รู้จักอาจารย์นพมาตั้งแต่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปี ตอนนี้ อาจารย์นพก็เกษียณอายุแล้ว แล้วเราจะไม่แก่ได้ไง คำว่า "แก่" ดูน่ากลัวสำหรับเรา แต่เมื่อเห็นคนอายุ ๖๐ ปี อย่างอาจารย์นพ เราเลยคิดว่า ความแก่ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด

         ตั้งใจจะเขียนบทความเกี่ยวกับอาจารย์นพนานแล้วล่ะ แต่ก็ไม่มีโอกาสสักที สุดยอดของคนใจดีประจำคณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์นั้น ก็มีอาจารย์นพคนหนึ่งล่ะ ที่ติดบอร์ด ไม่โกรธใคร ไม่ทะเลาะกับใคร ใครขออะไร ก็ให้เขาหมด

         นอกจากนั้น ที่นึกถึงอาจารย์นพแล้ว ต้องคิดถึง ก็คือ เรื่องสิทธิมนุษยชน ซึ่งอาจารย์นพท่านต่อสู้เพื่อเจ้าวิชานี้มาตลอด พูดถึงตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๒๐ ตอนนั้น เราอยู่ปีสองเอง ฟังรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง

         เรื่องความหัวใหม่.....เป็นอีกเรื่องที่เด่นมากในอาจารย์นพ ถึงเวลานี้ ก็ยังสนใจอะไรใหม่ๆ เทคโนโลยีอะไรที่เข้ามา ก็เรียนรู้ ไม่ทำตัวเป็นคนหัวเก่า ให้ขวางโลก คุยได้ทุกเรื่อง เถียงก็ได้ ไม่มีโกรธ สนุกสนานกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

       มีอีก...เรื่องความรู้ประวัติศาสตร์นะ เวลาตันๆ ก็ไปถามอาจารย์นพเอา เป็นต้องไปหามาตอบให้ เราก็ขี้โกง ทราบว่า คุณแม่อาจารย์เป็นนักประวัติศาสตร์ เราเลยแอบคิดว่า อาจารย์เป็นห้องสมุดประวัติศาสตร์ไทย

        นินทาอะไร อาจารย์อีกดีเรา.....วันนี้ เอาแค่นี้ก่อน ต้องไปแอบดูงานเขียนของคนอื่น....

อ.แหวว

รศ.ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์