แลกเปลี่ยนเรียนรู้ สู่การพัฒนา

         เมื่อวานเย็น  ได้รับโทรศัพท์จากมิตรรักแฟนเพลงชาวโกทูโนว์ท่านหนึ่ง  ท่านมาทำกิจกรรมพัฒนานักเรียนที่ตราด   โทรศัพท์มาชวนไปทานข้าวเย็นด้วยกันที่ร้านเฟื่องฟ้า    พอดีผมอยู่ที่ตราดพอดี  และ ไม่ติดภารกิจ  เลยถือว่าเป็นโอกาสดีที่ได้พูดคุยอย่างเป็นกันเอง และพูดคุยกันแบบ โกทูโนว์

 

 

 

      

      อาจารย์ขจิตท่านมาทำค่ายภาษาอังกฤษให้กับเด็กเก่ง เป็นโครงการของศึกษานิเทศก์  เมื่อวานและวันนี้

 

       มีเรื่องคาดไม่ถึง ตลกเล็กๆ อยู่เรื่องหนึ่ง  ท่านรองที่รับผิดชอบหน่วยศึกษานิเทศก์ ชื่อ รองฯ สุดคนึง   พอดีอาจารย์ใส่เสื้อโกทูโนว์  รางวัลสุดคนึง  ก็เลยได้แซวขำๆ กันเล็กน้อย

 

      บรรยากาศการคุยกันตอนเย็นที่ร้านอาหาร มีศึกษานิเทศก์มาคุยด้วย   3   ท่าน  ก็ประทับใจการจัดกิจกรรมของอาจารย์  เด็กที่มาเป็นเด็กเก่ง  ขนาดเด็กเก่ง ยังบอกว่าชอบกิจกรรมมากกว่าวิชาการ   คือ ไม่เคร่งเครียดแต่เนื้อหาวิชาการอย่างเดียว ชอบที่ได้มาเล่นกิจกรรมที่สนุกๆ และ ที่สำคัญ ได้รับความรู้ที่คุ้มค่าจากการทำกิจกรรม

 

      เรื่องนี้ ถ้าจะพูดตามหลัก BBL  ก็ได้ครับ นั่นคือ  การเรียนรู้ต้องเรียนรู้ผ่านสมองน้อย  สมองน้อยเป็นสมองที่ควบคุมการเคลื่อนไหว  กระตุ้นความสนใจ  ถ้าสมองน้อยไม่ทำงาน  สมองใหญ่ ที่เป็นส่วนของความรู้ความจำ  ก็ไม่สามารถทำงานได้ครับ

 

     อาจารย์จัดกิจกรรมที่ตราดเสร็จ ตอนเย็น ก็จะเข้าไปที่โรงเรียนบ่อไร่วิทยาคม  เข้าไปพัฒนาเด็กที่นั่น  ประเด็นนี้ เป็นงานจิตอาสาครับ อาจารย์ชวนผมเข้าไปอยู่เหมือนกัน แต่ผมติดไปประชุมที่พัทยา  บ่ายนี้ออกเดินทาง

 

    คุยกันที่ร้านอาหารประมาณ สอง สามชั่วโมง  ก็เป็นอันเสร็จพิธี  ที่ร้านอาหาร คุยอะไรกันไม่ได้มากครับ  ต้องคุยในเรื่องกลางๆ เพราะมีศึกษานิเทศก์อยู่สามท่านร่วมวงอยู่ด้วย จะคุยกันสองคนก็น่าเกลียด ผมเลยตามอาจารย์มาที่ที่พัก  มาคุยด้วยอีกประมาณครู่ใหญ่  เป็นครู่ใหญ่ที่คุ้มค่ามากครับ  ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันหลายๆเรื่อง  ประสาโกทูโนว์   ก็เกรงใจอาจารย์อยู่เหมือนกัน เพราะอาจารย์ต้องการพักผ่อน   แต่ผมไปรบกวนเวลาพักผ่อน 

 

      เรื่องที่คุยกันเป็นประโยชน์มากครับ  ผมสามารถนำมาใช้ในการพัฒนาการทำงานได้ และ จะได้นำมาเขียนในโอกาสต่อไป

 

       ต้องขอขอบคุณ อ.ดร.ขจิต  ไว้ ณ ทีนี้  ที่ได้มาจุดประกายการพัฒนาให้ทั้งเด็ก  ครู ศึกษานิเทศก์  และ  ตัวผมด้วย