ในความเหงาก็เป็นสีสันของชีวิต ในความสุขก็เป็นสีสันของชีวิต

ในยามที่ฝนยังไม่รู้เบื่อที่จะสาดสายเป็นระยะๆ  ผมเองก็ไม่รู้เบื่อที่จะเดินทาง  เพราะการเดินทางคือการเติมเต็มกำลังใจให้กับตัวเอง 

ในทุกครั้งของการเดินทาง  หากไม่นับหัวใจอันเสรีของตัวเองแล้ว  สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือหนังสือและกล้องถ่ายรูป  โดยเฉพาะอย่างหลังนั้น  สารภาพว่าขาดไม่ได้จริงๆ  ส่วนหนังสือนั้น  หากบังเอิญไม่สามารถฉวยหยิบติดมือไปด้วย  ก็ยังพอได้แวะจับจ่ายซื้อหาในร้านหนังสือระหว่างการสัญจรได้บ้าง

 

หลายต่อหลายครั้งของการเดินทาง  ผมมักหลบเร้นไปคนเดียว  รวมถึงการเลือกที่จะขับรถไปเอง  เพราะมันทำให้เรารู้สึกได้ว่า เราเป็นนายของตัวเอง  พร้อมๆ กับการทึกทักเอาเองว่าตัวเองก็เป็นนายของกาลเวลาไปด้วยเหมือนกัน อยากแวะตรงไหนก็แวะได้ อยากจอดข้างทางเพื่อนั่งดูดอกหญ้าและทุ่งนา ก็สามารถทำได้อย่างเสรี  โดยไม่ต้องพะวงว่าจะเร่งรีบ หรือเกรงใจเพื่อนร่วมทาง  ...

 

แปลกอยู่เหมือนกัน  ผมเป็นคนแผ่นดินที่ราบสูงที่ไม่ได้หลงรักทะเลเอาซะเลย  ตรงกันข้าม กลับหลงรักภูเขาและแม่น้ำอย่างจับจิตจับใจ  ผมไม่รู้หรอกว่าเพราะเหตุใดถึงเป็นเช่นนั้น  ทั้งที่สังคมรอบข้าง  กลับหลงรักทะเลอย่างไม่รู้จบ 

ไม่รู้สิ, ผมชอบใช้เวลาอยู่กับภูเขา สายน้ำ หรือแม้แต่ท้องทุ่งหลากฤดู  เพราะมันช่วยให้ผมได้ยินเสียงของกายและใจตัวเองอย่างชัดถ้อยชัดคำ   บางครั้งโชคดีหน่อยก็มีโอกาสได้พูดคุยกับเจ้าของพื้นที่เหล่านั้นอย่างเป็นสุข  แน่ล่ะ ทุกที่มีเรื่องเล่าเสมอ และชีวิตของคนเราก็เติบโตมาจากเรื่องเล่าด้วยกันทั้งนั้น  และนั่นก็เป็นสิ่งที่ผมเชื่อและศรัทธาเสมอมา

ระยะหลัง  ผมเริ่มสนใจหนังสือประเภทความเรียงและสารคดีมากขึ้นทุกขณะ  ชอบดูภาพและเรื่องราวที่โลดแล่นอยู่ในกระดาษแต่ละแผ่น  ภาพและตัวหนังสือคือสิ่งมหัศจรรย์สำหรับผม  บ่อยครั้งอดอิจฉาเจ้าของภาพและเจ้าของเรื่องราวในหนังสือไม่ได้  จนแอบฝันคนเดียวบ้าๆ บอๆ ว่าสักวันหนึ่งเราก็อยากเป็นเช่นนั้นบ้าง

 

ปลายฝนต้นหนาวดูเหมือนเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ทุกขณะ  ปีนี้ฝนอาจดูล่าช้าไปมาก  ทำให้สีสันของท้องทุ่งเลื่อนไหลไปโดยปริยาย  กระนั้น  ผมก็ยังมองว่าไม่ว่าเร็วหรือช้าธรรมชาติก็งดงามและมีสีสันเสมอ..

คล้ายกับผมกำลังเรียนรู้จากธรรมชาติว่า ชีวิตของคนเราก็มีฤดูกาลของมันเอง  ชีวิตมีครรลองของมันเอง ในความเหงาก็เป็นสีสันของชีวิต ในความสุขก็เป็นสีสันของชีวิต สำคัญอยู่ที่ว่า เราเข้มแข็งที่จะรอคอยในแต่ละฤดูกาลสักกี่มากน้อย หรือเราเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตในแต่ละฤดูกาลอย่างไร !

 

....
25-26 สิงหา 53
พิษณุโลก-สุโขทัย