วันนี้ในตอนพักเที่ยง เด็กรับประทานอาหารเสร็จแล้วก็พากันไปเล่น ส่วนคุณครู
รับประทานอาหาร สักพักเสียงเด็กกลุ่มหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นตกใจ บอกว่าเพื่อนถูกงูกัด
ดิฉันรีบพาเด็กไปโรงพยาบาล โชคดีเป็นงูไม่มีพิษร้ายแรง สอบถามได้ความว่า งูกำลังกิน
เขียด เด็กคนหนึ่งขว้างก้อนหินใส่งูเพื่อช่วยเหลือเขียดไม่ให้ถูกกิน เมื่องูโดยก้อนหินถูก
ลำตัวงูก็ปล่อยเขียด เด็กคนนี้สงสารงู บอกเพื่อนไม่ให้ทำร้ายงู และจับงูมาวางที่แขน
ลูบลำตัวของงู ด้วยความสงสาร และก็โดนงูกัดเข้าอย่างจัง คิดได้อย่างไง
ความสงสาร ถ้ามันไปกระทบกับวงจรชีวิตของอีกสิ่งหนึ่งมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ เพราะงูก็ต้องกินเขียดเพื่อดำรงชีวิตมันเอง และเขียดก็ต้องกินแมลง แมลงก็ต้องกินพืช เป็นห่วงโซ่อาหารอยู่แล้ว ซึ่งต่างจากคนเรา ฆ่าเพื่อกีฬา ฆ่าเพื่อการแข่งขัน ฆ่าเพื่อความสะใจ ตามอารมณ์ตามกิเสลของตัวเอง อันนั้นน่าสมเพชกว่างูกินเขียดอีกครับ....โทษนะครับ นอกเรื่องไปหน่อย
เข้ากับชาวนากับงูเห่าหรือปล่าวค่ะ
อิอิ
เด็กน้อยสงสารงูเห่า ที่โดนทำร้าย หารู้ไม่ว่าภัยอันตรายมาถึงตัว
เตือนสติเป็นอย่างดีเลย
ขอบคุณค่ะ
หาอะไรอ่านในเน็ต มาเจอบันทึกนี้พอดีค่ะ สะดุดใจที่ชื่อเหมือนครู อดยิ้มไม่ได้ ที่จะคิดว่า คนชื่อนี้ มีทั้งหมดกี่คน เท่าที่รู้รอบๆตัว(ไกล้ๆ) ตอนนี้มี 6 คนแล้วค่ะ