นายเมฆ: อรุณสวัสดิ์น้องฟ้า... อ้าว ไฉนทำหน้ายังกะจวักตักข้าว อย่างนั้นล่ะคร้าบบ ;)

น้องฟ้า: ฮึ มาอรง อรุณอะไรกัน สายตลอดเลยพ่อคุณ บอกว่าจะไปสำรวจที่กันไง

นายเมฆ: ไปดูที่ ที่อะไรรึฟ้า .. ที่เรือนหอเราใช่ม๊า งั้นฤกษ์ดีก็เวลานี้ล่ะ ผมพร้อมเสมอ ๕ ๕

น้องฟ้า: เฮอ ๆ โมเมเฉไฉไปได้เรื่อยเลยนะ  .. ไปปั่นเส้นทางใหม่กันนะต่างหาก ๕ ๕ .. ค้นหาเส้นทางใหม่ เติมเต็มหัวใจ ได้ชื่นบาน สร้างสีสันให้ชีวิต มีชีวา ไงล่ะตัวเอง  ;)

นายเมฆ: แต่ยังไงก่อนทำศึกใดๆ ต้องเตรียมความพร้อม กองทัพต้องเดินด้วยท้อง กินอะไรก่อนไหมฟ้า ต้องไปกันอีกไกลมิใช่รึ ท้องผมร้องแล้วล่ะ หิว .. นะ

น้องฟ้า: เฮ้อ อวบอ้วนก็งี้ ค่อยกินที่โน่นนะ ได้บรรยากาศด้วย ฟ้าเตรียมเสบียงแล้ว ไป

นายเมฆ: ก็ได้จ้ะ แต่ผมจะปั่นไหวไหม หิวๆ .. ฟ้าจะรีบไปไหน๊ เรือนหอไม่หนีไปหรอก เหอ ๆ

น้องฟ้า: มัวแต่บ่น ระวังล่ะ เส้นทางขรุขระ ต้องจูงรถข้ามเนินดินไป ฝนตกเป็นหลุมบ่อ

 

นายเมฆ: วิวเลิศจริงๆ ฟ้า พื้นที่กว้างขวาง สุดลูกหูลูกตาเลย เหมาะมากเนาะ หอเรา ;)

 

น้องฟ้า: นายเมฆนี่ ดอกอะรูมิไร้ น่ารักจัง.. ถามพี่น้องชมรมฯ ดีกว่า ดอกอะไรเอ่ยคะ ?

นายเมฆ: ดอกหัวใจมั่ง ฮาเลยฟ้า ผมหิวแล้ว พาเข้าป่าอยู่เรื่อยเลย ..  จะมีแรงไหมนี่

น้องฟ้า: ยังมาไม่ถึงครึ่งทางเลยนายเมฆ โน่นไง บ้านริมทะเลสาบ ของใครไม่รู้ อิ อิ

 

นายเมฆ: ตรงนี้ลงเรือนใหญ่ศูนย์กลางนะฟ้า แล้วค่อยปลูกไล่ๆ จากองศานี้ไปนะ ;)

น้องฟ้า: นายจำเรื่องคู่รักวัยดึก ณ ต่างแดน ที่เราอ่านจากรีดเดอร์ ไดเจสท์ได้ไหม

นายเมฆ: โอ๊ย ผมนะ ความจำสั้น ความรักยาว .. เล่าความหลังอะไรอีกจ้ะ ยายโรส 

น้องฟ้า: ยายโรสไปสวรรค์แล้วย่ะ งั้นยายฟ้าจะเล่าเรื่อง รักนิรันดร์ ณ ริมทะเลสาบ นะ

 

นายเมฆ: อย่าเพิ่งเลยยาย ร้อนๆ ไปหาที่กำบังหน่อยไหม แน่ะ มีขอนไม้ด้วย นั่งตรงนี้ก่อนไหม ผมหิวตาลายแล้วล่ะ กลัวจะเผลอกินเห็ดนี้แล้วนะ ๕ ๕ ;)

น้องฟ้า: เห็ดอะไรกันหนอ สีสันซะ .. ธรรมชาติช่างมหัศจรรย์มากๆ เลย นายเมฆว่ามะ

นายเมฆ: .. อยู่ร่วมกันได้อย่างต่างเกื้อกูลกันในระบบนิเวศน์ ป่าดิบเปลือย อุดมมากๆ ..

