ยังไม่หมดครับ...ระหว่างทางผมพบ "เถาวัลย์" มากมาย ทำให้คิดถึง"กลอนสุนทรภู่" ที่ว่า...

ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด...............ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน เอาเต็มๆเลย... แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์..................มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด...............ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน....................บิดามารดารักมักเป็นผล ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน....................เกิดเป็นคนคิดเห็นจึ่งเจรจา แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ...................ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา รู้สิ่งใดไม่สู้รู้วิชา......................................รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

แถมอีก..

พระสมุทรสุดลึกล้น..........คณนา

สายดิ่งทิ้งทอดมา.............หยั่งได้

เขาสูงอาจวัดวา...............กำหนด

จิตมนุษย์นี้ไซร้.................ยากแท้หยั่งถึง

ชมภาพเถาวัลย์

ฝาก ผู้บริหารทุกคน...อย่าปากปราศัย น้ำใจเชือดคอ นะครับ ...เป็น"ผู้นำ" นะครับ ไม่ใช่ "เจ้านาย"