น้ำตกห้วยเข ห้องเรียนธรรมชาติ

จากการได้ยินชื่อเสียง"น้ำตกห้วยเข" จึงได้สืบค้นข้อมูล ในอินเตอร์เน็ต พบว่า

น้ำตกห้วยเข
เป็นน้ำตกที่เกิดจากลำห้วยยางน้อยและลำห้วยกุดบากไหลมารวมกันเป็นลำห้วยเขบนเทือกเขาภูเม็ง เป็นน้ำตกที่อยู่ใกล้จังหวัดขอนแก่นมากที่สุด มีชั้นน้ำตก 5 ชั้น ชั้นที่มีความสูงและสวยงามที่สุดคือ น้ำตกชั้นบนสุด น้ำตกชั้นที่ 1 เรียกว่า “ แจ้งวังไฮ “ มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำ มีต้นไทรร่มรื่น เหมาะสำหรับเล่นน้ำ และบริเวณใกล้เคียงยังมีโขดหินเป็นรูปลักษณะต่างๆ เหมาะสำหรับเดินชมความงามของธรรมชาติ น้ำตกห้วยเขมีความงดงามและเหมาะสมที่จะท่องเที่ยวในช่วงฤดูฝน

          น้ำตกห้วยเข เป็นน้ำตกขนาดกลางที่มีความสวยงามตามสภาพของพื้นที่ และมีทั้งหมด 5 ชั้น สามารถลงเล่นน้ำได้ในชั้นที่ 1 เป็นที่รู้จักโดยทั่วในชื่อ “ ตาดโตนขอนแก่น"

          ในอินเตอร์เน็ต มีแต่คนชมว่าสวย แต่ไม่ค่อยเห็นรูปภาพ โดยเฉพาะน้ำตกชั้นที่ 5  ตอนแรกกะว่าจะพาทีมครู กศน.มัญจาคีรีขึ้น พอดีผมใจร้อนช่วงรอย้าย เลยชวนครู กศน.อำเภอพระยืนขึ้นไปดู(เรียนรู้)เลย

          และเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2553 ผมและคณะครู กศน.อำเภอพระยืน จำนวน 9 คนได้เดินทางไปสำรวจและเรียนรู้ “น้ำตกห้วยเข-ภูเม็ง” แหล่งท่องเที่ยว แหล่งเรียนรู้และห้องเรียนธรรมชาติของอำเภอมัญจาคีรี โดยการนำทางของเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติน้ำพองและหัวหน้า กศน.ตำบลคำแคน(นางสาวภัทรา แสงคุณ  ) หรือครู กศน.อำเภอมัญจาคีรี เจ้าของสถานที่(ผู้รับผิดชอบพื้นที่ตำบลคำแคน) ลองชมภาพดูนะครับ...

          ประวัติน้ำตกห้วยเข คำว่า "เข"เป็นชื่อของต้นไม้ชนิดหนึ่ง  ลักษณะลำต้นจะมีหนามแหลม ลักษณะเป็นต้นไม้กึ่งเถาวัลย์ ชาวบ้านจะนำแก่นไม้เข มีลักษณะออกสีเหลืองอ่อน ไปใช้ในการย้อมไหม โดยเรียกผ้าไหมสีเข(เหลืองอ่อน)

          น้ำตกชั้นที่ 1 เรียกว่า “ แจ้งวังไฮ “ มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำ มีต้นไทรร่มรื่น เหมาะสำหรับเล่นน้ำ และบริเวณใกล้เคียงยังมีโขดหินเป็นรูปลักษณะต่างๆ เหมาะสำหรับเดินชมความงามของธรรมชาติ น้ำตกห้วยเขมีความงดงามและเหมาะสมที่จะท่องเที่ยวในช่วงฤดูฝน

 

          น้ำตกชั้นที่ 5 ยังไม่มีชื่อเรียก และยังมีต่อขึ้นไปอีกเรียกว่า “ถ้ำพระ” ซึ่งผมยังไปไม่ถึงเพราะเท่าที่เดินมาจนถึงที่แห่งนี้ ก็รู้สึกเหน็ดเหนื่อยพอสมควร แต่ก็รู้สึกปิติยินดีที่ได้เดินทางมาเห็นสภาพข้างหน้านี้ ได้ยินเสียงน้ำตกดังสนั่นหวั่นไหวและได้สัมผัสสายน้ำตกที่เย็นช่ำเข้าไปถึงในจิตใจของเราเลย ครู กศน.ขี้ดื้อของเรา 2-3 คน อดไม่ได้ต้องถอดเสื้อลงเล่นน้ำเลย

          ระหว่างทางขึ้นสู่น้ำตกแต่ละชั้น พบเด็กและเยาวชน พากันมาเล่นน้ำตก เป็นกลุ่มๆ ถ้าเป็นวันเสาร์วันอาทิตย์ คงจะมีคนมามากกว่านี้...ในฐานะนักจัดการเรียนรู้ อดถามไม่ได้ว่า นอกจากความเพลิดเพลิน สนุกสนานแล้ว...เขาเหล่านั้นได้รับความรู้อะไรไปบ้าง? ได้ความรู้สึกตระหนักในความสำคัญและคุณค่าของป่าไม้หรือไม่? ฯลฯ ผมเห็นร่องรอยการทำเขื่อนแม้วหลายแห่ง น่าชื่นใจครับ ป่าแห่งนี้จะเป็นป่าต้นน้ำได้

          ผมและคณะครู กศน.มัญจาคีรี จะกลับมาใหม่..และจะถอดข้อมูลความรู้ให้ได้มากกว่านี้ครับ...ขอขอบคุณเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติน้ำพองที่ประจำอยู่ที่น้ำตกห้วยเข และกำลังปรับปรุงให้เป็น "ห้องเรียนธรรมชาติ"ที่สมบูรณ์ในหลายๆเรื่อง