บทเสภา

 เรื่องขุนช้างขุนแผน
ตอนขุนแผนขึ้นเรือนขุนช้างได้นางแก้วกิริยา
บทพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2

             โจนลงกลางชานร้านดอกไม้           ของขุนช้างปลูกไว้อยู่ดาษดื่น
             รวยรสเกสรเมื่อค่อนคืน                 ชื่นชื่นลมชายสบายใจ
             กระถางแถวแก้วเกดพิกุลแกม        ยี่สุ่นแซมมะสังดัดดูไสว
             สมอรัดดัดทรงสมละไม                  ตะขบข่อยคัดไว้จังหวะกัน
             ตะโกนาทิ้งกิ่งประกับยอด              แทงทวยทอดอินพรหมนมสวรรค์
             บ้างผลิดอกออกช่อขึ้นชูชัน           แสงพระจันทร์จับแจ่มกระจ่างตา
             ยี่สุ่นกุหลาบมะลิซ้อน                    ซ่อนชู้ชูกลิ่นถวิลหา
             ลำดวนกวนใจให้ไคลคลา               สาวหยุดหยุดช้าแล้วยืนชม
             ถัดถึงกระถางอ่างน้ำ                     ปลาทองว่ายคล่ำเคล้าคลึงสม
             พ่นน้ำดำลอยถอยจม                    น่าชมชักคู่อยู่เคียงกัน


             บ้างแหวกจอกออกช่องภูเขาเคียง   วัดเหวี่ยงแว้งหางระเหิดหัน
        บ้างกินไคลไล่เคล้าพัลวัน               ถัดนั้นแอกไถละไมงอน
             กระดึงพรวนล้วนสักหลาดทับ         ดาวประดับดวงเด่นดูสลอน
        สลักเสลาเกลาเกลี้ยงอรชร             เชือกใช้ไว้ซ้อนสลับกัน
              เครื่องม้าดาดาษจังหวะวาง            เครื่องช้างสารพัดจะจัดสรร
             ขอคร่ำด้ามพลองทองพัน              ถัดนั้นย่างเยื้องชำเลืองมา