วันแรก ไม่หิว แต่มึนศีรษะ
วันแรก
วันแรกที่เริ่มอดอาหารเย็น คือเมื่อวานเย็น(22/9/2553)
เป็นมื้อแรกจึงยังไม่กล้าบอกใคร พยายามไม่คิดถึงอาหาร อนุโลมตัวเองให้ดื่มนมถั่วเหลืองเจก่อน
ไม่หิว แต่มึนศีรษะ
ประมวลเอาเองว่าคงเพราะเราไม่ได้ลดการทำงาน ยังทำงานใช้พลังงานสมองเหมือนเดิม คือ เริ่มงานเจ็ดนาฬิกาเช้าและหยุดงานเมื่อแปดนาฬิกา กลางคืน
สิ่งเปลี่ยนแปลง ความคิดทางบวก ที่รู้สึกได้ในวันแรกคือ
ไม่(น่าจะ)มีสิ่งใดที่เราทำไม่ได้ถ้าเราคิดทำ
ยึดติดกับเรื่องอาหาร ชนิดอาหารน้อยลง
มีความสุขุม รอบคอบมากกว่าเดิมโดย
-
บอกคนใกล้ตัวตอนเช้าวันนี้หลังจากทำได้ สำเร็จหนึ่งมื้อ ก็เริ่มภูมิใจค่ะ
-
เวลาเห็นผู้ช่วยเอาอาหารมากินตอนค่ำ ได้ฝึกความอดทน
-
ใจเย็นขึ้นเพราะคิดว่าเรากำลังอยู่ในช่วงฝึก หรือหัดปฏิบัติ ไม่วู่วาม
อดอาหารเย็นได้ห้าวัน(22-26/9/2553)
พอดีไปประชุมวิชาการ(27-29/9/2553)
เข้าสังคมจึงอนุโลมตัวเองอีกครั้ง แต่รับอาหารน้อยลงไปมาก ๆ
สามวันมานี้(29/9/2553-1/10/2553)ลดเหมือนอด ใหม่ อาการมึนนิดหน่อย อาการทั่วไปปกติ
มาบันทึกไว้หน่อย
29/9/2553-31/10/2553 อดข้าวมื้อเย็นได้สำเร็จ หนึ่งเดือน
มีบ้างบางวันที่ลูกกลับมา้บ้าน แม่จะนั่งดื่มน้ำหวาน เป็นหนึ่งในสมาชิกพ่อแม่ลูก
บ่อย ๆ ครั้งที่คุณพ่อขายาวอดเป็นเพื่อนด้วย
น้ำหนักไม่ได้ลด กลับได้เรื่อง ใจเย็นเข้ามาแทน
สิ่งดีดีที่เพิ่มมาคือ คุณพ่อเริ่มสนใจ หัดนั่งสมาธิ หรือ จิตภาวนา ด้วยกัน
ลูกก็อดในบางครั้งแต่ดื่มนม
อาการทั่วไปของสามเราปกติ
มาบันทึกไว้หน่อย
ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ญี่ปุ่น กินทุกเย็น
เพราะต้องนั่งอ่านหนังสือจนดึกทุกวัน
คงต้องวางแผนกันใหม่
บันทึกไว้ในวันที่มีเวลานั่งทบทวนตัวเอง