เช้าวันนี้คุณสามีไปตลาดเองอย่างเคย ระหว่างที่รอเตรียมอาหารเช้า ถือโอกาสเข้าไปเล่นเกมส์ในคอมพิวเตอร์และเต้นฮูลาฮูปได้ประมาณ 10 นาที คุณสามีก็กลับมา

 

อยากกินไส้กรอกอิสานตั้งแต่เมื่อวาน เช้านี้ จึงได้ไส้กรอกอบร้อนๆกับข้าวเหนียวร้อนๆ เป็นอาหารเช้า สร้างพลังงานได้อย่างมากพอที่จะปั่นจักรยานไปทำงาน

 

บ้านและที่ทำงานห่างกันประมาณ 5-600 เมตรได้ แต่ที่ทำงานอยู่ที่สูงกว่าบ้าน จึงต้องปั่นขึ้นเนิน ทำเอาปวดเข่าจนต้องพัก นึกในใจว่า "จะเพิ่มอันตรายกับข้อเข่ามากขึ้นหรือเปล่านะ"

รู้สึกว่าอันตรายอีกอย่างหนึ่งของจักรยานก็คืออุบัติเหตุจราจร ฉันถูกรถสามล้อบีบแตรไล่ รถสองแถวโฉบเข้ามาใกล้มาก จะหักหลบก็ทำไม่ได้คล่องแคล้วเหมือนขี่มอเตอร์ไซด์   จึงเกิดการเรียนรู้ว่า "ต้องขี่ให้ชิดขอบถนนให้มากที่สุด"

การขี่จักรยานไปทำงาน เกิดข้อดีกับตัวเองอย่างหนึ่งก็คือ พอกลับถึงบ้านก็ต้องรีบอาบน้ำเพราะร้อน หากเป็นเมื่อก่อน ก็จะอู้อยู่จนถึงเวลาเข้านอน ทำให้รู้สึกว่าเชื้อโรคหมักหมมอยู่กับเสื้อผ้าเป็นนาน

 

น้องๆถามฉันว่า "นึกอย่างไร ปั่นจักรยาน มาทำงาน"

 

"อยากออกกำลังกาย"

"อยากลดโลกร้อน"

"อยากสูดอากาศบริสุทธิ์อย่างเต็มๆในตอนเช้าๆ"

 

เหตุผลคงมีประมาณนี้ และวันนี้ยังได้ทักทายผู้คนญาติพี่น้องระหว่างทางที่ปั่นจักรยานผ่านเพราะมองเห็นกันได้ชัดเจน แต่.....สิ่งที่ต้องปรับปรุงในวันพรุ่งนี้ คือการที่ต้องออกจากบ้านให้เช้าขึ้น เพื่อจะไม่ต้องไปทำงานสายอย่างวันนี้