GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ฝึกลูกให้เรียนรู้ "การทำงานเป็นทีม" (2)

ฮั่นแน่!...ทำ AAR กันด้วย....
อรุณสวัสดิ์ค่ะ  หลังจากทำธุระของคุณแม่บ้านในช่วงเช้าเสร็จเรียบร้อย  พี่เม่ยก็มีเวลามานั่งเขียนบันทึกต่อได้แล้วค่ะ!
ต่อจากบันทึก "ฝึกลูกให้เรียนรู้..การทำงานเป็นทีม(1)" ที่แล้ว พอประมาณบ่ายสองโมง  คุณพ่อบ้านก็ขับรถไปส่งพี่เม่ยที่ห้างโอเดียนฯ  กดลิฟท์ขึ้นไปชั้นห้า ก็ถึงสถานที่จัดประกวดวาดภาพ (ตอนวาดภาพนั้น แต่ละทีมต้องมาทำที่ฟุตบาทหน้าห้างค่ะ ดูจากภาพจะเห็นมีผู้สนใจที่เดินผ่านไปมาหยุดยืนมองด้วยค่ะ)
พอพบหน้าน้องจิ้น น้องก็รายงานอย่างภูมิใจว่า "ไม่ได้รางวัลนะแม่  แต่ก็เข้ารอบลึกหล่ะน่า..."
พร้อมกับพาพี่เม่ยไปชมภาพวาดฝีมือตัวเองกับเพื่อนๆที่ช่วยกันรังสรรค์ออกมาได้ ไปถึงก็เห็นภาพกึ่งสวยกึ่งเละ จึงยกกล้องขึ้นกดชัตเตอร์ แชะที่สาม  มาฝากค่ะ
....น้องจิ้นเล่าอย่างสนุกสนานว่า....
  • "ทำไม่ทันเลยแม่....." (จะทันได้ยังไงเล่า พี่เม่ยคิดตอบ....ไปเห็นตอนครึ่งทางของเวลาทำได้เท่านั้นก็พอจะเดาได้แล้วค่ะ)
  • "พอคุณครูเดินมาบอกว่าเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงนะ  ของจิ้นทำเสร็จแล้ว ก็เลยรีบไปช่วยเพื่อนต่ออีก....โหย เราช่วยกันละเลงใหญ่เลย....."
  • "ที่จริงจะทำกรอบดำล้อมรอบภาพและตัดเส้นทุกวงกลมด้วยสีดำ แต่ไม่ทันแล้วเลยเอาแค่นี้...."
  • "มีคนมามุงดูเต็มเลย....."
  • "พอส่งเสร็จ น้ำพริก(ในบทสนทนาจริงเรียกว่าไอพริก)บอกว่าของเราก็สวยนะ  น่าจะได้รางวัล"
  • "แพรว(เช่นกันค่ะ ไอแพรว)บอกว่า ชอบฝีมือพวกเรามากเลย จิ้นก็ชอบ!"
  • "พอรู้ผลว่าไม่ได้  น้ำพริกก็บอกว่า ไม่เป็นไร..ยังไงเราก็ได้เข้ารอบลึกล่ะน่า..."
  • "จิ้นว่า ยังไงซะ ตราสัญญลักษณ์ ของเราก็สวยที่สุดเลย เพราะวาดก่อนเป็นส่วนแรก"
  • "ของทีมที่ได้รางวัลยอดเยี่ยมนะ สวยมาก ถ้าจิ้นเป็นกรรมการก็ตัดสินให้ภาพนั้นได้รางวัลเหมือนกัน"
  • "ครั้งต่อไปต้องกะเวลาให้ดีๆ  ครั้งนี้พวกเราไปทำรายละเอียดในช่วงแรกๆเยอะไปหน่อย"
พี่เม่ยยืนฟังเงียบๆ...เอ๊ะ!...แบบนี้เรียกว่า AAR ไหมเนี่ย?  
เรานั่งรถกลับบ้านกันอย่างมีความสุข...
น้องจิ้นคงสุขใจกับผลงานที่ตัวเองกับเพื่อนๆได้ช่วยกันสร้างสรรค์ออกมา พี่เม่ยประเมินจากคำบอกเล่าของน้อง
พี่เม่ยก็สุขใจ ที่ได้เห็นว่า.....ลูกๆช่วยกันทำงาน  ให้กำลังใจกันเอง ช่วยกันแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ และยอมรับและสุขใจกับผลงานที่ได้ร่วมกันทำ ที่สำคัญหลังเสร็จงานแล้วมิตรภาพก็ยิ่งเหนียวแน่นมากขึ้น ทุกคนไม่มีการกล่าวโทษกันและกันเลยแม้แต่คำเดียว....แถมมีการ AAR กันแบบไม่รู้ตัวด้วยค่ะ

