางเม่ยฮี่  และโจ้วอ๋อง  บ้านเมืองต้อง
ล่มสลายเพราะนางต๋าจี่  เหล่านี้ล้วนเพราะกามราคะ  เป็นต้นเหตุ

>>มารสมบัติ  บุคคลจะมีสมบัติมากหรือไม่  ต่างได้ถูกลิขิต  (กำหนด)  ไว้แล้ว  ใช่ว่า
จะดิ้นรนแล้วจะได้  การมีสมบัติมากก็ใช่ว่าจะโชคดีในอดีต  ตอนที่บ้านเมืองเกิดกลียุค
ครอบครัวที่ร่ำรวยมักถูกคนอิจฉา  จนเกิดภัยแก่ตัวเพราะมักถูกพวกโจรคอยดักปล้นจี้จน
บางครั้ง  ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บหรือเสียชีวิตก็มี  ถ้ามีสมบัติมากเก็บไว้ให้ลูก  หลาน 
ก็ไม่แน่ว่าลูกหลานจะสามารถรักษาไว้ได้เสมอไป  ถ้าหากเอาแต่ลุ่มหลงสุรานารี
สิ่งอบายมุขใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย  ไม่ทำงานทำการ  การมีสมบัติมาก  กลับเป็นการ
เพาะเชื้อแห่งความหายนะ  หรืออาจเป็นสื่อแห่งภัยพิบัติได้  ขอแต่เพียงให้เป็นคนชื่อ
มีคุณธรรม  ไม่ดิ้นรนแสวงหาจนเกินไปลูกหลานย่อมมีบุญวาสนาของเขาเอง  ไม่จำต้องเป็นวัว  ควายเพื่อลูกหลาน  ปกติให้รู้จักประหยัด  พออยู่ไปได้ก็พอ  จงจำไว้ว่าพอความตายมาหาเมื่อไร  ถึงมีทรัพย์สมบัติมากมายเพียงใด  ก็มิอาจพาไปได้แม้แต่น้อย  มาตัวเปล่า
ไปต้วเปล่า  อย่ามุ่งหวังในทรัพย์อันไม่  ชอบธรรม  ควรถือว่าทรัพย์สมบัติเป็นของ
นอกกาย  แล้วก็จะไม่ถูกมารสมบัติร้อยรัดจนเกิดความทุกข์

>>มารโมหะ  จิตอารมณ์ของคนควรรักษาไว้ให้ดี  พึงรู้ว่ายามอารมณ์สงบระบบ
ไหลเวียนโลหิตก็จะเป็นไปตามปกติ  ยามอารมณ์เสียระบบไหลเวียนโลหิตก็จะผิด
ปกติ  อารมณ์เป็นหนึ่งในสามสิ่งประเสริฐ  (สติ  ลมปราณ  พรหมจรรย์)  ของมนุษย์
ถ้าผิดจากนี้แม้แต่น้อย  ก็จะสูญเสียพลังเดิม  ผู้คนมักมีความไม่มีสงบสุข  เนื่องจาก
ไม่มีการรักษาอารมณ์  ทำให้เกิด  โมหะ  คือ  ธาตุไฟ  เป็นอันตรายต่อตับและ
อวัยวะต่าง ๆ ของร่างกาย  เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วยและอายุสั้น
 ลองย้อนดูคนที่ได้รับความเดือดร้อน  เพราะสาเหตุไม่สามารถระงับ
โมหะชั่ววูบ  จนทำให้เกิดการรบพุ่ง  เพราะโมหะทำให้เกิดการล้มตาย  และเมื่อมี
โมหะสุดขีดจนฆ่าตัวตาย  หรือโมหะเป็นเหตุทำให้สามีภรรยาแตกแยก  และโมหะ
ตัวนี้  สามารถทำให้พี่น้องเกิดการวิวาทบาดหมาง  ด้วยเหตุนี้มารโมหะจึงเป็น
อันตรายต่อคนไม่น้อยทีเดียว

                     สุรา  กามราคะ  สมบัติ  โมหะ  ด่านทั้ง 4 นี้  เราจะต้องผ่าน  (ปลง) ให้ได้
อย่าให้ถูกครอบงำ  และไม่ควรประมาท  ขอนำเรื่อง ๔ จอมมาร  ฝากไว้ให้ทุกท่านได้นำไปเป็นข้อคิดประจำใจกันนะคะ  (ขอบคุณคุณยายเพ็ง  โยธานันท์  ยายจ๋าวันนี้สิ่งที่ยายสอนหลานนำมาใช้ประโยชน์ได้จริงๆนะคะ  คิดถึงยาย)