วันนี้ผู้เขียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย ติดค้างบันทึกไว้เลยขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ ตอนเช้าผู้เขียนมาที่ประชุม พี่ครูต้อยพี่มด และเจ้าหน้าที่พร้อมที่จะทำกิจกรรมแล้ว คุณหมอนพ. สิทธิพร ห่อหริตานนท์บรรยายเรื่อง เส้นทางแห่งสุขภาวะที่ดีและยั่งยืน
พี่ครูต้อยเริ่มกิจกรรมสัมพันธ์กายและใจพร้อมกับคุณพัชรี สุวรรณ์และคุณลัดดา ปุกกองโดยแบ่งผู้เข้าร่วมประชุมเป็นสองกลุ่มเพื่อฝึกกิจกรรมสัมพันธ์กายและใจ
เมื่อรวมกันเสร็จก็แจกอุปกรณ์สำหรับทำหอคอย(แผนชีวิตพิชิตเบาหวาน) ให้แต่ละกลุ่มออกแบบหอคอยที่สูงที่สุดและแข็งแรงที่สุด อาม่าพี่มดก็มาร่วมกิจกรรมด้วย คนใส่เสื้อสีน้ำตาลนั่นแหละ คนวางแผนเลย(ฮา) ตอนทดสอบความแข็งแรงพี่มดใช้กระดาษพัด 5 ครั้งไม่ล้ม ผู้เขียนใช้ถาดขนาดใหญ่พัดครั้งเดียว ของบางกลุ่มกระเด็น(ฮา) หลังจากนั้นก็ช่วยกันสรุปกิจกรรมว่าได้เรียนรู้อะไรจากการสร้างหอคอยบ้าง
เมื่อทานข้าววันเสร็จพบว่ามีหลายท่านเข้ามานอนแล้ว (ฮา) เลยยังไม่ได้บอกสักหน่อย คงเกิดการเรียนรู้จากเมื่อวานเลยทำกิจกรรมผ่อนพักตระหนักรู้และนวดคลายเครียด(อ่านจุดประสงค์การดำเนินกิจกรรม ขั้นตอนการดำเนินกิจกรรมและการประเมินกิจกรรม ได้ที่นี่ครับ )
หลังจากนั้นแต่ละกลุ่มก็ไปวัดความดัน ผู้เขียนก็ไปวัดความดันพร้อมกับพี่เภสัชและคณะทำงานทุกๆๆท่าน เพราะ น้อง Dr. Pop จะสอนสมาธิสำหรับการบำบัดโรคตอนบ่าย
ตอน น้อง Dr. Pop สอนผู้เขียนเสียดายไม่ได้ถ่ายภาพไว้เพราะว่า ปฏิบัติกิจกรรมด้วย ผู้เขียนและสมาชิกที่เข้าร่วมกิจกรรมได้เรียนรู้การฝึกสมาธิหลายแบบมาก นอกจากนั้นยังฝึกการกำหนดลมหายใจ การจับชีพจร เสียดายเวลาค่อนข้างน้อย…แต่เมื่อวันความดันครั้งหลังลดลงกว่าครั้งแรกเกือบทุกคนรวมทั้งผู้เขียนด้วย(ผู้เขียนเหลือแต่ความดันทุรังสูง ฮา)
ตอนก่อนจะเลิกกิจกรรมก็มีการเขียนพันธะสัญญากันและรับมอบเป็นที่ระลึกจากการร่วมกิจกรรม หลังจากนั้นก็ถ่ายภาพรวม กิจกรรมนี้เป็นเพียงกิจกรรมเริ่มต้นของการสร้างจิตอาสา ผู้เขียนได้เรียนรู้กิจกรรมหลายอย่างจากเจ้าหน้าที่และผู้เข้าร่วมกิจกรรม มีผู้เข้าร่วมกิจกรรมท่านหนึ่งเขียนกลอนไว้ ขอไปหาก่อนแล้วจะเอามาให้อ่าน รอดูกิจกรรมนี้ต่อไปนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…
อ่านเพิ่มเติมได้ที่บันทึกพี่ครูต้อยบันทึกนี้ครับ
อ่านได้ที่บันทึกพี่มดบันทึกนี้ครับ




มาชมท่าพี่ต้อยค่ะ๕ ๕ ภาพสุดท้ายเห็นพี่ต้อยชัดเจนแต่ไกล ;)
* น่าสนุกจังเน้อ ....ตอนนี้เสียงพี่ Pually เหลือแค่ 30 % พรุ่งนี้จะมีเพิ่มหรือลดลงก็ยังไม่รู้เนาะ..... คืนนี้พักผ่อนออมแรงไว้นะจ๊ะ!
