ค่าโดยสารคนละ 10,000 วอน (270 บาท) นั่งไปประมาณ 50 นาทีก็ถึงบริเวณที่เรียกว่าอินเซดอง
และแล้ววันเวลาที่จะต้องออกเดินทางก็มาถึง เนื่องจากช่วงนั้นมีงานค่อนข้างมาก ไม่มีเวลาที่จะจัดกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ล่วงหน้า มาจัดเสร็จเอาตอนที่จะออกเดินทาง รถแท็กซี่มารับหน้าบ้านตอนสามทุ่มครึ่ง เนื่องจากรถไม่ติดแค่ครึ่งชั่วโมงก็ถึงสนามบินสุวรรณภูมิ สนามบินค่อนข้างเงียบเหงา ตอนเช็คอินถามเจ้าหน้าที่ว่าเที่ยวบินนี้ (OZ 744) มีคนมากไหม เจ้าหน้าที่บอกว่ามีแค่หกสิบกว่าคน แต่ตอนเข้าไปข้างในเพื่อตรวจหนังสือเดินทางก็พบว่ามีคนต่อแถวกันมากเหมือนกัน หลังจากนั้นก็ไปเตร็ดเตร่อยู่ในสนามบินจนได้เวลาขึ้นเครื่อง (เที่ยงคืนครึ่ง) เครื่องออกตีหนึ่งของวันที่ 16 ก.ย. พอเครื่องขึ้นเนื่องจากคนน้อยก็เลยย้ายที่นั่งไปตรงแถวกลาง (เลือกสี่ที่นั่งที่ว่างๆ) เพื่อจะได้นอนเหยียดยาว ทำให้หลับได้ต่อเนื่อง มาตื่นเอาก็ตอนที่เขาเปิดไฟเพราะได้เวลาเสริฟอาหารเช้า ก่อนที่เครื่องจะบินลงจอดที่กรุงโซลประเทศเกาหลี
ถึงสนามบินอินชอนของเกาหลี ผ่านตรวจคนเข้าเมือง (ต.ม.) อย่างรวดเร็วมาก เพราะไม่มีคิวและ ต.ม. ก็ไม่ถามอะไรเลย ผ่านฉลุย ใช้เวลาแค่นาทีเดียว เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ จำได้ว่าตอนครั้งแรกที่ไปกับทัวร์ยังถูกซักถามบ้างเหมือนกัน ออกจาก ต.ม. ตอนรอรับกระเป๋าได้รับมาหนึ่งใบอีกใบหนึ่งรอตั้งนานก็ไม่มาสักที ระหว่างที่สายพานหมุนกระเป๋าไปเรื่อยๆ เห็นกระเป๋าใบหนึ่งอยู่ในกระบะมีถุงพลาสติกหุ้มอยู่ คุณสุนิต (ภรรยา) เหลือบไปเห็นเสื้อตัวหนึ่งในกระเป๋าที่แง้มๆ อยู่ว่าเหมือนกับเสื้อของเธอ ก็เลยดึงขึ้นมาดู แล้วจึงรู้ว่าเป็นกระเป๋าที่กำลังมองหานั่นเอง เธอบอกว่าพอรู้ว่ากระเป๋าพังก็ใจหายวูบ กลัวว่าของจะหาย แต่พอออกมาข้างนอกมาตรวจดู ก็พบว่าของอยู่ครบทุกอย่าง โชคดีที่มีกระเป๋าสำรอง (ถุงกระเหรี่ยง) พับอยู่ในกระเป๋าใบนั้น เลยมีการถ่ายเทกระเป๋ากัน ทิ้งกระเป๋าใบที่ขาดไว้ที่สนามบิน โดยเปิดทิ้งไว้ ให้คนเห็นว่าเป็นกระเป๋าเปล่าจะได้ไม่ต้องกลัวว่ามีใครมาทิ้งกระเป๋าไว้ !

ไปถามที่ประชาสัมพันธ์ว่าจะไปขึ้นแอร์พอร์ตบัสเบอร์ 6011 (ตามคำแนะนำที่โรงแรมให้ไว้) ได้ที่ประตูไหน ออกจากประตูสนามบินไปก็ยังคงยืนงงว่าจะหาซื้อตั๋วได้ที่ไหน ถามคนเขาบอกว่าให้ขึ้นไปจ่ายบนรถก็ได้ แต่ค่าโดยสารคนละ 10,000 วอน (270 บาท) นั่งไปประมาณ 50 นาทีก็ถึงบริเวณที่เรียกว่าอินเซดอง คนขับรถหันมาส่งซิกว่าถึงแล้ว จุดที่ลงใกล้กับสถานี (ซับเวย์) อังคุก ลงจากรถบัสยืนงงอยู่สักพักไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหนซ้ายหรือขวา ก็พอดีเห็นปั้มน้ำมัน SK ตรงหัวมุมถนน จึงเดินต่อไปตามโพยที่มีอยู่ในมือ (โรงแรมส่งมาให้ทางเน็ต) เดินลากกระเป๋าไปตามถนน (เลี้ยวเข้าซอย) ไปประมาณสิบนาทีก็ถึงที่พัก ครั้งแรกที่เห็นที่พักก็ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เพราะมันไม่สวยเหมือนกับที่เห็นในเน็ต ขอกุญแจเจ้าของเพื่อดูห้อง สภาพห้องก็แคบๆ แต่ทุกอย่างก็ดูสะอาดสะอ้านดี ไม่มีกลิ่นอับ ไม่มีกลิ่นบุหรี่ ห้องน้ำถึงจะเล็กแต่ก็สะอาด จึงตกลงว่าจะพักคืนแรกกันที่นี่

รถบัสจากสนามบินเข้าเมือง
สภาพห้องพักใน Motel Jongnowon