ถามว่าทำไมหนังสือมิลินทปัญหาจึงเป็นที่สนใจใฝ่เรียนรู้..?

 

 

 

ในอดีตการบันทึกเรื่องเล่าทางพระพุทธศาสนามักหาตัวตนของคนที่บันทึกยากเอามาก ๆ แต่ผู้สนใจด้านนี้ก็พยายามค้นคว้าแล้วบันทึกออกมาเป็นหลักฐานให้ปรากฏเป็นหลักฐาน

สิ่งสำคัญที่สุดในผลงานเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาคือคัมภีร์พระไตรปิกฎ   ที่ปรากฏขึ้นหลังจากพุทธปรินิพพานแล้วด้วยการจดจำหลังจากการทำสังคายนาครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง

การบันทึกที่สำคัญยิ่งต่อมาอีกประมาณ  พ. ศ. 543 ปี คือบันทึกมิลินทปัญหา  เป็นการสนทนาธรรมกันระหว่างพระนาคเสนกับพระยามิลินท์  พระนาคเสนออกบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 7 ปี พอครบอายุ 20 ปีก็บวชเป็นพระ 

ท่านเป็นชาวแคชเมียร์หรืออินเดียตอนเหนือ ส่วนพระยามิลินท์หรือเมนันเดอร์ เป็นชาวบากเตรียเชื่อสายกรีกที่สืบทอดมาเมื่อครั้งกองทัพอเล็กซานเดอร์มหาราชบุกเอเชียถึงอินเดียแล้วตั้งชาวยุโรปเป็นเจ้าเมือง

พระยามิลินท์ก็เป็นเจ้าเมืองปกครองอาณาจักรโยนกหรือสาคลนครหรือเมืองอเล็กซานเดรียหรือเมืองกันดาฮาร์ในปัจจุบันอยู่ในอัฟกานิสถาน

หนังสือมิลินทปัญหาจึงเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่และสำคัญยิ่งต่อการประกาศหลักพุทธธรรมที่นักปราชญ์ทั่วโลกให้ความสนใจนำไปศึกษาและแปลออกเป็นภาษาต่าง ๆ แม้ในมหาวิทยาลัยดัง ๆ ของโลกที่เปิดการเรียนการสอนเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาต้องศึกษาผลงานชิ้นสำคัญนี้

ถามว่าทำไมหนังสือมิลินทปัญหาจึงเป็นที่สนใจใฝ่เรียนรู้ของนักคิดนักเขียนนักวิชาการเหล่านั้น

คำตอบหนึ่งก็คือ...เพราะอ่านแล้วได้พัฒนาปัญญาตนเองไงละ...ด้วยหนังสือเล่มนี้ถาม-ตอบตรงตามหลักพุทธธรรมอธิบายเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยที่เชื่อมโยงถึงกันแบบครบวงจรแห่งปฏิจจสมุปบาท...

ยามว่าง ๆ ควรหยิบหนังสือเล่มนี้มาลองอ่านดูนะครับ  สำหรับผลงานของพระพุทธศาสนาที่รองลงมาจากมิลินทปัญหาเป็นอีกเล่มนั้นที่น่าสนใจคือหนังสือชื่อว่า...วิสุทธิมรรค...นั้นแล.