หลายองค์การ คงกำลังอยู่ในช่วงของการจัดทำแผนประจำปี ไม่ว่าจะเป็น แผนยุทธศาสตร์ แผนงบประมาณ แผนปฏิบัติการ
 
         ที่ทำงานผู้เขียนเองเพิ่งจะผ่านการทำยุทธศาสตร์ไปเมื่อวันก่อน แผนยุทธศาสตร์หมดอายุไปพอดี เลยต้องมาทำแผนระยะสั้น ระยะยาว ไม่รวมถึงแผนปฏิบัติการที่ยังต้องนัดกันทำอีกครั้ง เพราะยังไม่เรียบร้อย
 
         อยากหยิบยกเรื่องนี้มาเขียน เพราะเห็นว่า ในเวลาที่เราทำแผน เรื่องสำคัญและยุ่งยาก หนีไม่พ้น "ตัวชี้วัด" ยิ่งต้องกำหนด เป้าหมาย(target) เป้าประสงค์(goal) ก็หนักเข้าไปอีก หากกำหนดในแนว คุณภาพอาจจะง่ายหน่อย แต่หากต้องกำหนดเป็นปริมาณ ค่อนข้างลำบากต่อผู้เก็บและผู้ติดตาม จึงเกิดการถกเถียงกันไม่น้อยหากกำหนดไม่ชัดเจน เก็บยาก ไม่ตอบรับสิ่งที่อยากวัดอยากรู้
 
         แม้...เจ้านายจะบอกว่า ปีนี้ ทำง่ายขึ้นเพราะหลายคนเริ่มคล่อง เริ่มเข้าใจ swot ก็อยู่ในหัวอยู่แล้ว
 
         แต่...ผู้เขียนกลับเห็นว่า สิ่งที่เราได้ ไม่ได้ท้าทายและบ่งบอกถึงความชาญฉลาดในการมุ่งบรรลุเป้าหมายขององค์กร
 
         แนวคิดผู้เขียนว่า แผนกลยุทธ์ต้องเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดา ต้องแพรวพราว ต้องแสดงไหวพริบความชาญฉลาดในการนำจุดแข็งและจุดอ่อนมาพัฒนาหรือแก้ปัญหา เห็นทิศทางที่จะบรรลุเป้าหมายได้ และทำให้เกิดความหึกเหิมในการนำไปปฏิบัติ เพราะเห็นความสำเร็จอยู่ใกล้ๆ ช่างท้าทายดีนัก
 
           มีบางช่วงบางตอนของการระดมสมอง ที่อาจจะมองข้ามพันธกิจขององค์กรไปแต่กลับไปสร้างกิจกรรมตอบสนองความต้องการในสิ่งที่ตนอยากได้ อย่างนี้จะเรียก กลยุทธ์เพื่อบรรลุ เป้าหมาย เป้าประสงค์ พันธกิจ วิสัยทัศน์ องค์กรได้อย่างไร
 
          ดูเหมือนจะเป็นการบ่น แต่...ก็แค่....รู้สึกว่า ที่เจ้านายบอกว่า "ง่าย" เรากลับมองว่า "ยาก" หากเราหลงลืมไปในสื่งที่เราอยากได้ อยากเห็นองค์กรเราเป็นอย่างไร และที่สำคัญที่สุดผู้รับบริการ(ประชาชน)ที่แท้จริงของเราจะได้ประโยชน์อะไร อย่างไร ซึ่งยังไม่รวมถึงประเทศ เพราะเราเองก็เป็นหน่วยงานหนึ่งที่ต้องสร้างชาติให้พัฒนาเช่นกัน