พี่จุดได้เล่าถึงความรู้สึกต่างๆของผู้ป่วยคนที่หนึ่ง เกี่ยวกับการป่วยด้วยโรคมะเร็งผ่านไปแล้วนะคะ ต่อไปนี้ก็จะเป็นเรื่องเล่าของ ผู้ป่วยรายที่สอง ต่อค่ะ  

เธอเล่าว่า  ครั้งแรกที่ทราบว่าป่วยเป็นโรคมะเร็ง   ความรู้สึกที่เกิดขึ้นคือ  เครียดมาก  รู้สึก รับไม่ได้ กับข่าวนี้  เธอใช้เวลานานกว่าสัปดาห์ที่จะปรับใจให้ยอมรับกับสภาพการป่วยด้วยโรคนี้  เธอคิดว่า สำหรับตัวเธอ  เธอมีความจำเป็นมากในการขอพบและขอคำปรึกษากับจิตแพทย์ เพื่อช่วยให้ความรู้สึกของเธอดีขึ้น และยอมรับกับสภาพความจริง  

ทุกคนในครอบครัวรวมทั้งญาติพี่น้อง ต่างรู้สึกเศร้ากับข่าวร้ายนี้  ทุกคน ต่างคอยดูแล ห่วงใย และเอาใจใส่  ให้กำลังใจ  ให้การปฏิบัติต่อตัวเธอดีมาก  แม้เธอจะได้รับสิ่งเหล่านี้เป็นอย่างดี  ก็ช่วยเธอได้เป็นครั้งคราว  ไม่สามารถช่วยให้เธอนอนหลับและฝันดีได้เลย  เธอคิดว่า  ยานอนหลับ เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ เป็นความจำเป็น สำหรับตัวเธอมาก  

ก่อนได้รับยาเคมีบำบัด  เธอหากัลยาณมิตร  ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เคยป่วยด้วยโรคมะเร็ง เพื่อนฝูงที่เป็นบุคลากรทางการแพทย์  เพื่อหาข้อมูล วิธีการ สำหรับการเตรียมตัว เตรียมใจ ในการรับยา  

เธอบอกกับพวกเราว่า  ช่วงที่ได้รับยาเคมีบำบัด  แพทย์บอกเธอว่า  เธอตัวเล็ก   ควรจะ ต้องได้รับอาหารให้เต็มที่ และ เพียงพอ   เพื่อช่วย ให้ร่างกายสามารถรองรับต่ออาการแทรกซ้อนต่างๆให้ได้   ดังนั้น เมื่อหายจากอาการอาเจียน เธอจะพยายามรับประทานอาหารเข้าไปใหม่เพื่อทดแทน  เธอโชคดีมากที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีทั้งจากคนในครอบครัว  แพทย์  พยาบาล  เพื่อน  กำลังใจเหล่านี้แหละที่ช่วยให้เธอมีความรู้สึกดีขึ้น  พร้อมที่จะเผชิญกับโรคร้ายและมีชีวิตต่อไปเพื่อครอบครัวที่รักยิ่งของเธอ  

สำหรับการดูแลตนเอง   เธอได้ปฏิบัติตัวเพื่อช่วยให้เธอมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นคือ  ก่อนมาโรงพยาบาล  1  วัน  เธอจะดื่มน้ำมากๆ  กินอาหารให้เต็มที่   หลังได้รับยาไม่กี่วัน  เธอจะมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร  หน้าเธอจะดำ  ผมเธอร่วงหมด  เธอดูแลตัวเองโดย  เมื่อหยุดอาเจียน  เธอจะพยายามฝืนกินอาหาร เพื่อให้ร่างกายมีกำลังต่อสู้กับมะเร็ง ส่วนอาการผมร่วง  เธอใช้วิธีนำว่านหางจระเข้  ปอกเปลือกด้านนอกออกให้หมด  เหลือแต่แกนด้านใน นำมาวางโปะที่ศีรษะ แล้วหาผ้ามาโพกไว้  เพื่อไม่ให้เลอะหมอน/ที่นอน  ทำทุกวันก่อนนอน  ตื่นนอนตอนเช้าจึงค่อยล้างออก

 เธอพยายามอดทน  ทำใจ  แต่โดยที่คนในครอบครัวเธอเยอะมาก  ต่างคนต่างช่วยกันเอาใจใส่คนละไม้ คนละมือ ช่วยให้กำลังใจเธอเข้มแข็งขึ้นมาก จนผ่านพ้นการได้รับยาเคมีบำบัด  บัดนี้เธอมีร่างกายแข็งแรง  จิตใจดีขึ้น พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง  และสามารถทำงานได้ตามปกติ