หลายวันผ่านมาชีพจรลงเท้าแบบเต้นระบำสะดุดๆ
จิตใจวิ่งวุ่นบางครั้งเหมือนหนูติดกับดัก
เข้ามาแล้วออกไม่ได้ เพราะตอนเข้าเหมือนใครยันดันเข้าไป
กว่าจะรู้ว่าเข้าไปแล้ว...ประตูกับดักก็ดีดตัวลงปิดเรียบร้อยแล้ว
โดยใครจงใจ? หรือเข้าไปเอง
เมื่อเวลาผ่านไปแม้คิดจะออกก็ออกไม่ได้ สาระวนติดกับกับปัญหา
แม้เห็นประตูกับดัก เห็นทางออกแล้วแต่ขาดสติ
ยิ่งใช้มือดันหรือผลักมัน (PUSH IT)เพียงหวังจะให้มันเปิด
มันก็ไม่เปิด
กลับปิดสนิทแนบแน่นมากยิ่งขึ้น
อันที่จริงหากหยุดคิด ตั้งสติให้ดี
เหมือนเหรียญบาทที่อยู่ในมือ
พลิกด้านหัวขึ้นเป็นหัว พลิกอีกด้านขึ้นก็เป็นก้อย
ไม่ว่าจะพลิกด้านไหนอีกด้านหนึ่งก็ยังอยู่
แต่มองให้ดีมันกลับมีสัญลักษณ์ต่างกัน
ต่างความหมายกัน แต่เกี่ยวพันกัน
และให้ความรู้สึกว่ามันก็คือเหรียญ
เมื่อไม่ดันทุรังที่จะผลักมัน(PUSH IT)
หยุดนิ่งตั้งสติก็จะรู้ว่าเพียงสัมผัสเบาๆ
แล้วดึงมันออก(PULL IT)
เท่านั้นเอง......ทุกอย่างก็เปิดสว่าง ลมหายใจกลับเป็นปกติอีกครั้ง
หากจะให้รู้ตัว รู้ทันสติได้นั้น ก็คงต้องฝึกบ่อยๆ
จะเข้า จะออก สำคัญที่ใจ
จะอยู่หรือจะไปอยู่ที่ความคิด
เรื่องจะดึงจิต ออกจาก อารมณ์ นี่ ยากมากเลยครับ เพราะมักจะเผลอหลงเข้าไปแล้วก็ออกมาลำบาก
รู้ทันสติ บางทีว่าเราเป็นคนสมองช้า
ตาต่อตาฟันต่อฟัน ก็ว่าเราไม่รู้จักปลง
ทำมาดดีเข้าไว้ นิ่งๆ เขาว่าอย่างไรไม่สน
แปลว่ามีสติ ?
ขอบคุณค่ะ
เมื่อเริ่มฝึกฝนจิตแล้วทุกปรากฏการณ์เราจะได้คุณและค่าจากมันอย่างงดงามขอรับ..
แยกสติออกจากอารมณ์มันยากพอๆกับแยกตัวออกจากหัวใจเชียวค่ะพี่ครูต้อยติ่ง ( ว่าเข้านั่น )....จริงจริ๊ง
แต่บางครั้งการที่เราแยกได้...ทุกอย่างก็เหมือนจะง่ายไปหมดนะคะ...ลองดู
มีความสุขกับการทำงานนะคะ
จริงด้วยพี่ครูต้อย เหรียญมีสองด้าน แล้วแต่เราจะพิจารณา
ได้มุมคิดดีๆ พี่ต้อยเต้นระบำบ่อยๆ ได้มีจังหวะสโลว์ไหมคะเนี่ย รักษาสุขภาพค่ะ ;)
แล้วต่อไปชื่อย่อของสำนักงานเขตพื่อนที่จะเปลี่ยนแปลงหรือไม่คะ
เช่นของเดิมเป็นสพท.สค. เมื่อแยกออกจากกันแล้วคงไม่ใช้อักษรย่อเดิมใช่ไหมคะ
น้องสบายดีนะคะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยรักษาสุขภาพด้วยค่ะ
เรื่องสมองช้านี่พี่ก็เป็นคะ
เลยต้องไปหาน้องอ.Dr.Pop
แต่พอเริ่มต้นเรียนรู้พี่ก็ขาดเรียนซะเล้ว
ด้วยภารกิจในหน้าที่แน่นเอี๊ยดเลย
วันที่24 กันยายน ทีมงานพัฒนาผู้ป่วยเบาหวานสมุทรสาคร
