ใครจะบอกว่าความสุขที่แท้จริงหาได้ยากนั้น ไม่จริงเลย เพราะจริงๆแล้ว เราสามารถหาได้ตลอดเวลา ทุกๆที่ ทุกขณะจิต แม้กระทั่งสามารถเก็บเกี่ยวได้.....ในระหว่างทาง

เก็บเกี่ยวได้….ในระหว่างทาง

เช้านี้ก็คล้ายๆกับวันอื่นๆทุกวัน ที่เตรียมของขึ้นรถ หิ้วถุงอาหารแห้ง กาแฟซอง 3 in 1 ที่บรรจุใส่ถุงเล็กไว้เป็นชุด เผื่อว่าระหว่างทางไปทำงานนั้น จะเจอพระที่ออกบิณฑบาตร (บางวัน 1 รูป บางวันก็พบ 2-3 รูป) บางวันอาจมีขวดพลาสติก กระป๋องเครื่องดื่ม ขวดแก้ว (1-2 อาทิตย์ จะได้เป็นถุงใหญ่) ให้คนที่เดินเก็บขยะ หนังสือธรรมะที่คนนำมาให้แจก แต่เช้านี้ระหว่างเส้นทางไม่พบเป้าหมาย (ยิ้ม)

 ขับรถ เข้าในมหาวิทยาลัยกำลังไปเซ็นต์ชื่อ เห็นลุงแก่ๆแต่ยังแข็งแรงเดินจ้ำๆๆๆ ถือถุงหิ้วเล็กๆ ใส่ธูปเทียน เลยนึกได้ว่าวันนี้มีการนิมนต์พระมารับบาตร (ของคณะหนึ่ง) ก็เลยถอยรถไปรับลุง ลุงก็งงๆ ว่าเคยรู้จักกันรึ แต่ก็ขึ้นรถด้วยความดีใจพูดว่า “จะไปร่วมตักบาตรกลัวไม่ทันจัง”  ก็บอก "ทันแน่ลุง" ก็ขับไปจนสุดถนน ถึงหน้าตึกก็ให้ลุงลง พร้อมฝากของแห้งทั้งหมดให้ลุงไปใส่บาตรด้วย ลุงดีใจมากขอบใจแล้ว ขอบใจอีก ก็ดีใจเช่นกัน.. meepole เลี้ยว กลับไปเซ็นต์ชื่อ แล้วไปตึกเรียน ในระหว่างทาง เห็นอีก 2 คน กำลังเดินตามกันห่างๆจ้ำอีกเหมือนกัน มือถือตะกร้าน้ำน่าจะ 20 ขวด ถุงของอีก1ถุง อีกคนก็มีถุงของ ก็กึ่งเดินกึ่งวิ่ง เพราะระยะทางอีกไกล meepole เลยเลี้ยวรถกลับไปรับอีก ก็ดีใจมากเช่นกัน แถมยกบุญให้อีก ก็เลยฝากหนังสือเท่าที่มีในรถให้ไปแจกคนตักบาตรต่อ  เช้านี้จึงเป็นอีกวันที่อิ่มใจ  และปิติ...  จริงๆแล้วความอิ่มใจและเป็นสุขนั้นเกิดจากการที่คนที่เราช่วยเหลือเขาเป็นสุข พ้นทุกข์ และกล่าวความสุขนั้นออกมา  ใครจะบอกว่าความสุขที่แท้จริงหาได้ยากนั้น ไม่จริงเลย จริงๆแล้ว เราสามารถหาได้ตลอดเวลา ทุกๆที่  ทุกขณะจิต แม้กระทั่งสามารถเก็บเกี่ยวได้.....ในระหว่างทาง ขอให้ผู้เข้ามาอ่านอนุโมทนาบุญไปด้วยนะคะ