เป็นการเอื้อนเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศในรถที่ยังอิ่มเอิมใจกันอยู่ ซึ่งเป็นเสียงพูดของพี่ปลาทันทีที่ข้าพเจ้าเอ่ยขึ้นมาว่า "ดีใจจังเลย...ที่ได้มาสักการะหลวงปู่เจี๊ยะตามความตั้งใจ" ...
"พี่ปลาก็ดีใจ ที่อาจารย์ดีใจ"
พี่ปลายิ้มจนตาหยี...รอยยิ้มสดใสและจริงใจมาก
ครั้งแรกที่ได้สนทนากับพี่ปลา...ในวงอาหารกลางวัน พี่ปลาบอกว่า..."พี่ปลากลัวเพราะไม่มีประสบการณ์จบปริญญาโทมาก่อน ไม่แน่ใจว่าจะเป็น Fa ได้หรือเปล่า"...
ข้าพเจ้ารีบบอกว่า เพียงแค่พี่ปลามีใจอยากจะช่วย และเรียนรู้ไปพร้อมกับน้อง ความเป็นกัลยาณมิตรที่อบอุ่นของพี่ปลานี่แหละจะเป็นคุณลักษณะที่ดีที่ทำให้คนหน้างานเข้าถึงได้ ในส่วนที่เป็นเฉพาะทางที่ลึกลงไปอีกพี่ๆ น้องๆ R2R - Fa คนอื่นๆ ก็ตัวช่วยที่ดีได้
นอกจากพี่กุ้งแล้ว...ที่ให้ความรู้สึกถึงความอบอุ่นต่อผู้พบเจอ พี่ปลาก็เป็นอีกคนที่น่ารักและดูเป็นมิตร ซึ่งลักษณะคล้ายๆ กันนี้พบใน R2R - Fa ของโรงพยาบาลปทุมธานีอีกหลายท่าน...ท่าทีที่นอบน้อม หากแต่คล่องตัวและกระตือรือร้น เป็นลักษณะที่ทำให้บรรยากาศการเรียนรู้ R2R ในสองวัน ๑๔-๑๕ ตุลาคม ดำเนินผ่านไปด้วยดีและมีความสุข...
ไม่มีใครกดดันกันและกัน
๑๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๓
