ยิ่งรังเกียจส้วมกลางทุ่ง ก็ยิ่งจะได้ใช้ส้วมกลางทุ่งต้นฉบับ

 ก่อนที่ผู้เขียนจะไปอินเดีย เมื่อ สองปีก่อน ได้ไปเที่ยวหาหนังสือเรื่องเกี่ยวกับประเทศนี้มาอ่าน หลายเล่มอยู่ แต่เชื่อไหม ยิ่งอ่านก็ยิ่ง รู้สึกน่ากังวลใจ

ไหนจะเรื่องอาหาร ความสะอาด การเดินทาง ขอทาน และอากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นละออง เหมือนกำลังจะเดินทางไปผจญภัย

 ร้อยละ 90 ล้วนเขียนแต่เรื่องเชิงลบ ของประเทศนี้ แต่ที่อยากไปกัน เพราะต้องการไปสักการะสังเวชนียสถานของพระพุทธเจ้า จึงเป็นการตัดสินใจที่ใหญ่หลวงมาก เหมือนการยอมทุ่มทั้งชีวิต เพื่อการนี้

  เมื่อเริ่มต้นด้วยความวิตกกังวล ไฉนเลยจะมีความสุข

เพื่อนของผู้เขียน ไปทัวร์อินเดีย ด้วยราคาแพงลิบลิ่ว ด้วยข้อเสนอว่า พักโรงแรมชั้นหนึ่ง กินอาหารไทยทุกมื้อ

 

กำลังกินอาหารอินเดีย

 แต่จะเล่าประสบการณ์ให้ทราบกัน ผู้เขียนได้มีโอกาสไปพักและเป็นเด็กวัดไทย ที่อินเดียและเนปาล มา 3 วัด คือ วัดไทยพุทธคยา, วัดไทยกุสินารา และวัดไทยลุมพินี ได้เห็นบริษัททัวร์ นำอาหารไทยมาปรุงที่วัด กินเสร็จ ก็ห่อไประหว่างเดินทางอีก เพราะนักแสวงบุญไทย จะไม่กินอาหารอินเดียแน่ๆ บางคณะทัวร์ ก็ถนอมอาหารมาในรูป น้ำพริก แกงแห้งๆฯลฯ ทำนองนี้ กินซ้ำไปซ้ำมา เพราะน้ำแข็งก็หาแช่ของสดยาก ดังนั้นเมื่อมาถึงวัดไทยคือ นักท่องเที่ยวจะมีอาการปวดท้อง บางคนก็ท้องเสียตลอดทาง ยิ่งรังเกียจส้วมกลางทุ่ง ก็ยิ่งจะได้ใช้ส้วมกลางทุ่งต้นฉบับ เกือบทั้งหมดของคนไข้ที่มีอาการท้องเสียนั้น ไม่มีใครกินอาหารอินเดียเลยน่าแปลกไหม ดังนั้นเมื่อผู้เขียนพักอยู่วัดไหน ก็จะเที่ยวรื้อกล่องยา ที่เขานำมาถวายวัด กองมหาศาล แล้วจัดเป็นกล่องๆ ไว้ประจำห้องพัก ที่ผู้แสวงบุญมาพักกันทุกวัน และบอกพระอาจารย์เอาไว้ว่า ยาบางตัวให้เขาเอาติดตัวไปเลย ผงน้ำตาลเกลือแร่ ก็จะช่วยท่านได้เป็นอย่างดี ถ้าระหว่างทางเกิดถ่ายท้องขึ้นมา การดื่มเกลือแร่ จะทำให้ไม่ขาดน้ำตายเสียก่อน

  ผู้เขียนไม่ได้พูดเล่น เรื่องนี้ เพิ่งจะเกิดขึ้นเร็วๆไนี้เอง ที่กุสินารา คนไข้ท้องเสียตลอดทาง หวังจะมาให้ถึงคลินิกวัดไทยกุสินารา แต่ต้องจอดรถลงไปถ่ายตลอดทาง ยิ่งเสียเวลา คุณหมอซิงค์เล่าว่า รอคนไข้ตั้งแต่ เย็น จนดึก น่าเสียดาย คนไข้มาถึงคลินิก แต่เสียชีวิตไปก่อนหน้าแล้ว ประมาณครึ่งชั่วโมง

 ขอฝากบอกนักเดินทางทุกท่าน กรุณา ติด ผงนำตาลเกลือแร่ไว้ในกระเป๋าด้วย ไม่หนักหนาอะไร และยังช่วยชีวิตตนเอง และเพื่อนร่วมทางได้ด้วย อย่าลืมนะคะ

 

ลืมอาหารไทยสัก 10 วัน แล้วชิมอาหารอินเดีย ที่ปรุงสุกใหม่ๆ ก็จะปลอดภัยดีนะคะ

 ด้วยความปราถนาดี