ก็ทำหนังสือน้องอ.มาเป็นวิทยากร
พาพวกเราทำสมาธิบำบัดกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ดอกไม้สวยจังเลย
ความสวยความสมหวังทำให้รู้สึกเบิกบานนะคะ
เมื่อเช้าฝนลงเม็ดบางๆ สดชื่นดีค่ะ
นานแล้วไม่ได้อาบน้ำฝน
ก็คิดเหมือนกันว่าวันไหนโอกาสเหมาะ
และฝนตกก็จะอาบน้ำฝนซักที
ความเย็นของน้ำฝนนี่เย็นจริง
เย็นแบบชุ่มฉ่ำ
นมัสการค่ะ
นั้นจริงอยู่ แต่เมื่อฝึกให้ใจรับรู้ และมีสติเหมือนจะยากนัก
หากจะปล่อยเวลาล่วงไปโดยไม่ฝึกวติ
ก็ดูจะไม่ทันกาลเมื่อวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ไม่อาจรู้ได้
แต่การฝึกก็สติก็ลดความรู้สึกกลัวเมื่อนึกถึงวันนั้นลงได้บ้าง
ก็พยายามฝึกสติ พยายามนึกสลับกับการดำเนินชีวิต
ดูออกจะวุ่นวายเช่นกัน
แต่ใจก็บอกว่าทำตรงนี้แล้วพอแค่นี้แล้วค่อยทำใหม่
แล้วหันไปจับภารกิจทั้งของหลวงของราษฎร์ขึ้นมาทำตามหน้าที่
ของหลวงทำตามหน้าที่แล้วพอใจ แล้ววาง หันมาจับของราษฎร์
ทำแล้ววางไม่พยายามยึดติด ก็ทำตามบทบาท และหน้าที่
ที่จะช่วยได้ แต่เมื่อได้ทำแล้วทำเต็มที่ ไม่คิดอะไร มองเป้าหมายนิ่งไว้
ไปได้ก็ไป ไปไม่ได้ก็พักมองจิตตัวเอง มองลมหายใจแล้วเบาดี
มีแรงก้าวต่อไป เหนื่อยก็พัก ดูจิตดูกาย ซ่อมบำรุงบ้าง ก็เข้าใจ
และยอมรับไม่ทุกข์มากว่าทำไมเป็นเช่นนี้ เช่นนั้น
มันก็คงเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นนั่นเอง มันก็เป็นของมันอย่างนี้
ใจเรามันนักปรุงแต่ง...ก็วาง วางแล้วก็เฉยไม่ปรุงแต่ง
ก็สบายๆ มีกำลังและสมองช่วยทำให้ง่ายขึ้น มีสติไว้พักพิงยามว้าวุ่น
วันไหนวุ่นวายก็หายใจให้มันแรงๆ ให้รู้ตัวรู้สติ มันก็แปลกพอหันมาดูลมหายใจ ก็สบาย
ก็เหมือนจะติดแบบนี้ เพราะมันทำให้ใจสบาย ไม่ติดขัดตัวเองไม่ฝืน
สาธุอนุโมทนาคำสอนของท่าน
สาธุ
เรียนน้องอ.ขจิต
หนังสือถึงเรียบร้อยแล้วนะคะ
พี่แจ้งน้องมดว่าถึงคณบดี
ไม่ทราบถูกต้องไหม
ว่าจะโทรถามแต่งานแน่นเอี๊ยดดดด
พรุ่งนี้บ่ายพี่จะไปหาหมอตามนัด
แล้วจะเลยไปประชุมกับทีมงานของรพ.
ขอบคุณค่ะ
เต้นตามจังหวะหัวใจอะ
เวลามันเหนื่อยล้าก็คงสโลว์
แต่เวลาร่างกายดีมันก็กระฉับกระเฉงเป็นธรรมดานะน้อง
วันนี้ตั้งใจว่าช่วงเย็นจะชวนเด็กน้อยรำไม้พลอง
ดันลืมเอากางเกงไปเปลี่ยน
นี่ไหมละสติไม่อยู่กับตัว
นึกแล้วลืมๆ เวลามันผ่านไปก็เปลี่ยนใจเพราะความไม่พร้อมนี่เอง
เข้าใจว่ายอมตกเป็นทาสใจ อิอิ
ขอบคุณค่ะ