เดินทางธรรมมาสักพักหนึ่งถึงได้ทราบว่า เป็นการเดินทางสู้รบเพื่อ ลด ละ เจ้ากิเลสนี่เอง ด้วยความไม่รู้จึงทำทุกวิธีทางที่จะปล่อยจะวางความยึดมั่นถือมั่นทั้งปวงที่ออกมาจากจิต เพราะทราบดีว่า เจ้าจิตนี้ถูกกิเลสครอบครองมานานแสนนาน
ใหม่ ๆ นั้น อะไรที่ออกมาจากจิต ก็จะปล่อยจะวางทั้ง ไม่ได้แยกแยะว่า เป็นฉันทะหรือเกิดจากอำนาจของกิเลส
ช่วงหลังนี้ จึงทดลองหาวิธีการที่จะทำความรู้จักกับเจ้ากิเลสเป็นรายตัวก่อน ถึงแม้จะยังลดละไม่ได้เลยก็ตาม
วันนี้จัดบ้านใหม่ บังเอิญไปพบหนังสือ วิมุตติมรรค ทางแห่งความหลุดพ้น (ภาคปัญญา) ซึ่งได้มานาน แต่อ่านไม่ค่อยเข้าใจ นามาเปิดไปเปิดมา เห็นนิยามกิเลสบางส่วนจึงนำมาบันทึกไว้เป็นธรรมทานแด่กัลยาณมิตร ดังต่อไปนี้ครับ
อนุสัย ๗
[๘๔] อนุสัย (กิเลสที่แฝงตัวนอนเนื่องอยู่ในสันดาน) ๗ คือ
กามราคานุสัย (ติดใจยินดีในวัตถุกาม)
ปฏิฆานุสัย (ความไม่พอใจ ความโกรธ)
ทิฏฐานะสัย (ความคิด ความเชื่อผิด)
วิจิกิจฉานุสัย (ความลังเลสงสัย)
มานานุสัย (ความคิดว่าตนดีกว่าผู้อื่น)
ภวราคานุสัย (ความปราถนาในภพ)
และอวิชชานุสัย
