ใกล้หนาวเต็มทีแล้ว หลายคนคงเฝ้ารอได้ใส่เสื้อกันหนาวสีงาม ได้เที่ยวงานออกพรรษา

ค่ำคืนวันที่อึมครึมด้วยไอฝน ชีวิตได้เดินทางเรียนรู้สิ่งรอบข้างมากมาย หลายวันผ่านไปเรื่องราวหมุมเวียนพลัดกันยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง เศร้าบ้าง เหงาบ้าง บางครั้งเปื้อนรอยยิ้มของน้ำตา ตอนนี้เราได้เรียนรู้ความเป็นคนมากขึ้น ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะสิ้นสุดสักทีกับการเรียนรู้แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอก ตราบใดที่ฟ้ายังไม่สิ้นแสงเราคงไม่หยุดค้นหา นานมาแล้วที่ผมหายจากการเขียนบล็อกไป มัวเรียนหนักครับ เพราะเป็นเทอมสุดท้ายแล้วที่จะได้เรียนในห้องเรียน เทอมหน้าผมก็ไม่ได้เรียนแล้วทำวิจัยกับฝึกงานก็จบแล้วครับ ด้วยความคิดถึงบล็อกเลย ขีดเขียนบอกข่าว ใกล้หนาวเต็มทีแล้ว หลายคนคงเฝ้ารอได้ใส่เสื้อกันหนาวสีงาม ได้เที่ยวงานออกพรรษา ได้ลอยกระทง ปล่อยโคมไฟ เที่ยวงานปีใหม่ หรือแม้แต่รอฟังเสียงธนูว่าว ฯลฯ ครับ อย่างไรก็ขอต้อนรับ ไอหนาว ครับ ขอให้ทุกๆท่านมีความสุขกับการเดินทางของชีวิตครับ