ชาวบ้านจำเป็นต้องสนทนาธรรมหรือเปล่าครับ

สนทนาธรรมตามกาล-2

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

             “ชาวบ้านจำเป็นต้องสนทนาธรรมหรือเปล่าครับ” ทายกยังสนใจเรื่องการสนทนาธรรม หลวงพ่อหยิบผ้าอาบน้ำฝนบนบ่าเช็ดหน้าอีกครั้ง “จำเป็นโยม การพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเป็นประโยชน์เชิงวิชาการ การสนทนาธรรมก่อให้เกิดปัญญาในเรื่องของชีวิต” “แสดงว่าคุยทางโลกได้วิชาการ คุยทางธรรมได้ปัญญา” “จริง แต่ต้องเป็นเรื่องที่มีประโยชน์นะ” “เหตุใดชาวบ้านจึงต้องคุยธรรมด้วยครับ” “ปัญญาเป็นรัตนะของคน เป็นปัญญาทางธรรม” “คุยธรรมที่บ้านได้เปล่าครับ” “ได้ซิ แต่ควรเลือกหน่อยก็ดี เลือกคน เลือกสถานที่ เลือกเวลา” “เหตุใดต้องเลือกครับ” “เลือกคน เพราะบางคนรู้ไม่จริง เลือกสถานที่ให้เหมาะสมร่มเย็น เลือกเวลาตอนที่พร้อม” “จริงอย่างหลวงพ่อว่าครับ”

               หลวงพ่อพูดต่อขณะใช้ผ้าอาบน้ำฝนโบกพัดแทนพัดลมให้ความเย็น “ปัญญาเกิดจากการฟังธรรม ปัญญาเกิดจากการไตร่ตรอง” ทายกพนมมือเห็นคล้อยตามท่าน ฟังท่านกล่าวเสริม “คนพูดธรรมต้องเป็นนักฟังที่ดี ต้องเป็นนักพูดที่ดี หลักธรรมที่พูดจึงผิดพลาดน้อย” “พูดธรรมโดยไม่ผิดเลยมีหรือเปล่าครับ” ทายกสุพรคิดข้อสงสัยได้ในขณะนั้น “มีซิ โยม” “ใครกันครับ เก่งจัง” “พระพุทธเจ้าไง” “โธ่ หลวงพ่อ” ทายกพนมมือพูดเหมือนต่อว่า “พระอรหันต์ก็พูดไม่ผิด แต่ว่า คนฟังอาจเข้าใจผิดได้” ทายกทำหน้างง “มันยังไงครับ” “ความเข้าใจในหลักธรรมของพระอรหันต์ไม่ผิดอีกแล้ว แต่ผู้ฟังอาจฟังถ้อยคำของท่านผิดได้”