ครั้งนี้พี่เติมจะเริ่มถาม มุนคนงามจะไปแสดงที่แห่งใหน ผมไปแสดงแข่งที่ตะเครี๊ยะ พูดกันเปรี๋ยะนัดกันชับกับผู้ใหญ่

             น้องนก สุจิน แก้วมี เจ้าหน้าที่เวชสถิติโรงพยาบาลปากพะยูนเข้ามาทำงานได้ไม่ถึง สามเดือน ก็ต้องสูญเสีย บุพการีอันเป็นที่รักไป เมื่อเดือน ตุลาคม 2540 พวกเราชาวโรงพยาบาล ไปช่วยงาน ไปเป็นเจ้าภาพสวดศพให้   ผู้เขียนเข้าไปในงานคืนสุดท้ายของงาน คืนนั้นศิลปินหนังตะลุงจากสงขลา  มาช่วยแสดงหนังหนังตะลุงให้คนละบทคนละตอนโดยนำบทกลอนของที่คนจากไปคือนายหนัง "มุน"พ่อของน้องนก มาแสดงให้ชม ผู้เขียนกระโดดขึ้นไปนั่งบนโรงหนังด้วยความชื่นชอบ  เพราะมี หนังฉิ้น ธรรมโฆษณ์ ศิลปินแห่งชาติ หนัง นครินทร์ ชาทอง ประธานสมาพันธ์หนังตะลุงจังหวัดสงขลา และอีกหลายหนังมานั่งขับกลอนหนังละมุนให้ฟัง

       หนังละมุนศิลป์ นายหนังคนดังของ รัตภูมิ สงขลา ทำการแสดงหนังและแข่งขันมาทั่วสารทิศ ได้แข่งขันกับมโนราห์ "เติม" วิน วาด มาก็หลายครั้ง และมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ต้องลงเรือข้ามฟากไปแสดงหนัง ได้พบกับมโนราห์เติมซึ่งจะข้ามฟากไปด้วย กัน ผู้โดยสารในเรือบอกว่าต้องการให้หนังละมุน กับมโนราห์เติม โต้กลอนกันก่อน ถ้าหนังมุนกับมโนราห์เติมไม่โต้กลอนกัน ก็จะไม่ให้เรือออกจากท่า 

     มโนราห์เติมจึงเริ่มกลอนมโนราห์ขึ้นว่า

"ครั้งนี้พี่เติมจะเริ่มถาม   "มุน"คนงามจะไปแสดง  ที่แหงไหน"

  หนังละมุนก็ตอบเป็นกลอนหนังตะลุงไปว่า

"ผมไปแสดงแข่งที่"ตะเครี๊ยะ   พูดกันเปรี๊ยะ นัดกันชับ กับผู้ใหญ่"

     หนังละมุนมีตัวตลกคู่ใจ คือไอ้"ลูกทีง"  หนังฉิ้น ได้อาลัยรักหนังละมุนไว้ว่า

    " ละมุนศิลป์สิ้นจิตชีวิตดับ     

 ล่วงลิบลับลาโลกนิราศหาย

เพราะโรคร้ายไข้ซ้ำเข้าทำลาย 

 แต่ตัวตายชื่อยังอยู่คู่แผ่นดิน 

หนังเคยดีมีผลคนเคยดัง         

  ชื่อของหนังต้องไม่สูญ"ละมุนศิลป์" 

มิตรที่รักนักชมนิยมยิน              

ยังไม่สิ้นศรัทธาไม่น่าตาย 

 แต่กำหนดกฎธรรมชาติ        

 มัจจุราชมิให้มีทางหนีหาย

 เหมือนเดือนดับลับฟ้าน่าเสียดาย

 เพราะโรคร้ายแรงกรรมเข้าซ้ำแซม

 พระจันทร์ดับลับฟ้าจักราศรี   

ก็ยังมีเวียนวันพระจันทร์แหม

หากคนตายหมายเหมือนเพียงเดือนแรม

จะได้แย้ม เยี่ยมสว่างตอนกลางเดือน

หนังละมุนจากไปแล้วไม่กลับ

เปรียบเดือนดับเมรุมาศไม่แม้นเหมือน

 ถึงสิ้นกัลป์ก็ไม่กลับมาเยือน

ยิ่งกว่าเดือนลับฟ้าน่าเสียดาย" 

ผู้เขียนจึงมาร่วมรำลึกอาลัยการจากไป  ของนายหนังบุพการีของเพื่อนร่วมงาน และอาลัยในผลงานที่นายหนังได้สั่งสม