ชีวิตนี้ นี่หรือ คือยุ่งนัก มิได้พัก มิได้ผ่อน นอนยาวได้ ตื่นแต่เช้า เนาเนิ่น ดำเนินไป ชีวิตใคร ชีวิตท่าน แตกต่างกัน ***** ชีวิตฉัน ถือกัน ปันแบ่งเพื่อน มีสิ่งเตือน เลือนไม่จาง ถึงห่างฝัน เวลาน้อย ด้อยที่เหลือ จุนเจือกัน แบ่งปันกัน ฝันหวาน จึงทานทน ***** ***** ชีวิตฉัน คือการ เดินทางเสี่ยง ไม่อาจเลี่ยง เหวี่ยงไกล ไปไกลหน ถึงลำบาก ตรากตรำ ก็จำทน เกิดเป็นคน ควรหมั่น กระทำการ ***** หากจริงใจ ใส่หวาน ในวาจา ให้รู้ค่า หาจริงใจ ในคำหวาน หวานแต่นอก ในเปรี้ยว เหี่ยวหย่อนยาน ชีวิตนี้ คือการ ทานอภัย ***** ครูอ้อย แซ่เฮ ประพันธ์
ชีวิตคือ ถือมั่น ปันแลกเปลี่ยน
ฝึกหมุนเวียน เขียนอ่าน ปันแลกฝัน
เดินทางไกล ไปโพ้น หนทางตัน
ไม่มีวัน ได้รู้ สู้กับงาน
มีเวลาพักผ่อน นอนยาวได้
มีเวลาได้ใช้พักผ่อนบ้าง
เพราะยังมีหาทางที่อ้างว้าง
ค่อยแผ้วทางอ้างว้างให้สิ้นลง
@@@เห็นครูอ้อยหิ้วกระเป๋าแต่งตัวเท่
พร้อมดูเก๋หมวกใบเก่งหน้ารถตู้
อ่านบันทึกพร้อมนึกคิดพินิจดู
อ้อคุณครูคงไปหาประสบการณ์@@@
สวัสดีค่ะ เพื่อนรัก
krugui Chutima
เหงามาก การไปสัมมนาครั้งนี้ สงสาร ครูพลอยมากๆๆ ครูอ้อยไม่สนุกเลยค่ะ ผิดธรรมชาติของครูอ้อย แซ่เฮ มากเลยค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