* นัดหมายใส่เสื้อสีชมพูที่ศิริราชช่วงเช้า หลังเสร็จสิ้นพิธีการใครใคร่เปลี่ยนก็เปลี่ยนได้จ้า.... แล้วพบกันนะจ๊ะ WOW! ดีใจจัง !
สวัสดีค่ะ อาจารย์ ดร.ขจิต
ตามมาขอบคุณที่แนะนำและนำภาพบัวแฝดขึ้นให้ ดีใจจริงๆ
และถึงเวลานี้ก็ยังไม่สามารถนำภาพขึ้นเองได้เลย
จะพยายามต่อไปเรื่อยๆ
นี่แหล่ะครูประถมบ้านนอก โลเทคจริงๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะค่ะ ช่วยแนะนำด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ
มาชมกิจกรรมรวมใจที่มีความสุขและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ค่ะ...
รายงานอากาศ..ที่กทม.ฝนตกหนักทุกเย็น-ค่ำ..
บ้านพี่ฝนตกแล้ว ไปแล้วด้วย
ดีจัง ไม่ต้องรดน้ำต้นไม้
น่าสนุกจังอาจารย์ อาม่าก็น่ารักด้วย
ฝึกสมาธิมีหลายแบบดีจังค่ะ
แบบต่างๆ ดาวพอฝึกไหว แต่ถ้าให้นอนสมาธิเนี่ย เผลอหลับชัวร์ 555
ปล. โรคความดัน (ทุรัง) สูงของพี่แอ๊ดเนี่ย ท่าจะรักษายากนะคะ อิอิ
กิจกรรมดีๆเยอะเลย แอบนำไปใช้บ้างจะว่าอะไรไหมคะ อาจารย์
สวัสดีค่ะ
เรียนน้องอ.ขจิต
พี่กลับจากปฏิบัติธรรม
รู้สึกติดหวัดมาด้วย
วันนี้นอนทั้งวันเลย
ที่มหาชัยก็ตกหนักค่ะ
บันทึกนี้ทำให้สบายใจ
ที่ได้ทำงานนี้ผ่านไปด้วยดี
ศุกร์ที่แล้วไปนั่งทำAAR กันที่ชั้น 7ตึกแม่
วันที่ 15ตค.จะนัดเจอจิตอาสาเพื่อวาง
แผนการทำงานร่วมกัน
ขอบคุณน้องอ.ขจิตมากค่ะ
ที่ช่วยให้งานสำเร็จด้วยดี
ขอบคุณมากครับพี่ อ. ดร. ขจิต ผมขอ link กับบันทึกของพี่ตอนนี้ที่ http://gotoknow.org/blog/otpop/400536
ป้าดอกไม้....
ยังอยู่น่ะจ๊ะ...ไม่ได้หายไปไหนงานยุ่งมากๆเลย คน กศน.ก็เป็นอย่างนี้แหละ ทำงานทุกอย่างที่เข้ากับคนชนบท แต่ก็สนุกดี ที่ได้ทำงานกับคนมากๆ ได้ประสบการณ์และมุมมองของคนทั่วๆไปที่ได้สัมผัส...... ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เข้าใจ บทบาทของคน ที่ให้ทั้งความจริงใจและไม่จริงใจ .... แต่ป้าดอกไม้ก็เคยชินเสียแล้ว โดยเฉพาะกับคนที่ชอบแทงด้านหลัง แต่ก็ยังต่อสู้น่ะ พยายามให้อภัยเขาเสมอมา..ตลอด 11 ปี .....
ใจป้าดอกไม้ยังสู้ต่อไป