เนื้อหาถูกลอกมาทุกตัวหนังสือ แต่ไม่มีการอ้างอิงที่มา

เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา (๒๐-๒๑ สิงหาคม) ดิฉันทำงานอยู่ที่บ้านพักภายในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ช่วงนี้มีงานเอกสารให้อ่านและแก้ไขจำนวนมาก ส่วนหนึ่งเป็นโครงร่างสารนิพนธ์ของนักศึกษาระดับปริญญาโทที่ส่งมาให้ตรวจทาง e-mail

ดิฉันได้ตรวจโครงร่างสารนิพนธ์เกี่ยวกับเบาหวานเรื่องหนึ่ง อ่านไปได้เพียง ๒-๓ หน้าก็พบเนื้อหาและภาษาที่คุ้นๆ เป็นบางช่วง นึกได้ว่าน่าจะเป็นเนื้อหาจากรายงานในโครงการทบทวนองค์ความรู้เกี่ยวกับเบาหวานและน้ำตาลในเลือดสูง ที่ดิฉันและคณะจัดทำขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม ๒๕๔๗ โดยได้รับการสนับสนุบจากกระทรวงสาธารณสุขและมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ

พอเอารายงานมาเทียบกันก็พบว่าเนื้อหาถูกลอกมาทุกตัวหนังสือ แต่ไม่มีการอ้างอิงที่มาที่ถูกต้อง ทั้งๆ ที่เนื้อหาดังกล่าวดิฉันรวบรวมมาจาก articles ตั้งหลายเรื่อง เจอแบบนี้ ๒ ท่อน ดิฉันก็เลยเลิกตรวจงานฉบับนี้ พร้อมทั้งส่ง e-mail กลับไปให้เจ้าของงานว่าขอ reject งานชิ้นนี้ เนื่องจากไปคัดลอกผลงานของดิฉันและคณะมาโดยไม่มีการอ้างอิงใดๆ

ความรู้สึกขณะนั้นเหมือนคนอกหัก เสียใจว่าเราได้แจ้งเรื่องนี้ต่อนักศึกษาหลายต่อหลายครั้งว่าเป็นวิธีการที่ไม่ถูกต้อง เราไม่ยอมรับ แล้วเหตุใดยังทำได้ แถมยังมาลอกงานของดิฉันอีก ซึ่งถ้ารู้จักการทำงานของดิฉันจะรู้ดีว่าไม่สามารถหลุดรอดสายตาไปได้แน่

วันจันทร์ที่ ๒๓ สิงหาคม ได้คุยเรื่องนี้กับอาจารย์พยาบาลคนหนึ่ง ก็ได้รับความคิดเห็นว่านักศึกษาอาจไปลอกงานของคนอื่นที่ลอกงานของดิฉันมาอีกทีก็ได้ ถ้านักศึกษารู้ว่าเป็นงานของดิฉันตั้งแต่แรกคงไม่กล้าทำ... ไม่รู้ว่าอาจารย์ท่านนี้คิดเองหรือได้ข้อมูลมาจากนักศึกษาแล้ว แต่ก็เป็นจริงดังคาด เพราะต่อมานักศึกษามาขอโทษและสารภาพผิดว่าไปลอกมาจากงาน ๒ ชิ้น มีหลักฐานมาแสดง ๑ ชิ้น อีกชิ้นหนึ่งจำไม่ได้แล้วว่าไปเอามาจากไหน

เจอจังๆ อ่านได้ที่นี่ โครงการการจัดการโรคเบาหวานในชุมชนแบบตระกูลสัมพันธ์ ของศูนย์สุขภาพชุมชน โรงพยาบาลตำบลปากดุก อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์ ได้คัดลอกผลงานของดิฉันไปใส่ในส่วนหลักการและเหตุผลตั้งแต่บรรทัดแรก จำนวนเกือบ ๔ หน้ากระดาษ A4 แล้วมาเติมข้อมูลสถานการณ์เบาหวานในตำบลปากดุกต่อท้าย... แรกๆ ก็พิมพ์เลขที่เอกสารอ้างอิงที่ดิฉันเขียนไว้ด้วย ต่อมาการอ้างอิงก็หายไป แถมดิฉันใส่ภาพแสดงจำนวนผู้ป่วยเบาหวานในภูมิภาคต่างๆ ของโลกที่อ้างมาจาก Zimmet, Shaw, Alberti, 2003 ก็ยังพิมพ์ตาม แต่ไม่มีภาพแสดง

การเข้าถึงข้อมูลและความรู้ต่างๆ ได้ง่าย จึงมีทั้งข้อดีและข้อเสีย

บันทึกนี้ฝากไว้เตือนใจว่าการกระทำใดๆ นั้น สามารถตรวจสอบได้เสมอ และเตือนหน่วยงานที่ส่งเสริมการทำโครงการต่างๆ ว่าต้องมีระบบในการให้ความรู้แก่คนทำงานว่าเรื่องใดควรทำและไม่ควรทำ

วัลลา ตันตโยทัย