งานแห่งรอยยิ้มและแววตาที่เปี่ยมสุข

 

                      ปี 2553 กำลังจะผ่านไป   ปลายปีนี้ผู้เขียนมีความสุขมากกว่าทุกเดือนที่ผ่านมา  เพราะแอบไปดูคนที่ยิ้มสวยที่สุดในชีวิตของลูกหลานญาติมิตรมากมายหลายคน  ไม่ว่าจะในงานบวช  งานขึ้นบ้านใหม่  และงานแต่ง

   

  งานบวช  งานขึ้นบ้านใหม่เป็นรอยยิ้มแห่งความปลี้มปิติ  ก็ดูเป็นยิ้มสวยไปอีกแบบ  แต่รอยยิ้มที่สวยที่สุดและเป็นรอยยิ้มพิมพ์ใจ  คือรอยยิ้มในงานแต่งงาน  เพราะไม่เพียงแต่คู่บ่าวสาวเท่านั้น  รอยยิ้มของพ่อแม่  ญาติพี่น้องที่มาร่วมแสดงความยินดีก็ยิ้มสวยด้วยเช่นกัน  ทุกครั้งที่ผู้เขียนไปงานแต่งงานจะแอบมองยิ้มของญาติ ๆ คู่บ่าวสาวด้วย   ซึ่งบางครั้งก็พบเห็นอะไรต่อมิอะไรที่มากมายกว่ารอยยิ้ม 

   

ด้วยตัวเลขอายุที่มากขึ้น   ปีนี้ได้รับบัตรเชิญงานบวช และงานแต่ง  ตลอดปี 18  ราย   ใจหนึ่งดีใจที่เห็นลูกหลานเติบโต  เป็นฝั่งเป็นฝา  แต่อีกใจหนึ่งสะท้อนความเศร้าแฝงอยู่ในแววตา  (ลูกหลานโตกันหมด...แล้วเราจะไม่แก่ได้อย่างไร)

    

  

เก็บภาพบรรยากาศ  ของงานแต่งงาน...งานแห่งรอยยิ้มและแววตาที่เปี่ยมสุขงานหนึ่ง  มาให้ชมค่ะ (งานนี้คู่บ่าวสาวทั้งหล่อและสวยสุดๆ แต่ไม่ได้นำลงเพราะไม่ได้ขออนุญาตเขาไว้ เลยลงรูปคนไปงาน ที่ตั้งใจยิ้มให้สวย..แต่ได้แค่นี้..ให้พวกพ้องดูเล่นขำๆค่ะ