ธรรมชาติกับมนุษย์
ธรรมชาติ กับ มนุษย์
ภัยธรรมชาติเล่นงานคนไทยเราหนนี้สาหัสนัก หนักหนาสาหัสมากกว่าที่ใครๆ เคยได้รับรู้มาชั่วชีวิต ผู้คนจำนวนมากที่จู่ๆ พลันสิ้นเนื้อประดาตัว หลายคนไม่เพียงสูญเสียทรัพย์สินสิ่งของที่มี ยังสูญเสียสิ่งมีค่ายิ่งกว่าอื่นใด คือ ลูกหลาน พ่อแม่ ญาติพี่น้อง คนรัก เพื่อน ไปกับความกราดเกรี้ยวของธรรมชาติ ที่ไม่บอกให้รู้เนื้อรู้ตัว
ไม่ว่าเราจะแกร่งกล้าสามารถ มีวิทยาการล้ำหน้า มีเทคโนโลยีสูงส่งเพียงใดก็ตาม หากยังดำเนินวิถีแห่งชีวิต สวนทางกับธรรมชาติ ขัดแย้งและหักล้างกันอยู่ร่ำไป ก็ยากที่จะอยู่ร่วม
มนุษย์มากหน้าหลายตา หลากหลายเผ่าพันธุ์ พยายามเสาะแสวงหาความรู้ ความสำเร็จ ในการเอาชนะธรรมชาติให้จงได้ สืบเนื่องมายาวนานชั่วอายุขัยของคนเรา องค์ความรู้เหล่านั้น ถูกสืบทอด พัฒนากันมารุ่นแล้วรุ่นเล่า แต่เมื่อถึงวาระสุดท้าย เราก็ได้บทเรียนสรุปชัดเจนอีกครั้ง เหมือนหลายครั้งที่ผ่านมาว่า "คนเรายังไม่อาจเอาชนะธรรมชาติได้อย่างแท้จริงและหมดจด"
บ่อยครั้งที่มนุษย์ประกาศอหังการว่า "เอาชนะธรรมชาติได้ แต่ชัยชนะดังกล่าว ก็กลายเป็นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว" ดูเหมือน "ธรรมชาติจะมีกลเม็ดเด็ดพราย มีความยิ่งใหญ่อยู่ในตัว" จนเกินกว่าที่เราจะเอาชนะมันได้อย่างแท้จริง ทุกครั้งไป
ดำรงชีวิตอย่างมืดบอด ไม่ยอมทำความเข้าใจ ไม่รู้จัก ไม่รักธรรมชาติ หลงไหล ได้ปลื้ม อยู่กับเครื่องยนต์กลไกและวัตถุประดามี ที่อยู่รอบตัว แล้วลืมเลือนที่จะทำความรู้จักมักคุ้น และตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริงของธรรมชาติไป
ลืมเลือนไปว่าสรรพสิ่ง ย่อมมีสองด้านเสมอ มีทั้งคุณอนันต์และโทษมหันต์อยู่ในตัว บางครั้งโอบอ้อมอารี อบอุ่นและสวยสดงดงาม แต่ยามพิโรธ ก็ร้ายกาจยิ่งกว่าทุกสิ่งบรรดามี ที่มนุษย์เคยคิดค้นขึ้นมาฆ่าฟันกัน
"ยามธรรมชาติเกรี้ยวกราด มนุษย์อาจตกเป็นเหยื่อบัดพลีได้เสมอ"
ปราชญ์บางท่านสอนว่า "อย่ายังชีวิตอยู่อย่างขัดแย้ง แต่ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างสอดคล้อง เรียนรู้ และเข้าใจ... ธรรมชาติ"
"อยู่ทะเลต้องรู้จักและเข้าใจทะเล อยู่ป่าเขา ย่อมต้องเรียนรู้ทั้งคุณและโทษของลำเนาไพร"
เพราะเอาเข้าจริงแล้ว เมื่อเปรียบเทียบกับธรรมชาติอันยิ่งใหญ่
" มนุษย์เรากระจ้อยร่อยอะไรเช่นนั้น !"
ธรรมชาติ
มนุษย์
มนุษย์เราคิดว่าตัวเองเก่ง เอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้ แต่ที่สุดแล้ว เหนือฟ้ายังมีฟ้า
เหนือมนุษย์ยังมีธรรมชาติ
อย่าทนงตัวไปเลย มนุษย์ทั้งหลาย
ที่น่าเศร้าคือ ผู้ที่ยอมอ่อนน้อมถ่อมตนกับธรรมชาต ก็ถูกลงโทษด้วย
ใช่ค่ะ เห็นด้วยกับหมอกระติก
คนที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่ ก็ถูกลงโทษยาวนาน
คนที่ทำร้ายธรรมชาติอาจไม่ได้รับผลกระทบเลย
ถึงวันนี้ก็ยังมีคนใช้วิธีของ(ตน)คน บนภัยธรรมชาติ
สวัสดีค่ะ อาจารย์น้องชาย
รักษาสุขภาพนะคะ
เพราะมนุษย์ชอบเอาเปรียบธรรมชาติมาโดยตลอด โดยไม่ได้คิดถึงและเข้าใจจิตใจของธรรมชาติเลย....
เมื่อธรรรมชาติถูกเอาเปรียบมากๆเข้า จนถึงที่สุดแห่งความอดทนแล้ว ธรรมชาติจึงต้องตอบแทนมนุษย์ด้วยวิธีการแบบนี้....
แต่เป็นวิธีการที่ตอบแทนทั้งมนุษย์ดีและมนุษย์เลวปะปนกัน พวกเราจึงต้องมารับกรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ด้วยกัน....
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้มากครับ..
ผมชอบประโยคนี้มากครับ..
"เราชอบพูดกันว่า“ธรรมชาติมันแปรปรวน” หรือ“เดี๋ยวนี้ธรรมชาติมันวิปริต"ธรรมชาติมีความเปลี่ยนแปลงแต่ความจริงคือธรรมชาติไม่เคยวิปริต.ที่วิปริตคือมนุษย์ในชั่วหนึ่งชั่วชีวิตคนป่าหลายสิบเปอร์เซ็นต์หดหายไปต่อหน้าต่อตายังไม่รู้ว่าอีกร้อยปีลูกหลานของเราจะรู้จักป่าหรือไม่"
(วินทร์ เลียววาริณ)