ดูงาน ประสานใจ

       สวัสดีค่ะญาติพี่น้องทุกท่าน เมื่อวานคุณยายมีโอกาสได้นำทีมงานสุขศึกษาไปศึกษาดูงานเรื่องศูนย์การเรียนรู้ที่โรงพยาบาลพิบูลมังสาหาร และสถานีอนามัยห้วยแดงอำเภอพิบูลฯ จังหวัดอุบลราชธานีค่ะ ถือว่าเป็นครั้งแรกที่ได้นำทีมงานออกนอกพื้นที่โดยไม่มีงานอื่นร่วมขบวนด้วย โดยไปกันทั้งหมด 45 คน รวมเจ้าหน้าที่จากเครือข่ายบรบือและกุดรังด้วย

        นัดกันที่หน้าโรงพยาบาลว่า "ล้อหมุน" เวลา 04.00 น. แต่มีอุปสรรคคือฝนตก ทำให้การนัดหมายล่าช้าไป 1 ชั่วโมงเวลาผ่านไปสีหน้าคนรอเริ่มไม่ดี และไมโครโฟนในรถใช้การไม่ได้จะร้องพลงรอก็ไม่ได้ ดิฉันจึงได้เรียนกับทีมงานว่า" ขอให้การเดินทางวันนี้เป็นแบบสบายๆและผ่อนคลายมากที่สุดเพราะกว่าพวกเราจะมีโอกาสได้รวมตัวกันแบบนี้ยากมาก เนื่องจากงานสุขศึกษาเป็นแค่ฟันเฟืองเล็กๆในโรงพยาบาลเท่านั้น เพราะฉะนั้นถ้าเพื่อนมาช้าก็ขออภัยด้วย ไม่เครียดนะคะเดี๋ยวจะไมสนุก"

     ไม่น่าเชื่อค่ะว่ทุกคนมีสีหน้าดีขึ้นและเริ่มมีเสียงพูดคุยกันเบาๆ อุปสรรคอีกอย่างหนึ่งก็คือ ข้าวกล่องที่สั่งไว้ก็ไม่ได้ทำให้ทั้งๆที่ตอนเย็นดิฉันได้โทรฯย้ำถึง 2 ครั้ง จะด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ก็ "ไม่วากัน" ทุกคนก็เลยฝากท้องกับร้านสะดวกซื้อค่ะที่ทำให้ดิฉันรู้สึกผิด เพราะน้องๆบางคนเค๊าไม่ชินกับอาหารประเภทนั้น จะจอดรับประทานข้างทางก็ไม่ได้เพราะทางโรงพยาบาลพิบูลฯก็มีงานเยอะถ้าไปช้า งานอื่นๆก็จะช้าด้วยน้องป้อมผู้ประสานงานได้โทรฯถามเป็นระยะๆ

      นับเป็นการเดินทางที่ "สงบ" แต่ "ไม่เงียบเหงา" เพราะทุกคนมีเวลาได้พูดคุยกันบางท่านถือโอกาสงีบไปด้วยเพราะอากาศเย็นสบายน่านอนมาก ถึงจะสตาร์ทช้าแต่พวกเราก็ไปถึงจุดหมายตามเวลาคือ 10.00 น. การต้อนรับเป็นไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง คุ้มค่ากับการไปศึกษาดูงานจริงๆ

      เมื่อเสร็จภาระกิจและเต็มอิ่มกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันแล้วพวกเราก็เดินทางกลับโดยแวะซื้อของตามข้างทาง และการเดินทางกลับก็เจอฝนแต่บรรยากาศไม่เงียบแล้วเพราะไมโครโฟนซ่อมเสร็จแล้ว แฮ่ๆ...(เกี่ยวข้องกันอย่างไร?)  

     พวกเรากลับถึงโรงพยาบาลเวลา23.30 น.ค่ะ พอลงจากรถทุกคนก็มีสีหน้าสดชื่นไม่แสดงอาการเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด แต่มีหลายๆเสียงบอกว่า"ทีหลังแม่พาพวกเราไปค้างคืนด้วยซิครับ จะได้ไม่เหนื่อย" ถึงจะพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มดิฉันก็รู้ว่าน้องๆเหนื่อยจากการเดินทางมาก และมี 3 คนที่ต้องขึ้นเวรดึกต่อ แต่ทุกคนก็พูดว่า " ไม่เป็นไรน้าน้อย ไม่เป็นไรพี่น้อย ไม่เหนื่อยค่ะอยู่ต่อได้สบายมาก"    ตกลงว่าเหนื่อยหรือไม่เหนื่อยล่ะเนี่ยข้าน้อยเป็นงง

     ถึงแม้การไปดูงานในครั้งนี้จะไม่ราบรื่น 100% และที่พลาดอีกอย่างก็คือลืมขอหลักฐานการเบิกจ่ายเงินค่าอาหาร และค่ารถเพราะน้องที่รับผิดชอบลืม และดิฉันก็ผิดที่ไม่ได้เตือนเค๊า มัวแต่นั่งหัวเราะคุณตุ๊กแกร้องเพลงได้หลายเสียง หลายเพศด้วย พอนึกถึงความผิดพลาดของตัวเองจู่ๆก็นึกถึงท่านอาจารย์โสภณขึ้นมาทันทีค่ะ จำได้ว่าท่านเรียกดิฉันว่า "คุณยาย คุณย้าย คุณยาย "  ก็เลยขำไม่โทษตัวเองแล้ว  วันนี้โทรฯบอกน้องป้อมซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มงานเวชฯรพ.วิบูลฯช่วยแฟกซ์มาให้ซึ่งน้องเค๊าก็ยินดีเป็นธุระให้และยัง หัวเราะกับความเฟอะฟะของดิฉันด้วย

      ยังไงก็ภูมิใจค่ะที่ได้มีโอกาสได้นำทีมงานไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อนำมาพัฒนางานให้ดีขึ้นต่อไปค่ะ ถึงจะลืมโน่นลืมนี่ไปบ้าง แต่ที่ไม่เคยลืมก็คือ ครอบครัวG2K ที่แสนจะอบอุ่นของดิฉันค่ะ เมื่อคืนนี้ก่อนนอนได้เปิดบ้านดูเจอพี่สุกับท่านใบบุญเข้ามา ดีใจมากค่ะ คุยต่อเลย กว่าจะได้นอนก็เวลาเดิมอีกแล้วค่ะท่าน  ยืนยันว่าไม่เพลียค่ะทำงานได้ตามปกติ เจอกันใหม่เบรคหน้านะคะ บาย....ค่ะ

                บรรยากาศขณะรอเพื่อนๆที่ยังติดฝนกันอยู่ค่ะ

 

น้องอ้อท้อง 3 เดือนแล้วจ้าแต่ก็ยังไปด้วย(บุตรคนที่ 3 แล้วนะคะ)

                         อาหารกลางวันที่แสนจะอร่อย

     

                   ตัวแทนชมรมต่างๆที่สอ.ห้วยแดงมารอต้อนรับค่ะ

        

ไม่รู้ชอบใจไม้ตีพริกเพราะอะไรซื้อมาคนละ2-3 อัน(ราคา 10บาท)

     

     ก่อนกลับก็มอบภาพพระธาตุนาดูนซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของชาวมหาสารคามไว้เป็นที่ระลึกค่ะ