ค่ำวานนี้ภรรยาให้ขับรถยนต์ไปเยี่ยมผู้ป่วยท่านหนึ่ง  ท่านเป็นสามีเพื่อนร่วมงานภรรยา อันที่จริงผมก็รู้จักทักทายอยู่  แต่ไม่ถึงกับสนิทสนมทักทานในฐานะที่เรามีอายุน้อยกว่า เป็นน้องแล้วท่านมีความอาวุโส

สภาพที่เห็นพี่ที่รู้จัก  ท่านร่างกายผอมมาก  จำรูปลักษณ์ร่องรอยเดิมไม่ได้เลย  บอกตรง ๆ ว่าตกใจแต่ต้องทำใจ เพราะการเจ็บป่วยแล้วร่างการทรุดโทรมมากว่า ๖ เดือน ไม่ได้เดินเหินไปไหน รับประทานอาหารปกติไม่ได้ ต้องเป็นแบบที่เห็น

ภาวะการเจ็บป่วยของพี่  ทราบว่า ท่านป่วยเป็นโรคมะเร็ง  ตั้งแต่ออกลงไปท่อนล่างจะไม่รู้สึกตัว  มีผู้มาดูแลท่านเป็นพิเศษเป็นชาวอีสาน  ดูแลท่านตลอด ๒๔ ชั่วโมงต่อเนื่อง ภรรยาท่านต้องทำงานหนัก แล้วลูกชายยังเรียนชั้นมัธยม พวกเราจำเป็นต้องทำใจก่อนวันที่ต้องจากกัน

อีกท่าน เป็นคนที่รู้จักมีตำแหน่งใหญ่ กว้างขวางในจังหวัดเช่นกัน ได้รับทราบข่าวช่วงบ่ายวันนี้ว่า ท่านป่วยด้วยภาระโรคปอดอักเสบ น้องชายท่านบอกว่า ไม่รู้สึกตัวและมีอาการเย็นในท่อนล่างแล้ว....โอ้....