หวันเย็นเห็นแสงสุุรีย์อ่อน
ยอแสงก่อนลาลับจากขอบฟ้า
เหลือแสงน้อยคล้อยหนีเมฆที่บังตา
หลบนภาไปพักผ่อนรอรุ่งอรุณ
มองผืนน้ำยังพอเห็นแววระยับ
แสงทองจับผืนน้ำมอบความอุ่น
สัมผัสได้กลิ่นไอน้ำหอมละมุน
เหมือนได้หนุนตักเธอนอนสำราญใจ
</strong>
หวันเย็น
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Somchai · 27 ส.ค. 2553
นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์ · 27 ส.ค. 2553
วัลลา ตันตโยทัย · 27 ส.ค. 2553
noomali · 27 ส.ค. 2553
นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์ · 27 ส.ค. 2553
ธรรมมะ สอนใจ · 27 ส.ค. 2553
หวันเย็นบ้านพี่ยาสวยงามตาน่ายลยิ่ง
ตัวน้องอยากแอบอิงบรรยากาศงาม
มาหย่อนความคิดถึง สบายดีนะคะพี่จรรย์ ฝันดีค่ะ
โฮ....นึกว่าจะได้กินหวานเย็น !
แป่ว !!!.......
ภาพสวยจัง คิดถึงค่ะ
อิ่มอร่อยไปแล้วกับ แกงจืดฟักทำเอง,กุนเชียงปลาจากขอนแก่นและต้มยำทะเลจากแม่ค้า
แวะมาเยี่ยมเยือนพี่จรรย์ ด้วยความระลึกถึงนะครับ
ภาพก็สวย กลอนก็ไพเราะ ดีจริงครับ