ครั้งแรกกับการขึ้นภู ที่ใคร ๆ เขาว่า "หนักและโหดที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย" ขอเชิญทุกท่านร่วมกันเที่ยวไปกับทริปนี้ครับ
"ภูสอยดาว"
"พี่จอห์น แอนยืมกล้องดิจิตอลหน่อยคะ"
จะไปเที่ยวไหนกันเหรอ
"ไปภูสอยดาวค่ะ"
ไปด้วยๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
แล้วน้องแอนไปกับใครบ้างเหรอ
"มีพี่ตรี แอน น้องแอน (2 แอน) แล้วก็เพื่อนแอนอีกคนชื่อ เป้ ค่ะ"
ไปอย่างไงกันเหรอ
"ขาไปจะให้พ่อไปส่งค่ะ ขากลับว่าจะหาโบกรถกลับมา"
เอางี้ พี่ไปด้วยนะ เดี๋ยวเอารถพี่ไป
"ได้เลย ๆ"
ตี 5 ล้อหมุน การเดินทางก็เริ่มขึ้น
พวกเราไปรวมตัวกันที่ภาควิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์
แล้วผมก็ได้เจอกับเพื่อนใหม่ "เป้" ที่จะต้องร่วมเผชิญชะตาชีวิตด้วยกันในวันนี้
ประมาณ 1 ชั่วโมงกว่า ๆ เราก็เดินทางผ่านเขื่อนสิริกิตต์ไปถึงที่อำเภอน้ำปาด
แวะพักรถ เข้าห้องน้ำห้องท่า เตรียมตัวเผชิญทางวิบาก
พวกเรามาทางลัด ทางค่อนข้างคดเคี้ยวเลี้ยวลดหน่อยครับ
2 ชั่วโมงเราก็เดินทางที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูสอยดาว
จากนั้นเราก็นำสัมภาระ (โดยเฉพาะของกินครับ) ไปชั่งน้ำหนักเพื่อให้ลูกหาบช่วยขนขึ้นไปครับ (กิโลละ 15 บาท)
ชิ้นไหนพอแบกได้ก็แบกเองครับ (ประหยัดค่าใช้จ่าย)
ผมและ "เป้" เพื่อนใหม่ของผม
สองหนุ่มสำหรับทริปนี้ครับ
"กองทัพย่อมเดินด้วยท้อง"
ข้าวเหนียว อาหารที่ทรงพลังมากที่สุดสำหรับการเดินทางอย่างสมบุกสมบันในวันนี้ครับ
Let' go.
Are you ready????
Here we go............
รายละเอียดข้อมูลเพิ่มเติมและการเดินทางครับ
สุดยอด! บรรยากาศนะ ไม่ใช่คนถ่ายรูป! ถ้าจะให้ชมว่าสวย ต้องรีบ…….. พาไปเที่ยวด้วย…….
ผมไปน้ำตกภูสอยดาวสองครั้ง ขึ้นไปได้แค่เนินส่งญาตเอง น่าเสียดายครับ เพราะเป็นทริปวันเดียวไปกลับ
ไปครั้งหน้าผมจะไม่พลาด ยอดภูแน่ครับอาจารย์
ครับผม
ถ้ามีโอกาสต้องไปเที่ยวด้วยกันให้ได้ครับ เดินขึ้นถึงยอดภูกันเลย
ตอนนั้นผมไปก็แทบแย่ครับ สังขารไม่ให้แต่ใจรักครับ
ถึงสังขารของผม (หรือเราทั้งสองคน) ไม่ให้ แต่ก็มีความตั้งใจอย่างสูงครับ
เรียนจบ...กลับบ้านแล้ว ต้องมีโอกาสขึ้นภูกับอาจารย์ปภังกรณ์อย่างน้อยสักครั้งนะล่ะครับ