ชักชวนคนข้างเคียงให้เป็นคุณอำนวยไปพร้อมๆกันที่เราจะเป็น.....
วันที่ 22 ก.ค. 49  เป็นวันที่สองของการอบรมคุณอำนวย ม.อ. ณ ห้องมงคลสุข  ช่วงเช้าทุกท่านได้ไปฝึกการใช้งาน GotoKnow ที่ท่าน อ.จันทวรรณ ทุ่มเทพลังในการสอนให้ด้วยตนเองอีกครั้งหนึ่ง
หลังจากได้พักรับประทานอาหารเที่ยงกันอย่างอิ่มหนำสำราญแล้ว  ก็ถึงช่วงบ่ายสุดท้ายของการฝึกอบรม ท่าน ผอ.เที่ยงวางแผนเปิดวีซีดีเรื่อง “เสียงกู่จากครูใหญ่” ให้ทุกท่านได้ชมกัน....
พอฉายวีซีดีจบ  พี่เม่ยขอประเด็นที่ได้เรียนรู้จากการชมภาพยนตร์เรื่องนี้เพียงแค่คนละหนึ่งประเด็น......ทุกคนช่วยกันดึงปัจจัยแห่งความสำเร็จของครูใหญ่ ที่น่าจะนำมาเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตทั้งสิ้น
แต่มีอยู่ประเด็นหนึ่งที่พี่เม่ยประทับใจอย่างมากด้วยประเด็นของ ท่านอาจารย์ศุภลักษณ์ สินธนา จาก ม.ราชภัฎ ยะลาค่ะ
อาจารย์มองในอีกมุมหนึ่ง...ห่วงชาวบ้านค่ะ  ท่านตั้งคำถามว่า "ทำไมชาวบ้านจึงต้องรอให้ครูใหญ่มาบอก ทำไมต้องทำตามครูใหญ่อยู่คนเดียว  ทำไม่เขาไม่คิดที่จะเลี้ยงไก่ก่อนที่ครูใหญ่จะบอกให้เลี้ยง  ลองนึกดูว่าถ้าชุมชนมีคนแบบนี้มากๆ ประเทศจะพัฒนาได้อย่างไร......"
ลึกซึ้งค่ะ อาจารย์มีหัวใจคุณอำนวยที่ฉายแววออกมาให้พี่เม่ยได้สัมผัส ...ไม่รอช้า .....พี่เม่ยจึงชักชวนคุณอำนวยทุกท่านว่า เราน่าจะต้องชักชวนให้คนที่อยู่ใกล้ๆตัวเราให้เป็นคุณอำนวยไปพร้อมๆกันที่เราจะเป็น.....
เป็นเรื่องยิ่งใหญ่มากค่ะ...... เพราะนี่คือการสร้างเครือข่ายคุณอำนวยให้ขยายวงได้กว้างขึ้น กว้างขึ้น (คุณเมตตาพูดตอนท้ายว่า เหมือนเราโยนก้อนหินลงในน้ำ  ก็จะมีคลื่นน้ำขยายออกไปรอบๆ...)
ต้องขอบคุณท่าน ผอ.เที่ยง ที่ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาฉายให้ชม ทำให้พี่เม่ยได้ประเด็นที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง.....

"สร้างเครือข่ายคุณอำนวย.....ค่ะ"

หมายเหตุ : นอกเหนือจากพี่เม่ยได้เก็บประเด็นที่ตกหล่นที่ห้องประชุมมงคลสุขได้แล้ว ยังได้ทราบว่า คุณเมตตา ก็เก็บแฮนดี้ ไดรฟ์ ที่ได้ทำหล่นในห้องอบรมคอมพิวเตอร์คืนได้เช่นกัน.....ดีใจด้วยค่ะ