สื่อสารคลาดเคลื่อนกันเล็กน้อย ผมนึกว่าคณะจะอยู่ดูงานได้จนถึงเย็น เลยจัดโปรแกรมไว้ 7 จุดศึกษา แต่มาทราบภายหลังว่าคณะเป็นห่วงเรื่องการเดินทางกลับเพราะคณะต้องเข้าที่พักแถวๆจังหวัดประจวบฯคืนนี้ ทำให้ศึกษาดูงานได้เพียงแค่ 5 จุด ครับ คือได้ฟังที่มาที่ไปของโครงการแก้จนเมืองนคร ที่ห้องประชุม กศน.จากทีม Km จังหวัดฯ จากนั้นผมพาทัวร์กิจกรรมแก้จนในพื้นที่อำเภอเมืองนครศรีฯ 4 จุด เริ่มที่ห้องเรียนแก้จนบ้านมะขามเรียง ต่อด้วยการทำปุ๋ยหมักระบบกองเติมอากาศแก้จน หมู่ที่ 1 ตำบลบางจาก และศึกษารูปแบบการพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้เกษตรอินทรีย์อำเภอเมืองนครศรี หมู่ที่ 12 ตำบลท่าเรือ (รับประทานอาหารกลางวันที่จุดนี้ อบต.ท่าเรือสนับสนุนมื้อกลางวันครับ) ทั้งสามจุดนี้อยู่ใกล้ๆกัน จากนั้นช่วงบ่ายผมพาไปดูได้เพียงจุดเดียวคือกลุ่มพัฒนาอาชีพเพาะกล้าไม้ หมู่ที่ 4 ตำบลไชยมนตรี จากนั้นผมก็พาคณะไปกราบพระธาตุเมืองนครฯ ดื่มนำดื่มท่า ก่อนรำลากลับบ้านกลับเมือง
ผมทราบ (จากการแลกเปลี่ยนพูดคุย) ว่าคณะนี้มีความตั้งใจจริง ทำการบ้านต่อเนื่อง หลังจากเข้ารับการอบรม มีหัวปลาหรือเป้าหมายงานของตนไว้แล้ว เคลื่อนงานของตนเองไปแล้ว แต่อยากดูการทำ Km ของที่อื่นบ้าง เรียกว่าหาทุนความรู้ใส่ตัวไว้เยอะๆ เพื่อเป็นพลังในการทำงานต่อไป
ผมไม่ทราบว่าคณะเขาได้ในสิ่งที่อยากได้หรือเปล่า เพราะไม่ได้ AAR กัน (เวลาหมดเสียก่อน) แต่เมื่อสังเกตวิธีการเก็บเกี่ยวความรู้ประสบการณ์แล้ว จะเห็นว่าตากล้องวีดีโอ บันทึกภาพนิ่ง การสัมภาษณ์ จดบันทึก สนทนา ซักถาม การเก็บรวบรวมเอกสาร หนังสือและคู่มือต่างๆ แผ่นซีดี ขอcopyเพาเวอร์พอยต์นำเสนอ จะมีตลอดเวลา นับว่ามีความสนใจกันอยู่มาก โดยเฉพาะการพูดคุยอย่างใกล้ชิดคุณอำนวยตำบล คุณกิจจากครัวเรือนต่างๆ ไม่ทราบว่าวัฒนธรรมภาษาจะเป็นอุปสรรคหรือเปล่า คุณกิจหลายคนพยามจะพูดกลางให้เป็นที่เข้าใจกัน แต่บางคนก็ได้แค่ระดับทองแดง ก็เป็นที่หัวเราะสนุกสนานกันครับ
ผมดีใจที่ ผอ.กศน.จังหวัดหนองบัวลำภู บอกให้ทราบว่าจังหวัดของท่านและจังหวัดแถบนั้น ก็เดินงาน กศน.กระบวนการเดียวกับที่ได้ดูนี้ จนโดดเด่นในหลายพื้นที่ เชื้อเชิญให้ผมไปดู ผมดีใจมากที่มีคนคอเดียวกันเพิ่มขึ้น กลายเป็นว่าเราก็ทำ KM กันแล้วทั้งนั้น (ผมว่าเองนะครับ) KM ไม่ใช่ภารกิจใหม่เพิ่มเติมให้มันยุ่งยากแต่อย่างใด
ผมเรียนท่านว่าเราอาจจะสื่อสารประสบการณ์การทำงานของกันและกันผ่าน ICT ก็ได้ รวดเร็วด้วย ไม่ต้องเดินทางแบบต้องพักแรมกันหลายคืน ผมเลยแนะนำเรื่องการสื่อสาร การเล่าเรื่องกันทาง blog ใน gotoknow.org ของเรานี่แหละครับ จดชื่อเว็บให้ แจกคู่มือทำบล็อกตัวอย่างให้ไป (เท่าที่ผมเก็บรวบรวมไว้ได้นะครับ) เขาสนใจกันมาก ผมบอกว่าวิธีนี้จะเสริมการเดินทางไปดูกันจริงๆในพื้นที่ได้ดีขึ้น กลับจากศึกษาดูงานเที่ยวนี้แล้ว แลกเปลี่ยนความคิดความเห็นที่สนใจต่อเนื่องเข้าไปในบล็อกที่เกี่ยวกับการเล่าประสบการณ์แก้จนเมืองนคร บล็อกไหนก็ได้ซึ่งตอนนี้บันทึกต่อเนื่องกันราวๆ 20 บล็อกแล้ว โต้ตอบกันได้เลย
ผมเชื่อว่าเครือข่ายความรู้ ประสบการณ์การทำงาน กศน.ซึ่งเป็นความรู้ปฏิบัติในพื้นที่ เราจะเชื่อมต่อกันได้อย่างแพร่หลายโดย ผ่านทาง ICT blog ในเร็ววันนี้ (คิดในแง่บวกครับ)
