ความสุขอยู่ที่ใจ...อยู่ใกล้แค่เอื้อม

บางคนมองว่าความสุขในปัจจุบันนี้ช่างหาได้ยากเย็นนัก  ในชีวิตประจำวันมีแต่เรื่องราวที่วุ่นวายทั้งเรื่องการเรียนและเรื่องการงานไม่ค่อยได้มีเวลาได้หยุดพักผ่อนเท่าไรนัก  การหยุดพักผ่อนของคนทั่วไปคงเป็นการได้ไปเที่ยวดูหนังฟังเพลงหรือนอนพักผ่อนอยู่กับบ้านเฉยๆ  แต่เรากลับลืมคิดไปว่าการหยุดพักผ่อนที่แท้จริงนั้นก็คือ  การหยุดพักผ่อนจิตใจ  โดยการนั่งสมาธิทำจิตใจให้สงบไม่คิดฟุ้งซ่านไปตามกระแสโลกในปัจจุบันที่มีแต่ความสับสนวุ่นวาย  ดิฉันรู้สึกว่าตนเองโชคดีมากที่ได้เกิดใต้ร่มพระพุทธศาสนาที่มีหลักธรรมและวิธีปฏิบัติที่ดีสามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้  เมื่อสัปดาห์ที่แล้วดิฉันได้มีโอกาสไปปล่อยปลา  สวดมนต์ทำวัตรเย็น  นั่งสมาธิและฟังธรรมเทศนาของชมรมพระพุทธศาสนา  ทำให้รู้สึกสบายใจมากมีความสุขจิตใจสงบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  กลับมาอ่านหนังสือก็มีสมาธิในการอ่านดีขึ้น  ทั้งๆที่ความรู้สึกก่อนไปนั้นไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไหร่  เพราะคิดว่าเสียเวลาอ่านหนังสือเปล่าๆ  แต่เมื่อไปมาแล้วกลับรู้สึกไม่เสียดายเวลาที่เสียไปเลย  แล้วก็ทำให้รู้ว่าความจริงแล้วความสุขของคนเราก็อยู่ที่ตัวเรานี่เองอยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่เรามองข้ามมันไปมัวแต่ไปมองหาความสุขภายนอกที่มีอยู่รอบๆตัวเรา  การที่เราได้หยุดพักผ่อนจิตใจบ้าง  หยุดพักปัญหาต่างๆทางโลกบ้าง  แล้วหันมาทางธรรมก็อาจทำให้ชีวิตเรามีความสุขมากขึ้นและอาจจะมองว่าปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเรานั้นมีทางออกและแก้ไขได้ง่ายขึ้นเมื่อจิตใจของเราสงบลง