เรือจะออกแล้วนะป้า

"เรือจะออกแล้ว"  เป็นเสียงตะโกนเรียกผู้โดยสารจากท่าเรือ (บ้านพี่หนูล้วน) ตรงข้ามวัดบ้านมะกอก  เป็นท่าเรือจำเป็นของชาวบ้านมะกอกหมู่ 5 เลยเหลียวมองนาฬิกาแขวน เป็นเวลา 06.10 น. หลานสาวตะโกนเรียกคุณป้าต่อว่า  "เรือจะออกแล้วนะป้า" โธ่อะไรนักหนา  ในการเดินทาง    จากนั้นได้คว้ากระเป็นถือไปที่ลงเรือ พบว่า ผู้โดยสารเต็มเรือแต่ก็สามารถโดยสารไปด้วยกันได้ ต้องขอบคุณผู้ที่ตะโกนเรียกค่ะ

 ถ้างั้นรอรอบต่อไปประมาณเกือบชั่วโมงก็อาจจะสายไปอีก นการเดินทางไปทำงานประมาณ 20 นาที จากบ้านมะกอไปมหาวิยาลัยมหาสารคาม  การดำเนินชีวิตแต่ละวันเป็นไปด้วยความเร่งรีบ  ด่วนๆระหว่างบ้านกับที่ทำงาน  หลังเลิกงานจะต้องรีบกลับอีก ถ้ากลับเกิน 18.00น. อาจจะไม่มีเรือเข้าบ้าน การใช้ชีวิตจึงเป็นไปแบบนี้ ถ้ามองดูจากวิกฤตน้ำท่วมยังมีโอกาสในการเดินทางได้ แต่ด้วยความโชคดีบ้านของผู้บันทึกเองน้ำยังไม่ท่วมถึงตัวบ้าน น้ำก็จะถึงริมรั้งหน้าบ้านพอดี ก็ขอภาวนาให้น้ำลดเร็วๆ 

แต่ในความเป็นเด็กๆของนักเรียนการเดินทางด้วยเรืออาจจะตื้นเต้น สนุก  มีความสุขกับธรรมชาติ  ไม่ต้องคิดอะไรมาก มีทั้งสุขและทุกข์ปะปนกันไป ในชีวิตพึ่งมาเจอน้ำท่วมที่ได้มาปลูกบ้านอยู่ในชุมชน คงจะไม่พบสภาพเช่นนี้ไปทุกปีหรอกนะให้กำลังใจตัวเอง  คงจะต้นเดือนธันวาคม ระดับน้ำน่าจะลดลงเรื่อยๆ   น้ำไม่ลด ลมหนาวก็มาเยือน  คงจะต้องดูแลสุขภาพตนเองและแต่ละคนจะต้องดูแลตนเองเช่นเดียวกัน  ด้วยความห่วงใย และขอบคุณเพื่อนๆ น้องๆ  พี่ๆ ที่แสดงความห่วงใยผู้บันทึกเองมาทางเฟสบุ๊ค ด้วยความขอบคุณจริงๆเอาไว้พบกันในบันทึกต่อไปนะคะ

อนงค์  ปะนะทัง

11 พ.ย.53