ธรรมชาติเยียวยา

ด้วยญาติๆชวนไปเที่ยวที่น้ำหนาว ตอนแรกว่าจะไม่ไปค่ะเพราะใกล้จะสอบ แต่ทุกคนเขาไปกันหมดขาดแต่ครัวเรา ก็ไม่ครบทีมรวมญาติ ในที่สุดพวกเราก็เดินทางไปตามนัดหมาย ระหว่างทางจากหนองคาย ไปทางจังหวัดหนองบัวลำภูแล้วไปที่อำเภอชุมแพ มุ่งหน้าไปอำเภอน้ำหนาว

สิ่งที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขไปกับธรรมชาติสองข้างทาง ทำให้เราหายเหนื่อยทีเดียวเรียกว่า ธรรมชาติเยียวยา คนได้จริงๆ ฉันมองออกไปข้างทางพบทุ่งข้าวที่มีแสงแดดสาดส่องแล้วมีสีเหลืองทอง สวย... เข้าไปในใจฉัน ทำให้นึกคิดอะไรไปเรื่อย

ระหว่างเดินทางบางครั้งก็แดดออก บางครั้งก็ฝนตก บางครั้งก็ตกแรง บางครั้งก็ตกค่อย บางครั้งก็มีทั้งแดดและฝนพร้อมๆกัน

คงเหมือนอารมณ์ของคนเรานี่ละมังคะ นี่เราคิดเรื่องอะไรนะเนี่ย

ครอบครัวเราเดินทางไปถึงตอนห้าโมงเย็น ญาติๆจากขอนแก่นและเพื่อนๆไปถึงกันหมดแล้ว พวกเราหลงทางไปนิดนึงค่ะ

บ้านพักของน้องสาว(คุณเรณู)และคุณสุเทพยังปลุกไม่เสร็จ แต่พวกเราใจร้อนค่ะอยากไปชมวิว อาม่าและหลานๆก็ได้มานั่งเล่นตอนเย็น

กางเต๊นท์นอนกันที่สนามหน้าบ้าน ได้บรรยากาศทีเดียว

พระอาทิตย์ยามเย็นดูอึมครึมนะคะเพราะดูเหมือนว่าฝนกำลังจะตก

ตอนเช้าพวกเราไปชมน้ำตกตาดใหญ่ ทางเข้าไปค่อนข้างลำบากนิดหน่อย คุณท้อปหลานชายพานั่งรถกะบะเข้าไปสองขางทางเต้มไปด้วยป่าข้าวโพด พอไปเห็นน้ำตกจึงรู้ว่าสภาพยังเป็นธรรมชาติมาก น้ำเย็นเฉียบ เด็กๆก็ชอบธรรมชาติเหมือนกัน

เราไปกินกาแฟที่สวนภูพนา เจ้าของใจดี ฉันชอบการจัดสวนที่นี่มาก ร่มรื่น ท่านบอกว่ามาอยู่ที่นี่นานแล้ว ไม่อยากลงไปเมืองมนุษย์เลย(คงจะจริงค่ะ ที่นี่อากาศดี ตอนกลางคืนก็เย็นสบายจนถึงหนาว ไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศด้วยค่ะ)

ระหว่างทางวิวสวยมากค่ะ ที่มองเห็นคือภูกระดึงค่ะ

ดอกพวงหยก

ทายซิคะว่ามีมดกี่ตัว

บันทึกสบายๆนะคะ เหนื่อยนักพักผ่อนซักนิด ชีวิตสดใสค่ะ

หนาวนี้คิดว่าจะพาน้องๆท่ทำงานมาพักผ่อนที่นี่เจ้าของบ้านใจดีค่ะ