สูตรแห่งความสุขของชีวิต.....
สูตรแห่งความสุข...ตำราชีวิตประจำวัน
พรรคพวกส่งจดหมายเวียนผ่านอีเมล์มาให้...บอกว่าเป็น “สูตรแห่งชีวิต
ประจำวัน” ที่ควรจะส่งต่อไปให้คนที่เรารัก, ห่วงใยและต้องการให้เขาหรือเธอมี
ความสุขทั้งกายและใจ...
ทำนองเดียวกัน ที่ชาวชีวจิตมีความห่วงหาอาทรต่อกันอย่างไม่ลดละ
เพื่อน ๆ เรียกสูตรนี้ว่าเป็น Lifebook หรือเป็น “ตำราแห่งชีวิต” ซึ่งผมคิดว่าเหมาะ
เจาะกับเนื้อหา และคำแนะนำที่น่าสนใจยิ่ง ทั้งง่ายและตรงไปตรงมา ใครจะทำก็ได้
ไม่ทำก็ได้ เป็นสิทธิ์ส่วนบุคคล ไม่บังคับยัดเยียดกัน ไม่ต่อว่าต่อขานกัน แต่ถ้าหาก
มีความมุ่งมั่นที่จะทำอะไรให้กับชีวิตของตนเอง ก็ถือว่าเป็นเรื่องน่าส่งเสริมสนับสนุน
สมควรที่จะให้กำลังใจแก่กันและกันอย่างยิ่ง
สูตรที่ว่านี้มีง่าย ๆ อย่างนี้ 
๑. ดื่มน้ำให้มาก
๒. กินอาหารมื้อเช้าเหมือนราชา รับประทานอาหารเที่ยงเหมือนเจ้าชาย และเมื่อถึงอาหารเย็น
ให้วาดภาพว่าตัวเองเป็นแค่ขอทาน (แปลว่ากินมื้อหนักที่สุดในตอน
เช้า และกลาง ๆ ตอนเที่ยง และตกเย็นแล้ว ทำตัวเป็นยาจก ไม่มีอะไรจะกิน...สุขภาพจะเป็นอย่างเทวดาทีเดียวเชียวแหละ)
๓. กินอาหารที่เติบโตบนต้นและบนดิน พยายามหลีกเลี่ยงอาหารที่ผลิตจากโรงงาน
๔. ใช้ชีวิตบนหลักการ ๓ E...นั่นคือ energy หรือพลังงาน, enthusiasm หรือกระตือตือร้น และ empathy คือเอาใจเขามาใส่ใจเราให้มาก ๆ
๕. หาเวลาทำสมาธิหรือสวดมนต์เสมอ
๖. เล่นเกมสนุก ๆ เสียบ้าง, อย่าเครียดกันนักเลย
๗. อ่านหนังสือให้มากขึ้น...ตั้งเป้าว่าปีนี้จะอ่านมากกว่าปีที่ผ่านมา
๘. นั่งเงียบ ๆ อยู่กับตัวเองสักวันละ ๑๐ นาทีให้ได้
๙. นอนวันละ ๗ ชั่วโมง
๑๐. เดินสักวันละ ๑๐ ถึง ๓๐ นาที แล้วแต่จะสะดวก ไม่ต้องเครียดกับ
มัน วันไหนไม่ได้เดิน ก็อย่าหงุดหงิดกับมัน
๑๑. ระหว่างเดิน อย่าลืมยิ้ม
นั่นเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับสุขภาพทางกายและใจ ที่ผสมปนเปกันได้เสมอ หากทำเป็นกิจวัตร ประจำวันชีวิตก็จะแจ่มใส แต่อย่าทำให้ตัวเองเครียดด้วยการรู้สึกผิด ถ้าหากวันไหนทำ
ไม่ได้ตามที่วาง กำหนดเวลาของตนเอาไว้ วันนี้ทำไม่ได้ พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้ แต่การไม่เอาจริง
เอาจังกับตัวเองเกินไป ไม่ได้หมายถึงการผัดวันประกันพรุ่ง ซึ่งเป็นคนละเรื่องกันนะครับ
ขอบคุณ คุณชำนาญ เขื่อนแก้ว มากครับที่ให้กำลังใจ