พูดถึงเรื่องความฝันจินตนาแล้วถ้าจะให้ดีและสามารถไปถึงฝั่งฝันได้นั้นต้องพอดีๆไม่มากหรือน้อยเกินไป

คุณเคยมีความหวังหรือฝันอะไรบ้าง? ส่วนมากคนก็นึกว่าต้องฝันเฉพาะเวลานอนสิ แต่เราก็จะพบเสมอกับคำว่านั่งฝัน แต่คำว่ายืนฝันหรือเดินฝันสินะที่ไม่เคยได้ยินหรือน้อยเต็มที ความฝันถ้าแปลตามภาษาคนก็ต้องบอกว่านอนฝันถึงจะถูก สมัยปัจจุบันคำว่า "ฝัน" อาจเพี้ยนไปอาจจะรวมไปถึงการนั่งละเมอเพ้อและฝันถึงใครบางคนที่เรารัก ฝันถึงทรัพย์สมบัติ มีรถดีๆ บ้านหลังละหลายล้าน เงินทองมากมายก่ายกอง หรือแม้แต่ฝันให้คนที่เราชังขี้หน้าล้มละลายหายวับไปกับตาก็เป็น จึงเป็นคำบัญญัติว่า"เพ้อฝัน วาดวิมานในอากาศ"

มองภาพนี้แล้วคุณฝันถึงอะไร

มันมีคำกลอนๆหนึ่งเปรียบอยู่ว่า "ถ้าเราได้ทุกอย่างดังที่คิด(ฝัน) สิ้นชีวิตจะเอาของกองตรงไหน จะได้บ้างเสียบ้างช่างเป็นไร ขอให้ใจร่มเย็นเท่านั้นพอ"

การมีความหวังหรือความฝันนั้นดีถือว่าเป็นคน "ไม่สิ้นหวัง" หรือหมดกำลังใจเหมือนคนไม่มีประโยชน์ แต่จะเป็นการเปล่าประโยชน์มากกว่าถ้าหากว่าเรามัวแต่นั่งหรือนอนฝัน คนที่ไม่ทำอะไรเลยแต่อยากได้ดีไม่เคยประสพความหวังอันสูงสุดได้ ยกเอาคำคมมาอีกสักบทว่า "ถ้าพากเพียรย่อมผเด็จสำเร็จผล ถ้าดั้นด้นก็จะถึงซึ่งจุดหมาย ถ้าฝึกฝนก็จะพ้นความงมงาย ไม่ประมาทไม่วอดวายสบายดี"

ข้อความเหล่านี้ยกมาให้ท่านที่รักทั้งหลายอ่านเล่นๆเพื่อประดับสติปัญญา เพราะปัจจุบันประชากรส่วนมากมักหมกมุ่นอยู่กับความฝันเสียเป็นส่วนใหญ่ อันจะเป็นเหตุนำไปสู่ความหายนะใหญ่หลวงโดยไม่เจตนา ปัจจุบันคนส่วนมากมักหวังผลอันดีเลิศโดยไม่กระทำการให้สมควรแก่เหตุ(นั่งนอนรอโชควาสนา) มีอยู่ให้เห็นมากมายในสังคมไทยเรา

ยกตัวอย่างคนอยากรวยแต่ไม่ขยันหมั่นทำงาน ก็มักหวังในการเสี่ยงโชคมีการเล่นการพนันเป็นต้นฯ ซึ่งเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่เป็นสนิมเกาะกินสังคมไทยเรามาช้านาน เป็นปัญหาตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันและอนาคต ตั้งแต่เด็ก ปานกลาง จนถึงวัยแกชรา

ปัญหาที่ใหญ่แบบนี้คนทั้งหลายมักมองข้าม เพราะมันเป็นผลประโยชน์ที่หาได้ง่ายๆไม่ลำบากของผู้อยู่เบื้องหลัง(กิเลส)

ปัญหาการพนันไม่ใช่เป็นปัญหาเดียวที่ก่อเกิดจากจินตนาการอันไร้ขอบเขตของคนทั้งหลาย มันกลับเป็นปัญหาของคนทุกคนๆจะรวยหรือจนก็ไม่มีกฎหมายยกเว้น ความฝันของคนรวยกลายเป็นปัญหาเมื่อเขาฝันอยากรวยมากขึ้นหลายเท่าตัวโดยไม่อยากลำบากนัก ความฝันที่อยู่ในหัวเป็นแค่นามธรรมก่อเกิดเป็นรูปธรรมในรูปแบบนักฆ่าหน้าบุญ รูปธรรมคือการคอรัปชั่นในปัจจุบันเปรียบเสมือนไวรัสสายพันธ์อมต ได้ก่อเกิดขึ้นทุกทั่วหัวระแหง ทุกอย่างเกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวงเหมือนระเบิดปรมาณู ที่ผลิตมาจากสิ่งที่เล็กที่สุด

ความฝันในอนาคตอาจไม่มีฐานความเสียหายแคบๆแค่โลกนี้เท่านั้น ดีไม่ดีอาจเป็นเชื้อแพร่ขยายพันธ์ขึ้นไปสู่โลกสวรรค์ของเทวดาก็ได้ใครจะไปรู้

เฮ้อ...พูดถึงเรื่องความฝันจินตนาแล้วถ้าจะให้ดีและสามารถไปถึงฝั่งฝันได้นั้นต้องพอดีๆไม่มากหรือน้อยเกินไป

เรื่องฝันมากหรือน้อยก็ดีเมื่อมีเกิดขึ้นมาแล้วก็ไม่ใช่ไม่เป็นประโยชน์โดยส่วนเดียว ท่านผู้รู้ทั้งหลายกล่าวว่า อะไรก็ตามเมื่อผิดพลาดก็ให้รู้ว่าผิดพลาด แล้วแก้ไขใหม่ก็จะเกิดประโยชน์จากสิ่งที่ไร้ค่าได้

ถ้าความผิดพลาดหรือสิ่งที่ไร้ค่าเราไม่แก้ไขให้เกิดใหม่ก็เป็นสิ่งไร้ค่าโดยสมบูรณ์