คุณลุงค่อยๆไต่หลังคา ที่ค่อนข้างเก่ามากแล้ว มารับสิ่งของที่พวกเรานำมาส่งให้ถึงบ้าน หนูคนนี้ มีสะพานชั่วคราว ไต่ลงมารับของ จากชั้นสองของบ้าน มีคุณยาย พนมมือขอบคุณ และให้พรพวกเรา อย่างยืดยาว คุณป้าใช้เชือกผูกถัง หย่อนลงมา ใสของที่พวกเรานำมาฝาก ดีจังเลยค่ะ ถ้าอยากทราบว่าน้ำท่วมลึกขนาดไหน ก็ดูชายคนนี้ ยืนอยู่ในยางรถยนต์ ชูของให้พ้นน้ำ และค่อยๆ ประคองตัวเองกลับเข้าบ้านไป เห็นไหมเอ่ย คุฯป้าลุยน้ำที่สูงท่วมหน้าอก ออกมาจากประตูบ้าน รับของฝากด้วยความดีใจ บอกออกไปรับของข้างนอก ยากเหลือเกิน ตลอดเส้นทาง เราต่างส่งเสียงเรียกทัก เหมือนมาเยี่ยมญาติ บ้างก็ให้กำลังใจ ให้ความหวังว่า อีกไม่นาน น้ำก็จะไปหมดแล้ว บ้างก็อธิบายการใช้ด่างทับทิม ล้างผัก ผลไม้ก่อนกิน ล้างเท้าก่อนนอน จะได้ไม่เป็นน้ำคัน คนแจวเรือเจ้าถิ่น ก็ส่งเสียงดัง บอกว่าเขามาจากชลบุรี มาเยี่ยมพวกเรา นะ หลายบ้านที่ประตูรั้วปิด และเปิดไม่ได้ และที่อยู่ในมากๆ ก็ได้ให้คนมีเรือ ออกมารับของ และนำไปแจกจ่ายด้วย ซึ้งต่างก็เต็มใจช่วยเหลือกัน เป็นความทรงจำที่ดีสำหรับทุกๆคน และทำให้รู้สึกว่า ไม่ถูกทอดทิ้งยามทุกข์ยาก อดทน อดทน ทีละวัน ทีละวัน..... วันนั้นรอยยิ้มก็โปรยปรายไปทั่วท้องน้ำ ยิ้มในยามทุกข์ ยิ้มในยามเหนื่อย ยิ้มเพราะให้ความสุขแก่กันได้บ้าง บันทึกความทรงจำครั้งสำคัญ ช่วยเหลือน้ำท่วมใหญ่ ที่บ้านโพธิ์พิทักษ์ จังหวัดชัยนาท ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
สวัสดีค่ะพี่รุ่ง ไนติงเกลคนงาม ไม่ว่าสถานการณ์ไหน รอยยิ้มพิมพ์ใจ คนไทยเมืองสยาม ก็ยังงามละไม ฟ้าหลังฝน จะสดใส ขอบคุณค่ะพี่
สวัสดีค่ะคุณ poo
รอยยิ้มสร้างความสุข สดชื่น และชวนให้เกิดกำลังใจ
พี่ ป้า น้า อา ก็บุกน้ำมาด้วยรอยยิ้ม
ดีใจที่ได้แบ่งปันความรู้สึกดีๆต่อกันค่ะ
ให้คุณ poo มีความสุขด้วยกันนะคะ
สวัสดีค่ะคุณบัวชูฝัก
คิดถึงเสมอค่ะ
เป็นภาพที่เก็บแบบรวดเร็วและต้องระวังตัวเองจะตกน้ำด้วยค่ะ
เป็นภาพชนะเลิศแน่นอน ถ้าอาจารย์เป็นกรรมการ
และเป็นผู้มองเห็นความเกื้อกูลยามยากซึ่งกันและกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องครูแป๋ม
ขออภัยที่ตอบช้ามากๆ
อย่าโกรธนะจ๊ะคนดี
ค่ะพี่ปลื้มใจในบุญครั้งนี้มากๆ
พี่ส่งเสียงบอกเขาด้วยนะ
ว่าอดทนนะคะ อีกไม่นานน้ำก็ลดแล้ว
แล้วก็เอาอาหารพร้อมที่รับประทานให้เขาไปด้วย
ได้เห็นรอยยิ้มยามยาก ตามที่ตั้งใจไว้จริงๆค่ะ
คิดถึงน้องครูแป๋มเช่นกันค่ะ
เจริญพร โยมหมอ
ปีนี้เมืองไทย โดนทั้งน้ำท่วม ภูเขาถล่ม พายุกระหน่ำ ไปทั่วประเทศ
ทางใต้ช่วงฝนตกหนักและพายุเข้า ทำให้จังหวัดสงขลา,พัทลุง,ปัตตานีโดนไปเต็มๆ
เลยโยม โทรศัพท์มือถือถูกตัดสัญณาณอยู่ 74 ชั่วโมง ไฟฟ้าไม่มีใช้อยู่ 94 ชั่วโมง
บางที่กว่า 100 ชั่วโมง ทำให้น้ำประปาหยุดไปโดยปริยาย ผลกระทบที่ตามมาอีกมาก
ที่ทางการต้องจัดการอย่างตรงไปตรงมา ไม่เช่นนั้นแล้ว เมืองไทยเราจะโดนภัยธรรม
ชาติหนักขึ้นทุกปี เราทำแต่บรรเทาทุกข์ ไม่คิดทำเรื่องป้องกันทุกข์
มันก็เป็นอยู่เช่นนี้ไปตลอด
เจริญพร
กราบนมัสการเจ้าค่ะท่านพระปลัด
เป็นความทุกข์อย่างยิ่งสมกับคำว่าประสบภัย
น่าหวั่นไหว หวาดกลัวไปหมด
อยู่กับความมืดค่ำ และหนาวเหน็บ
จึงคิดเสมอจะไปช่วยผู้ตกทุกข์ในทุกสถานการณ์ค่ะ
ให้ได้รับความอบอุ่นใจขึ้นมาบ้าง
ให้รู้สึกว่าโลกนี้ยังมีเพื่อนเจ้าค่ะ
ขอบพระคุณที่กรุณาแบ่งปันความรู้สึกมาให้ทราบกันค่ะ