 

น้องฟ้า: อีกด้านจากแหล่งทะเลน้ำจืดตรงนี้ จะไปโผล่อีกฟากนี่ๆ ปลูกผักอะไรก็ซำบาย

นายเมฆ: แหล่งน้ำครบถ้วนกระบวนการ แต่คงรอผักฟ้าไม่ไหวแล้วนะ หิวจะเป็นลมแล้ว

น้องฟ้า: อีกนิดเดียว โน่นไง ไปนั่งพักกินข้าวมุมโน้น แดดร่ม ลมเย็น ฟ้าใส เมฆสวยจริง

นายเมฆ: ขอบคุณนะ เมฆเท่ห์เสมอ หุ หุ ;) คราวหน้าเราเอาเปลมากินลมชมวิวกันเนาะ

น้องฟ้า: ใช่ๆเอามา ๒ ชั้น เป็น คอนโดเปล ว้าว แค่คิดก็สุขี นายกินลมก็อิ่มแล้วใช่ม๊า ;)

นายเมฆ: น้องฟ้าใจร้าย  .. มา มะ เริ่มเปิบพิสดารกันได้ในบัดดล เชิญยลยิน อิ่มวิวนี้ครับ

 

น้องฟ้า: เรื่องรักนิรันดร์ ริมทะเลสาบ คู่รักต่างแดน ร่วมสร้างบ้านในฝัน ใช้จ่ายวันเวลาด้วยกัน ณ บ้านริมทะเลสาบ ผ่านกาลเนิ่นนานผูกพันอันอบอุ่น จนกระทั่งอีกฝ่ายจากไป

นายเมฆ: กินข้าวเล่าเรื่องเศร้าเคล้าบรรยากาศจริงๆ .. ชะรอยว่าฝ่ายชายลาโลกอีกปะ

น้องฟ้า: ผู้หญิงล่ะ มิใช่ละครไทยนะ ;) ด้วยรักเดียวใจเดียว เกลียวมั่นสัมพันธ์ ชายชรา จำตัดใจประกาศขายบ้านไป ด้วยทนใช้ชีวิตเห็นมุมใด ภาพวัยวานก็ผุดพรายในทรงจำ

 

นายเมฆ: ชายชราน่าจะหาสาววัยเอ๊าะคนใหม่ ๕ ๕ .. ดูสิฟ้า ขนาดไม้แก่ผุ ยังมีเถาว์อ่อนมาพักพิง อิงเกาะร่มใบ ;)  ..  อิ่มพอดีเลยฟ้า อร่อยเหาะไปเลยมื้อนี้ ฝีมือฟ้านี่ ..จริงๆ

น้องฟ้า: จ้า พ่อลิ้นจระเข้ ;) พ่อเมฆหัวงู นายนี่นะ ปลาไหลไปได้เรื่อยๆ จริงๆ .. มุมนี้ยังกะ ต่างแดนเลย .. ฟ้าชอบมากๆ เห็นปุ๊บ แปลนบ้านดินสายรุ้งในฝัน ผุดในสมองปั๊บ ;)   

 

นายเมฆ: บ้านดินอะไรฟ้า เรือนหอล่ะเจ๋งกว่า .. (เฮ้อ ตื่นๆ รู้ทั้งรู้ว่า คนธรรมดา เมฆาได้เพียงแค่หลับตา แล้วจินตนาการ ไม่อยากเล่นของสูง.. พี่น้องเห็นใจผมบ้างไหมคร้าบ ;)

น้องฟ้า: อิ่มแล้วยังบ่นอีกรึนาย ใกล้เวลาเพลแล้ว เดี๋ยวไปเอาดอกหญ้าแล้วก็กลับกันนะ

 

นายเมฆ: คราวหน้ามากันอีกนะฟ้า .. นี่เรากลับอีกเส้นนึงรึฟ้า (เส้นทางสายนี้ทอดยาวไกล หากแต่ใจยังคงมั่น..แม้ผ่านผันกาลเวลาเนิ่นนานเพียงใด ผมคงมีความหวังดีๆครับ)

น้องฟ้า: ได้สินายเมฆ ก็เราเพื่อนกัน ไปไหนไปด้วย ช่วยเหลือกัน คราหน้าก็ชวนทั้ง อ้ายภูผา พี่เดือน น้องดาว หลานฝน เหลนลูกเห็บ โอ๊ย ครบรักแวดล้อมรอบกายเลย ;)

นายเมฆ กะน้องฟ้า: ชัดเจนนะครับพี่น้อง ขอบพระคุณค่ะที่มาชม สุขสันต์วันดีๆครับ /ค่ะ