ควาย กับ คน

          รูปปั้นคนเป่าแคนขี่ควายข้างบนนี้ ทำไมถึงโทรมจัง!!!...คงเป็นเพราะมันผ่านกาลเวลาที่ยาวนาน ... ตากแดดตากฝน โดนลมหนาว หรือเป็นเพราะว่าไม่มีใครสนใจหรือเอาใจใส่มัน ถึงปล่อยให้มันโทรมถึงขนาดนี้ ดังรูปที่เห็นในปัจจุบัน

          วันนี้ ผมไปเดินออกกำลังกายที่บึงแก่นนคร หนองน้ำชื่อดังของจังหวัดขอนแก่นหลังจากที่ไม่เคยได้มาเดินนานแล้ว(เพราะไม่ค่อยมีเวลา...ข้ออ้าง) เมื่อก่อนนั้น ผมเคยเดินออกกำลังกายรอบบึงแห่งนี้เป็นประจำแทบทุกวัน และมักเดินผ่านรูปปั้นคนกับควายคู่นี้เสมอ เดินผ่านครั้งใด ก็มักจะมองรูปปั้นนี้ด้วยความชื่นชมในความคิดของคนออกแบบปั้นเสมอ

          ขอนแก่นนั้น  เป็นเมืองแห่งหมอแคน แดนแห่งหมอลำ  ฟังเสียงแคน ดูดอกคูนเหลืองอร่ามเต็มต้น  ทั้ง”เสียงแคนและดอกคูน” ล้วนเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งที่ชาวขอนแก่นภาคภูมิใจ เรียกได้ว่า เป็นวิถีชีวิตของคนขอนแก่นเลยก็ว่าได้

          ผมเองก็เคยประทับใจรูปปั้น “คนขี่ควายเป่าแคน” หรือ “คนเป่าแคนขี่ควาย”นี้ เพราะสื่อความหมายถึง”คนขอนแก่น”ได้ดี จนถึงขนาดถ่ายรูปภาพเก็บไว้ ดูเล่น ลองมาดูรูปภาพในอดีตที่ผมเก็บไว้ แล้วเปรียบเทียบกับรูปภาพปัจจุบันข้างบนดูซิครับว่า แตกต่างกันเพียงใด

          ...มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา...รูปลักษณ์ภายนอกจึงเปลี่ยนไป