ลูกๆทั้งสามได้เรียนรู้ "วิธีการทำงานเป็นทีม" อีกครั้งหนึ่ง

เป็นประสบการณ์ดีๆ  ที่จะติดอยู่ในความทรงจำของพวกเขา....
ตลอดไปด้วยค่ะ
หมายเหตุ : ได้อ่าน คห. คุณหมอนนท์จากบันทึกที่แล้ว ที่ชมแต่ภาพก็ยังไม่ทราบว่าคนไหนน้องจิ้น? จริงด้วยนะคะ...พี่เม่ยจึงจัดให้ค่ะ....ไปชมภาพพร้อมคำบรรยายกันเลยค่ะ ที่นี่.....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 40355
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (9)

ภาพสวยค่ะ สีสันกินขาด อยู่ที่ว่า เขามีสัมภาษณ์ หรือให้อธิบายหรือเปล่านะคะว่า ความคิดของผู้วาดมีเจตนาอะไร ถ้าครบละก็ ส่งเสริมจินตนาการของลูกได้ดีทีเดียวเลยนะคะ

พี่เม่ยบรรยายได้ชัดเจนดีมากเลยค่ะ ทำให้ผู้อ่านนเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในเหตุการณ์เลยค่ะ  ตอนแรกคิดว่าน้องจิ้น คือ สาวน้อยแก้มป่อง คนทางขวามือ ปรากฎว่า คาดการณ์ผิด(อีกแล้ว) ฝากบอกเด็ก ๆ ด้วยนะคะ ว่าภาพสวยค่ะ มีจินตนาการ ถึงจะไม่ได้รางวัลกลับบ้าน  แต่เชื่อแน่ว่า ลุง ป้า น้า อา ใน blog ให้รางวัลหนูทุกคนแน่ ๆ

ขอมอบรางวัลแด่คนช่างฝัน ให้สาวน้อยเหล่านี้ ค่ะ

เผอร์เฝ็ค ! เยี่ยมยอดครับ 
      การเรียนรู้หลากหลาย และครบวงจร เกิดได้จากกิจกรรมที่ดูเหมือนธรรมดา แต่ไม่ธรรมดา  ชอบใจการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพของ พี่เม่ย มาก บรรดา Quotations ที่ยกมามันสะท้อนคุณค่าหลายอย่าง เห็นความคิดของเด็กๆ ที่เป็นไปทางฝ่ายกุศลแล้ว อดปลื้มไม่ได้จริงๆ

