เรื่องเล็กๆ จากห้องเรียน

จอมแก่น..แสนซน..ไปไหน?

 

 

 

         ห้องเรียนช่วงนี้เงียนจนเหงาเพราะจอมแก่น แสนซน 2 หนุ่มป่วยเป็นไข้หวัด เพราะ"เพลินเล่นน้ำฝน"(เพื่อนๆบอก)

 

           มิกซ์ ป่วยหลายวันแล้ว เดี๋ยวนี้เป็นไข้หวัดจะไม่หายง่ายๆ  ขาด มิกซ์ ไป ห้องเรียนจะขาดตัวป่วน เพราะเขาจะกล้าพูด กล้าแสดงออกแบบไร้เดียงสา  ใช้ง่าย เพราะเป็น"นักวิ่ง" แบบ "เดินไม่เป็น"  ไปถึงไหนก็ได้ ไปหาครูคนไหนก็ได้ มิกซ์ กล้าหาญ

วันหนึ่งเจ้าตัวดีบอกว่า" ผมย้ายโรงเรียนดีกว่า ครูใจร้าย" (อ้าว ! เป็นไร..ล่ะ)

"ก็ผมอยากออกไปวิ่งเล่นบ้าง เรียนทั้งวัน..ผมเหนื่อย"

เอากะเขาซิ..!ครูก็เลยต่อรอง..

ถ้าอ่านหน้านี้ได้หมดทุกคน จะให้ไปวิ่งเล่น ครึ่งชั่วโมง

คราวนี้ทุกคนก็ระดมพลัง..อ่านๆๆๆจนได้ครบทุกคน..แต่มีเวลาเหลือให้วิ่งเล่น 15 นาที ก็เลิกเรียน..อ่ะอ่ะ(ในชั่วโมงซ่อมเสริม)

 

 

               ป่วยอีกคนคือ  นัท เป็นอีกคนที่แสนซน ช่างคุย ช่างค่อนว่าสารพัด นัท ชอบตัดพ้อต่อว่า"อะไร ก็ ว่า แต่หนู "(แทนตัวเองว่าหนู ทั้งที่เป็นเด็กผู้ชาย) น้ท เขียนหนังสือไม่สวย อ่านพอได้แต่ไม่เก่ง ความที่ครูพยายามให้เขาปรับเปลี่ยน และปรับปรุงนิสัยการเขียนจึงคอย"ติง"เรื่องลายมือเขา..ประจำ

"นัท ไปเขียนตรงนี้มาใหม่ เขียนให้ดีกว่านี้"

นัทเดินมารับสมุด พร้อมซักถาม"ตรงไหน ไม่ดียังไง"(แน่ะ! มีปัญหา)

"ตัวหนังสือไม่ตรง หัวไม่มี ที่มีก็หัวดำเหมือนตัวคนเขียน ไม่กลม"

เจ้านัทมองหน้า " โห ! ว่าหนูดำเหรอ?"(ก็ใช่ซิ!แล้วไง)

"เดี๋ยวหนูจะเขียนให้สวย ที่สุดเลย" (ก็ดี..ซิ)

แต่นัทก็เขียนไม่สวย เพราะว่าติดเป็นนิสัย ไม่ได้ฝึกตั้งแต่เริ่มเรียน

 

 

       การตรวจสอบและไต่ถามสารทุกข์ สุขดิบของนักเรียนในชั่วโมง hoom room เป็นการเก็บข้อมูลได้อย่างดี ได้ให้เด็กแสดงความคิดปลูกฝังนิสัย สุขนิสัยและสร้างนิสัยในคุณลักษณะพึงประสงค์ดังนั้นเช้าๆอากาศสดชื่น ได้สนทนากันพอประมาณก่อนเข้าสู่บทเรียนเป็นการถ่ายทอดความรู้สึก..จากใจ..ถึงใจ..ได้ดีค่ะ