การขับเคลื่อน R2R ภายใต้อาศัยใช้ใจนำ โดยปราศจากการสั่งการจากผู้บังคับบัญชา ช่างเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยพลังอย่างมาก แต่นั่นก็ทำให้ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นมากตามและยั่งยืนเช่นกัน เพราะไม่ต้องคอยแปรเปลี่ยนไปตามคำสั่ง

บทบาทของการทำหน้าเป็นคุณอำนวย R2R นั้นไม่ได้เคลื่อนไปอย่างเป็นเครื่องจักร หากแต่เคลื่อนไปด้วยหัวใจที่รับโอกาสของการฝึกฝนการเสียสละ...

ความเหนื่อย ความท้อ มีเกิดขึ้นเป็นธรรมดา

แต่ความเหนื่อยและความท้อนั้นได้ทำให้เราได้ฝึกฝนอดทนต่อสภาวะอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้นนั้น เมื่อพลังแห่งการอดทนได้ในระดับหนึ่ง สิ่งที่ตามมาก็ปรากฏเป็น "ปัญญา" ที่ทำให้เราได้คิดใคร่ครวญ และก้าวผ่านปัญหาและอุปสรรคไปได้

เมื่อฝึกฝนเช่นนี้...จนจิตชำนาญ...

ก็ทำให้เรามุ่งมั่นก้าวย่างไปต่อได้อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าอาจมีปัญหาและอุปสรรคแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เราท้อ หรือเหนื่อยอีกต่อไป มีเพียงแต่...การเรียนรู้ และก้าวย่างต่อ

ดังนั้น...

คนที่ทำหน้าที่เป็น R2R - Fa จึงเปี่ยมไปด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมต่อความศรัทธาในการบ่มเพาะคนหน้างานด้วยกระบวนการส่งเสริมให้ได้คิด แก้ไขปัญหาหน้างานอย่างเป็นระบบ

กำไรที่ได้ตามมา...คือ ความเป็นผู้มองโลกอย่างสร้างสรรค์เชิงบวก

เพียงเท่านี้ การทำหน้าที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นหน้าที่ที่ไม่ต้องมีใครมาสั่ง หากแต่เป็นหน้าที่ที่ใจเห็นคุณค่าและความสำคัญ...ก็ดำเนินไปได้อย่างงดงาม

 

๒๖ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๓

ให้กำลังใจ R2R-Fa ทุกท่าน