     พบกันทั้งก่อนนอนและ ตอนตื่นเลยนะคะ (ยิ่งกว่าคุณสรยุทธ์)  วันนี้ตื่นเช้ามาไม่เจอสรยุทธ์เพราะเป็นวันอาทิตย์ แต่เจอพี่เม่ยแทน 
     เป็นบันทึกที่ประทับใจค่ะ เก็บเอามาเล่าให้น้องปลาฟังแล้วเมื่อเช้านี้ ระหว่างที่ไปส่งเรียนดนตรี  แบบสอน สอน ประสาแม่หลังจากเล่า "พี่จิ้นและเพื่อนๆ เแข่งขันประกวดภาพระบายสี" จึงถามเขาว่า ลูกจำเมื่อได้มั๊ยครั้งที่ลูกแข่งว่ายน้ำครั้งหลังสุด ว่ายผลัดกัน 4 คน ทีมลูกได้ที่ 4  คำแรกที่ลูกบอกแม่ "แม่ นัท ว่ายช้าจะตาย เห็นมั๊ย....ไม่ชนะเลย"  "คุณแม่ยังจำสีหน้านัทได้เลย วันนั้นลูกทำไม่น่ารักกับนัทรู้มั๊ย" คราวหลังเวลาทำอะไรร่วมกันหลายๆ คนแล้วไม่สำเร็จ ห้ามโทษคนอื่นอีกนะ"  เดี๋ยวจะไม่มีใครอยากร่วมแข่งอะไรกับลูก  เห็นมั๊ยคะ คุณเมตตาได้โอกาสนำมายกเป็นตัวอย่างสอนลูกอีกที ขอบคุณค่ะ

แอบไปเปิดดูภาพแล้ว สวยมากๆ เป็นการทำงานเป็นทีมที่เยี่ยมจริงๆค่ะ เด็กๆมีความสามารถมากดีจังนะคะ
ขอบคุณคำชื่นชมจากคุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา แทนเด็กๆด้วยค่ะ
  • ก่อนที่จะนำมาเขียนเป็นบันทึก  พี่เม่ยก็ขอความเห็นชอบของน้องก่อนค่ะ จิ้นบอกว่า "ก็รูปไม่ได้รางวัลที จะเอาไปให้ใครดูได้?" พี่เม่ยจึงอธิบายว่า ความสำเร็จในครั้งนี้ คือการที่ลูกสามารถทำงานเป็นทีมได้จนสำเร็จ แถมมีทัศนคติที่ดีในการทำงานร่วมกับเพื่อนๆด้วย เห็นพยักหน้าเข้าใจอยู่นะคะ....
  • เล่าเรื่องน้องปลาให้น้องจิ้นฟัง  น้องถามว่าน้องปลาอยู่ชั้นอะไรแล้วค่ะ คุณเมตตาขา?

เมื่อคราวแข่งขันครั้งนั้น อยู่ ป 1 กลางๆ   วันนี้อยู่ ป 2 แล้วค่ะ

สุดยอดเลยคะ ทั้งแม่และลูก ...อ่านแล้วรู้สึกประทับใจมากเลยคะ (เพิ่งจะได้มีเวลาเข้ามาเปิดอ่านเลยรู้สึกช้าไปหน่อยนะคะ... ...ได้เข้าไปชื่นชมผลงานของน้องๆ แล้ว ความรู้สึกที่ได้จากคำบอกเล่าของแม่เม่ย ทำให้ตัวเองรู้สึกว่าภาพนี้มีคุณค่ามากๆ เลยคะ ฝากบอกน้องๆ ด้วยนะคะ โชคดีที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่เม่ย ...ส่วนความรู้สึกที่ประทับแม่เม่ยนั้น ในฐานะที่ตัวเองก็เป็นแม่เหมือนกัน (ลูก 2 แล้วคะ) สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากคำบอกเล่าของพี่เม่ยก็คือวิธีการสื่อสารกับลูก การสร้างกำลังใจ ทำให้ตัวเองได้หันกลับมาทบทวนวิธีการสั่งสอนและสื่อสารกับลูกคะ ...ขอชื่นชมคุณแม่อีกคน คือ พี่เมตตา ช่างเป็นคุณแม่ที่ละเอียดอ่อนต่อความรู้สึกมากๆ เลยคะ ขอ copy วิธีการสั่งสอนลูก อีกสักคนนะคะ
คุณวนิดาคะ (คุณตุ๊ก?...ไม่ผิดนะคะ)
ดีใจค่ะที่เข้ามา ลปรร. กัน
เขียนบันทึกเพิ่มขึ้นบ้างหรือยังคะ? พี่เม่ยจะได้ตามอ่านนะ